CP3 by Basketball Totaal

Zoonne goeie hebben wij nog nooit gehad – deel 2: in de zoon zijn

Deel 2 – In de zoon zijn….

We blijven ‘in de zoon’ met vader-zoon name-dropping. Plus meer voorbeelden van de derde generatie basketballers. Ik ga in op het lengte-vraagstuk in het vader-zoon gebeuren, en geef je de verklaring waarom de meeste basketballzonen een stuk kleiner zijn dan hun pa. Ook de link naar een verhaal hoe Willem Holleeder de veelbelovende basketballloopbaan van zijn zus Astrid frustreerde.

De vorige keer las je over het afscheid van Kees Akerzoon, en in het kielzog daarvan over de forse toename van het aantal zoons op topniveau van basketballvaders. Dat is althans mijn simpele conclusie kijkend naar de vele nu terugkerende namen op de shirts.

Toen nog opzoonbarend

Foto: Playoff Basketball

Ik herinnerde me laatst dat het blad ‘Playoff Basketball’ (dat ik stuk las) eind 1985 een cover-verhaal had over zonen van (‘Ruim baan voor de rookies’): Sander en Oscar waren talentvolle zonen van ex-international Frank Kales (later manager van Ajax), en Menno Halewijn had basketballdier Eef als pa. Toen opmerkelijk blijkbaar, nu zou de cover van zo’n blad totaal uitpuilen! Het was toepasselijk genoeg ook een vader-zoon combo die deze editie nog op zolder had en mij desgevraagd de foto stuurde: Jacques en zoon Peter-Paul Didde, een oude maat van me. Peter-Paul haalde de jeugdselecties in Den Bosch en Jacques was succesvol als manager van Nashua in de jaren 80 en begin jaren 90: 6 x kampioen. Ik denk dat alleen Piet Meijer meer titels meemaakte als manager: 5 x bij Den Helder en later 4 x bij Amsterdam.

Hall of name-dropping

We gaan nog even vrolijk door met opvallende Nederlandse basketballzonen en enkele –dochters. Slechts een kleine selectie? Lars Krooshof, zoon van Bert Krooshof. Zera en Rens, dochter en zoon van Hugo Butter. Maarten Esveldt, zoon van Nahua’s en Weerts Jelle (ex-international). Coach Jan Lievaart en zoon Sven, speler, beide actief bij de goed presterende promotie-divisionist Almere Pioniers. Neill Lugtenburg, jonge guard bij de Suns, zoon van Jan, onder meer basketball-agent. Claudy is de vader van Camille Richardson, ex Den Bosch en even Oranje. Nick de Waard stapt in de voetsporen van pa Marco, de ongelooflijke rasschutter, bij Rowic Dordrecht.

Cees Renzenbrink was Nederlands eerste collegebasketballer als ik het goed heb, en zijn zoons Frank en Niels konden ook een pittig potje spelen. Internationaal scheids Paul van den Heuvel met zoon Max in Oranje U16. Quinten Rebergen, al lang actief bij Black Eagles is de vader van Ids, Oranje U18. En is Jacco de zoon van Vince Fritz, wiens naam ik heb uit hele oude basketballjaarboeken (wie kent ze nog…?) Nee dat lijkt me niet. Ach, ik begin spookzonen te zien, lezer….

Dus weer on track met bijvoorbeeld: Rick en zijn dochter Noor Driessen, in het Noordwijkse. Harm van Woerkom, zoon van Erik van Woerkom, beide ex-international. Dave Tuinstra, zoon van Bart Tuinstra, idem. De bekende coach Jan Willem Jansen, wiens zoon Rogier Jansen we allemaal kennen als goede spelverdeler en ex-international.

Nick & Ryan Hammink, respectievelijk speler en assistent-coach van vader Geert bij de Dutch Windmills. Jaja, dat betekent een broer-broer match up in het veld bij Windmills tegen Donar, net als Den Bosch tegen Zwolle: Devon vs. Nigel van Oostrum.

Femke Ponsioen is dochter van de vermaarde jeugdcoach Ben, en sinds afgelopen zomer de vrouw van Arvin Slagter. Dat belooft wat? De naam van de moeder van Arvin had je nog tegoed: Inge. Zij en haar man Gerrit hebben nog twee kinderen, dus de broer en zus van Arvin: Gian en grote kleine zus Zoe, die misschien wel de beste wordt, volgens kenners.

Ook leuk: bij Rowic Dordrecht (mogelijk op weg naar de Eerste Divisie) spelen in één team maar liefst twee zoons-van: Nick de Waard en Jacky Bolte. De vader van één van hen is de coach: Marco de Waard. Die kennen we natuurlijk! Wie was dan Edu Bolte, de vader van Jacky? Een ras-baltovenaar met zijn hoogtepunt in de begin jaren 80. Haalde zelfs Oranje. Wat niet ongebruikelijk was voor Rowic-spelers, want ook Hans Heijdeman, Raymond Bottse en René Ridderhof deden dat. En dan zien we de zoon van Hans, Jeroen Heijdeman, terug bij BAL Weert, waar hij de media doet..

Maud, de dochter van Marcel Huijbens (circa 16 jaar) speelt bij Loon Lions.

Foto: top40 punt nl

Dan Oscar en Sydmill Harris. Oscar (vooraan op deze oude en originele albumcover) was vermaard als zanger, en werd vader van ex-international Sydmill. Die veel te vroeg met basketball stopte vind ik. Wat kon die springen, en schieten.

Mijn oude teamgenoten Evert Schellen en Dirk van Lieshout doen ook een duit in het zakje: Everts zoon Luuk is een talent bij Uball U16, en Dirks dochters doen lekker mee bij Attacus Veghel.

Een sport-uitstapje dan: Perr Schuurs van Ajax is de zoon van Lambert, de handbal record-international. Met ook twee zussen die beide (in andere sporten) aan de top actief zijn.

Drie generaties

Dit is prachtig, dit is ‘in de zoon zijn’. Er moeten er veel meer zijn. Maar het is wel allemaal slechts 2e generatie-werk; dat kan beter 😉 En ja hoor, niet alleen de Frankes behelzen 3 generaties, ook zijn er de van Eiks: Dylan van Eick, nu jeugdinternational, zoon van voormalig eredivisie-baller Anthony, die weer de zoon is van Rudy, bij mij nog bekend als coach op (sub)topniveau. En de Bruijstens in Den Bosch: Jan was jarenlang een grote drijvende kracht achter de hele club EBBC, zoon Arjan haalde de promotiedivisie (en mijn cluppie Titanus 🙂 ), en coacht al jaren goede jeugd- en seniorenteams bij EBBC Den Bosch waarin zijn zoons spelen. Rik Smits en zijn vrouw brachten Derrik voort, ook een aardige baller, helaas niet zo goed als zijn pa. Neef Cassius, de zoon van Riks zus Mireille, kan er ook wat van. En Riks pa en ma waren ook (sub?)topsporters geweest volgens mij, was het niet respectievelijk judo en basketball?

De Kriegers staan bijna op het punt aan te sluiten op deze trend ( 😉 ) van drie generaties: Vincents vader is Ramon Krieger, in het basketball vroeger een grote naam in Suriname net als Rudy van Eyck. Vincents zoontje Tyrone (5 jaar) gaat waarschijnlijk volgend jaar bij een club.

In Nieuwegein zien we de familie van Rijnsoever: opa speelde top-honkbal, en later recreatief basketball, zoon Reinier haalde het Nederlands jeugdteam, en zijn zoon (nu 16) is actief bij New Stars. Overzee is er een leuk drie-sporten-drie-generaties-vier-landen dingetje: Joakim Noah (ex-Knicks en Frankrijk, half Frans en half Zweeds, en natuurlijk veramerikaniseerd) is zoon van Yannick Noah, de beroemde top-tennisser, half Frans- half Kameroenees, onsterfelijk in Frankrijk na het winnen van Roland Garros in 1983, die weer de zoon was van een Kameroense profvoetballer….

Tjonge jonge wat een familiepret. Is er eigenlijk al ergens een vierde generatie-baller?

En een heel andere, ook interessante familielink in het basketball: Astrid Holleeder, zus van, was een groot talent, wist je niet denk ik? Lees hoe Willem haar basketballcarrière stopte.

Waar zit de lengte?

Weet je wat me sterk opvalt? Bijna al de zonen-van de voormalige basketballtoppers zijn goede spelers maar wel kleiner. Vaak zelfs beduidend kleiner dan hun pa. Soms meer dan 10 centimeter, zoals Shane Hammink. Roel Aarts is een uitzondering, hij steekt zo’n 12 cm boven Chris(tiaan) uit.

Foto: spreadshirt dot com

Dat zint me niet. Dat is dan weer niet ‘in de zoon zijn’. Wij zijn tenslotte het langste volk ter wereld. Dan moeten wij dat voordeel als kleine sport tot op de millimeter uitmelken. Maar als basketballtoppers dan kinderen krijgen, blijken ze dus kleiner dan ik zou hopen. Trek ik slecht. Ik heb wel een simpele verklaring (*): de vaders waren met hun lengte uitzonderingen in de wereld om hen heen, die vrouwen trouwden die nu eenmaal (helaas) niet zo de hoogte in waren gegaan als zij. Niet zo gek eigenlijk, want als een ‘uitzondering’ voor zijn partnerselectie alleen maar zou moeten vissen in de vijver van ‘uitzonderingen’ van het andere geslacht, heeft hij wel heel weinig keus. Gevolg is wel dat de basketballmoeders niet lang genoeg zijn om de genetische factor optimaal te laten zijn.

(*) Of kiezen basketballers kleinere vrouwen uit met een reden? Bv. omdat ze dan meer uittorenen boven hen? Als dat zo is, hebben ballers blijkbaar een ego-probleem. Daar ga ik echter niet van uit! Hoe dan ook, we hebben nog meer centimeters nodig.

Radicale maatregelen voor onze sport

Terug naar basketball. Kijkend naar de toekomst, en de genoemde lengte-uitdaging in dit familieverhaal, zit er maar 1 ding op: radicale maatregelen. Allereerst zijn er simpelweg meer beoefenaars nodig. Ten tweede moeten we onze genen meer benutten, want hoe groter de vijver van lange jeugd, hoe meer plezier.

Die maatregelen presenteer ik de volgende keer, dus blijf aan de lijn!

Met dank aan: Arie in ’t Veld, Peter-Paul en Jacques Didde, Vincent Krieger, Aart Dekker, Carlo Rizzone, Kim Hermens, Joris Zandbergen en Geert Hammink.

Marnix Lamers

Over de auteur:
‘Wat speelt er’ heet deze column van Marnix Lamers (1970), over de vele facetten en betekenissen die we in ons mooie spelletje kunnen ontdekken. Marnix groeide op met zelf basketballen en kijken naar Nashua Den Bosch in de hoogtijdagen. Hij werd dus hoopsjunkie en was op z’n 16e al basketballtrainer-coach. Nu werkt hij als trainer en inspirator aan het verbeteren van communicatie, samenwerking en waardecreatie in organisaties. Zijn website is https://www.wayra.nl

Laat een reactie achter