CP3 by Basketball Totaal

TSP: The Soul Presents: Rik Smits, 1991

Rik Smits in 1991

Eén van de best-gelezen pagina’s ooit op iBasketball.nl, ging over Rik Smits.

Niet zo heel verrassend, eigenlijk. Smits was een kanjer: NBA All-Star, NBA finalist, uitstekende career stats in 12 seizoenen NBA, waarbij opvalt dat zijn cijfers in de play-offs niet omlaag gingen, maar eerder omhoog.

Door het langzamere spel in het post-season is het moeilijker om statistisch te vlammen, maar Rik wist daar dus wel raad mee.

Doorgebroken in de NBA, en hoe. En dan te bedenken dat hij op college, het bescheiden Marist, in het stadje Poughkeepsie in New York state, eigenlijk gehaald werd als 2e keus qua importspelers. De eerste viool was toebedacht aan Miroslav Pecarski, hebt u wel eens van hèm gehoord? Nou haalde deze forward van 2.08 meter best aardige cijfers (op het veld … over zijn studieresultaten kan ik u weinig vertellen), maar Smits was al gauw de primus inter pares bij Marist.
Overigens deed Smits, die nog steeds in de USA woont, een jaartje geleden nog mee aan een wedstrijdje op zijn alma mater Marist, ter gelegenheid van een reünie.

In de NBA kende Rik Smits, die in 1988 als 2e gedraft werd, na Kansas’ Danny Manning (een zeer getalenteerde speler, die helaas met (knie)blessures kampte in een tijd dat die vrijwel fataal waren voor een sportcarrière) een aarzelende start. Hij blonk aanvankelijk uit in 1 ding: disqualifications. Dat klinkt net iets ernstiger dan het is, maar toch, hij had nog al eens 6 p’s. Hij was niet al te snel, en door zijn lengte een groot target om tegenaan te kleunen en een p mee te krijgen. Smits, de rookie, genoot nauwelijks enig krediet bij de refs, dus een fout was hem snel aangesmeerd.
Ondertussen waren de Indiana Pacers, waar Smits uiteindelijk zijn hele NBA-carrière speelde, gewoon een uiterst matig team. Er moest eerst de nodige ballast overboord, voordat men via draft en trades iets kon opbouwen in het (basketball)hart van Amerika. De staat Indiana is gek van college, en bijna nog meer van highschool basketball. Dorpen hebben vaak zulke grote gyms, dat er duizenden mensen inpassen. Letterlijk alle inwoners, plus honderden van buiten het plaatsje, komen naar de wedstrijden. Vraag het maar aan Larry Joe Bird, en kijkt u maar eens naar de wereldfilm Hoosiers met de uitblinkende Gene Hackman en Dennis Hopper.
Awel, de Pacers bouwden rustig en gestaag, en werden elk jaar beter. Wayman Tisdale werd getrade, Reggie Miller werd gedraft vanuit UCLA, de Pacers haalden eens een keer de play-offs, waar Larry Bird en Chuck ‘the Rifleman’ Person een legendarisch (schutters)duel uitvochten. Uiteindelijk bleken de Pacers (deze naam verwijst naar de autorace Indy 500) beter af zonder de wel-erg-aanwezige Person, die bij 1 van de expansion-teams terecht kwam, toen de NBA nieuwe ploegen toeliet.

En langzaam maar zeker, en uiteraard in de enorme slagschaduw van MJ en de Bulls uit Chicago, werden de Indiana Pacers een powerhouse in het Oosten van de NBA. Prachtige play-off series tegen Ewing, Oakley, LJ, Starks en de andere NY Knicks. Een mooie serie tegen Orlando waar Rik Smits een game beslist met een fabuleuze fake en een schitterend shot vanaf-de-elleboog-at-the-buzzer. En zelfs een NBA-finale, waarin de allmighty Lakers (Shaq, Kobe) helaas te sterk waren. De Pacers hadden een goede mix van management (Donnie Walsh, die er ook in de zeer magere jaren al bij was), coaching (Hill, Brown, Bird), killers (Miller), all-rounders (Schrempf, wellicht DE meest ondergewaardeere niet-Amerikaan in de NBA E V E R), savvy veterans (slimmeriken als Perkins, een leider als Mark Jackson, later Jalen Rose), en krachtpatsers als de beide Davissen, Dale en Antonio. Iets met een donker steegje enzo …
En er was … Rik Smits uit Eindhoven. Die Nederland zo’n beetje ontvluchtte, omdat zijn lengte (2.24 meter) werd bespot. Die in Amerika vanaf het begin af aan juist om die lengte werd geprezen: “Wow, you must be a pro basketball player!”

In 1991, toen deze reportage gefilmd werd, was Smits bezig aan zijn vierde NBA-seizoen. Na een matig 3e jaar heeft hij de goede lijn weer te pakken. Uiteindelijk blijkt, dat zijn punten per wedstrijd 5 jaar achtereen omhoog gaan, tussen 90/91 en 95/96. In dat laatstgenoemde seizoen is Smits goed voor 18.5 ppg tegen 52% schot, 79% VW, en 6.9 rebounds. Dat alles ondanks (dankzij?) het feit dat hij 19 wedstrijden mist met een blessure. Bij Smits zijn het vaak de voeten die hem parten spelen. Het lange en zware lijf plaatst zoveel druk op enkels en voeten, dat Smits vrijwel zijn hele carrière met pijn speelt. Continu op zoek is naar de beste medische aanpak, de ideale schoen, de beste ondersteuning. Een dergelijke oplossing blijkt niet voorhanden. Toch speelt hij in 12 seizoen 971 wedstrijden, de play-offs meegerekend. Qua play-offs heeft hij zelfs 3 jaren, waarin hij tussen de 19 en 22.5 ppg haalt. Vooral zijn play-off gemiddelde van 20.1 punten in 1995 is indrukwekkend, omdat hij toen maar liefst 17 wedstrijden speelde. Daarnaast plukte hij in die play-offs 7 rebs en deelde hij 2 assists gemiddeld uit.

Onze video sluit af met enkele flitsen uit “Het sportjaar 1991” (Ruud Gullit, Ron Zwerver, Carl Lewis, en ongetwijfeld iets op schaatsen), en met een NBA-spotje van SportNet (Screen Sport). Want, mede door het succes van Rik Smits, was er in die tijd volop NBA te zien op de Nederlandse TV’s. Geloof het of niet, maar zelfs RTL4 zond samenvattingen uit, ingeleid door … wie kent hem nog? … Jur Raatjes.

De reportage over Rik Smits wordt gepresenteerd en begeleid door Mart Smeets. Een ruime 13 minuten genieten dus, van deze op Kerstavond 1991 uitgezonden beelden.

NB ! deze reportage staat slechts in sterk verkorte vorm op een verzamelwerk als “60 jaar BB in NL”. Bij ons ziet u hem helemaal!

Doet u vooral ook mee aan deze actie, om de Pacers een extra eerbetoon te laten geven aan Rik Smits, namelijk het “intrekken” van zijn shirtnummer, zodat het nooit meer door een andere Pacer gedragen kan worden.

Laat een reactie achter