CP3 by Basketball Totaal

‘Time flies when you’re having fun’

Het wordt nog maar eens bewezen door het feit dat ik nog maar een maandje te gaan heb in de Spaanse competitie.

Na de winst op Promete hebben we ondertussen 2 verliespartijen geleden en 1 mooie winst behaald (ten koste van landgenoot Marlou… in het kader van #sorryimnotsorry πŸ˜‰ ).

Na Promete mochten we de langste trip van het seizoen maken. Ongeveer 12 uur in de bus (tel de koffie break en traditionele verdwaalpartij erbij op en je zit op +13 uur) en een hele lange dag later bevonden we ons in Girona, waar we een helft redelijk meespeelden maar vervolgens toch de winst aan Spar Lift moesten laten. Over lange busreizen terug gesproken…

Super leuk ook dat we op zondag speelden; maandagmorgen rond half 9 eindelijk in bed belandden om vervolgens ‘s avonds weer te mogen aantreden voor de training. Niet de beste 1.5 uur van mijn basketball-carriere mag ik je vertellen.

Na Girona kwam landgenoot Marlou de Kleijn met haar Cadi La Seu op bezoek. Een van onze slechtste wedstrijden in de eerste ronde was tegen dit La Seu (turn-over festijn van jewelste en in de laatste minuut de wedstrijd weggooien…had ik ook een goed aandeel in, leuk leuk) en dus hadden we wat recht te zetten. Nadat La Seu de leiding had genomen, kwamen we na rust goed terug en mochten we in een spannende wedstrijd de winst in eigen hal houden. Weekend geslaagd dus.

Na La Seu hadden we een ”kort” weekje. Spelen op vrijdag, op afstand Groningen uit (Rotterdam-Groningen uit dan wel…) en zaterdag en zondag vrij. Niet heel erg dus.

We mochten uit aantreden tegen de hekkensluiter en na 15 voor te hebben gestaan wisten we toch nog te verliezen. Ergens best knap, alleen niet het knappe waar je mee thuis wil komen. Gelukkig heb je dan 2 dagen om je hoofd te resetten en je klaar te maken voor de volgende week.

Na uitslapen, shoppen in Salamanca, het bekijken van de wedstrijd van Salamanca en een verjaardagen-etentje tot in de late (of vroege) uurtjes was het weekend na een luie zondag alweer zeer geslaagd maar veel te snel voorbij.

Ondertussen is het mentale deel van het seizoen ook wel begonnen. Zo af en toe moet je jezelf naar trainen slepen en onthouden dat dit is wat je het liefste doet. Fysiek begin je ook moe te raken, wat niet bijdraagt aan het mentale deel, maar zoals gezegd: Β nog maar een maand. Wow. Al met al te doen dus. De vakantie die ik er gelijk aan vastplak maakt het natuurlijk ook allemaal wat dragelijker πŸ˜‰ .

In deze maand moeten we 1 wedstrijd winnen om veilig te zijn voor de eerste leauge. Moet geen probleem zijn, maargoed verliezen van de hekkensluiter lukte ons ook dus laat ik maar geen voorspellingen doen.

We spelen de laatste wedstrijden (net als het begin van het seizoen) op zaterdag en woensdag. Druk, veel, maar zeker leuk. En zoals gezegd; time flies when you’re having fun, dus laat maar komen die laatste maand.

 

Natalie van den Adel

 

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.