CP3 by Basketball Totaal

Terugblik WK 2012 (rustdag).

wk logoDe eerste drie dagen van het WK 2012 was het pauze. Een moment om terug te kijken op de eerste drie dagen van het toernooi. We doken in de archieven. Na drie prachtige dagen in in Amsterdam is het tijd voor een eerste blik op het veld. Oranje doet het fantastisch, en heeft al een kwartfinale te pakken zoals u weet, maar wat doen de rest van de ploegen? Is daar nog wat leuks van te verwachten? Is het de moeite waard om naar de SHZ te komen?? Hell yeah it is!!


7. Mariam MAIGA (Mali)
Mali is een ploeg uit een ontwikkelingsland, en wat voor de algehele staat van het land geldt, geldt zeker ook voor het Basketball. Na een forse nederlaag tegen Belgie , ging ook Italie met veertig over de Malinese formatie die in Mariam Maiga (foto) haar topscorer kent. De ploeg is atletisch prima in orde, maar beschikt niet over de vereiste fundamentals om hoge ogen te gaan gooien. Nu ook Korea won van Mali is een 0-7 record eigenlijk de enige logische verwachting. Interessante speelster voor de toekomst lijkt wel Awa Keita die een ruwe diamant is maar lijkt te kunnen finishen.

Korea was op de eerste avond de tegenstander van Amerika en deed dat eigenlijk boven verwachting goed. Niet alle ploegen zal het gegeven zijn om 89 punten tegen de heersende wereldkampioen te scoren, maar then again: Naief pressure defense spelen gaf de Amerikanen ook de kans om 131 punten te verzamelen. De ploeg is best in staat om nog eens te verrassen, want ze kunnen heel fijn mikken. Players to watch: Heejin Kim vooral, die maakte er tot nu toe 15 per wedstrijd, en voert daarmee Jieun Park (11 ppg) en Jihyun Shin (10) aan op de topscorersranglijst van haar ploeg.

Brazilie staat dan misschien wel zonder punten na drie nederlagen, maar de ploeg imponeert wel.  De supersnelle guards Izabella Sangalli (12 ppg) en Carla Lucchini (8 ppg) voeren een snel en atletisch team aan dat op de eerste dag van het toernooi al verloor van Japan (71-92), daarna van zichzelf en van Australie verloor (46-56) en zondag ook geen schijn van kans had tegen Spanje (42-79). Nederland en Turkije zijn de laatste kansen voor Brazilie om wat van de groepswedstrijden te maken, en tegen beide teams lijken er kansen te liggen.
Australie is een grootmacht bij herhaling die een imponerend lange frontcourt op het parket brengt in Amsterdam. Daarnaast beschikt men ook over twee sterke guards: Vanessa Panousis was fantastisch op dreef tegen Nederland, en een dag eerder was Tiana Mangakahia al goed voor een double double tegen Brazilie. Spanje was ook voor Australie een maatje te groot. Normaal gesproken moet Australie er in slagen om als nummer vier in de groep de kwartfinale te bereiken, maar dan komen ze Amerika tegen. Ik ben bang dat dat geen hele spannende wedstrijd zal zijn.

Belgie begon het toernooi prima met twee ruime overwinningen, maar kon tegen Canada niet eens raakschieten na betaling. Het probleem met finishen ging wegen in de slotfase toen bleek dat Canada absoluut op wankelen stond. De ploeg van Arvid Diels bezit een voorbeeldige wedstrijdmentaliteit, maar oogt niet altijd even tactisch verantwoord. Dat maakt de ploeg wel interessant om te zien spelen. Hind Ben Abdelkader is de absolute topscorer van de ploeg met 21 punten per wedstrijd so far, maar daarmee scoort ze meer dan Celine Lemmens (foto onder), Julie Allemand en Anneleen de Baets samen, en dat zou wel eens een factor kunnen zijn die ze uit de medaille’s houdt.

8. Celine LEMMENS (Belgium)

Canada is een opvallend lang en sterk team. Het lijkt alsof de Canadese formatie met de ‘kleine ‘ speelsters een imposant fitness programma achter de rug heeft. Italie en Amerika waren een maatje te groot voor de ploeg van captain Kia Nurse die een van de sterke pointguards is van de formatie. Belgie werd zondagavond laat wel in toom gehouden en verslagen, maar misschien verloor Belgie wel meer van zichzelf dan dat het een verdienste was van Canada. Met Mali en Korea nog op het programma lijkt een plek in de kwartfinale mogelijk. Benieuwd hoe de zusjes Caron-Goudreau zich daar gaan houden. De beide lange small forwards scoren nog te weinig voor Amerika’s Noorderburen.

Turkije was de nummer vier van het EK 2011 U16 maar kan daar voorlopig nog niet bij aanknopen. De ploeg van topscorer Hulya Coklar (17 ppg) staat na drie wedstrijden puntloos onderaan in de groep, en heeft Australie  en Brazilie nog te gaan. Voorwaar geen kattendrek voor de ploeg van Busra Akbas die als grote vedette het toernooi aanvloog, maar door Oranje knap uitgeschakeld werd. Het lijkt niet het toernooi van de Turkse formatie die zal hopen via de plaatsingswedstrijden nog wat potjes te kunnen winnen om de 2012 campagne niet tot een desastreuze bezigheid te laten worden.

Italie had een team mogen zijn wat een beetje tegengas kon geven aan Team USA maar met een nederlaag van 30 punten was daar geen sprake van. Toch heeft de ploeg een aantal talenten in zich die in de toekomst zeker van zich zullen doen gaan spreken op het allerhoogste niveau. Martina Kacerik werd al eerder geroemd op deze plek, en Cecilia Zandalasini was niet voor niets de U16 MVP op het EK. Hier komt ze echter tot 6.3 ppg  3 rebounds en 2.8 assists per wedstrijd. Daarmee speelt ze in dienst van de ploeg die in Antonia Peresson (12 ppg) haar topscorer kent. Leuke ploeg dat Italie en een kanshebber voor de halve finales!

 

Japan won van Brazilie (92-71), won van Oranje (73-53) en won van Turkije (83-75) en heeft daarmee de 2e plek in de poule stevig in handen. Samen met Spanje zal de formatie van powerforward Yunika Nakamura (21 ppg 7 rpg)  vechten om de positie die zorgt dat Team USA pas in de finale het hoofd geboden hoeft te worden. Japan is een topland dat het lang moeilijk had met Oranje, maar gedisciplineerd en atletisch uiteindelijk het betere van het spel had.

Spanje is de grote favoriet in groep B. Zelfs zonder vedette Belen Arrojo die haar powerforward duties even tot een minimum beperkt na een blessure opgelopen te hebben op het EK U18 oogt de ploeg van topscorer Yaiza Rodriguez en Leticia Romero als een geoliede machine. Dat leidde al tot drie overwinningen waarbij telkens de tegenstander onder de 50 punten werd gehouden. Let ook eens op Ariadna Pujol, dat is de stille kracht van de ploeg .

8. Rebecca GREENWELL (USA)

Amerika is een fantastische formatie. Atletisch vermogen, inzicht, kracht, finesse. Het is allemaal aanwezig in de Amerikaasne formatie die het toernooi opende met een fijne century (131 punten! ) tegen Korea. Verdedigen hoeft niet als je weet dat je dikke centuries kunt halen en dat deed de formatie dan ook niet. Rebecca Greenwell (foto) lijkt de directrice van deze formatie. Met 13.7 punten, 6,7 rebounds en 3,7 assists is ze in ieder geval een stabiele factor voor de Yanks die nog tegen Belgie en nog tegen Mali spelen de komende dagen. Het lijkt alsof daar nog wel een century neergezet kan worden voordat de kwartfinales bereikt zijn.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.