CP3 by Basketball Totaal

Scheidsrechtersclinic in Berlijn succesvol verlopen

Afgelopen pasen organiseerde iBasketball Officiating’s Cool, een zijtak van de website waar u nu zit te lezen, een scheidsrechtersclinic op het Moabit Eastercup Tournament in Berlijn. Onder leiding van voormalig Fiba scheidsrechters Bob Bhania en Barry Peters werd een vijftiental scheidsrechters wegwijs gemaakt in het fluiten met drie scheidsrechters, zoals we in Nederland in de heren en dames eredivisie ook tegenkomen. De clinic was eigenlijk een kopie van de clinic waar onder andere Peters elf jaar geleden -ook in Berlijn, maar op een ander toernooi- zijn eerste stappen zette in het 3 men oficiating. Vanaf November waren er al contacten met de organisatie en begin december kwam er dan ook groen licht. Die clinic ging er komen.  Een viertal coaches werd in Nederland gevonden, en uit Groot Brittanie werd Bob Bhania aangetrokken. Het viertal coaches uit Nederland werd een drietal toen bleek dat de playoffs de route even iets omgooiden, maar uiteindelijk ontving de organisatie in Berlijn naast Barry Peters ook internationals Bert van Slooten en Joske Kuut als coaches, en ook aankomend international Arnoud van Bochove maakte de reis mee.

Campchief Barry legt de looplijnen uit

Campchief Barry legt de looplijnen uit

Waar er plek was voor maximaal 30 scheidsrechters vielen er in de laatste twee weken voor het toernooi nog zeven van de 22 inschrijvers af door een breed scala aan oorzaken. De openingssessie (ietwat vertraagd omdat een auto uit Nederland vast zat in het verschrikkelijke Duitse verkeer donderdag) werd dan ook bijgewoond door vijftien scheidsrechters uit zes verschillende landen die eerst uitleg kregen van Peters over de looplijnen en het waarom van 3 PO zoals de term in Berlijn tot afkorting gebouwd was, en daarna gingen ze de zaal in om even te voelen hoe die looplijnen nou eigenlijk aanvoelden.  Even bleek een groot woord, want de begeleider van de groep vanuit de organisatie kreeg een andere sleutel mee dan bedoeld, dus de vijf minuten lopen naar de hal waar men in kon werd meer dan het dubbele.

Een dag later begonnen dan de daadwerkelijke wedstrijden, en voor bijna alle deelnemers was dat ernstig zoeken. Looplijnen uit de ‘normale’ wedstrijden bleken als automatisme in bijna alle arbiters te zitten, maar de coaches namen met veel geduld de benodigde tijd om de deelnemers te wijzen op de verbeterpunten. Een opvallende deelnemer in de clinic was de dertienjarige Jan Luca Brandenburg uit Aachen die door onze eigen Bas Hendriks , die de contacten met de organisatie gelegd had en het programma in elkaar gedraaid had, liefkozend de ‘Zauberflöte’ genoemd werd.
‘Dat baasje is jong, maar helemaal enthousiast van fluiten. Heel serieus kereltje, dat gewoon goeie dingen fluit, en niet bang is om te fluiten. Signalen zagen er goed uit, hij pakte goeie dingen, hij viel in heel positieve zin op in het veld.’  Het gaf maar eens aan dat het misschien een overweging te gunnen is  de ondergrens qua leeftijden die er in Nederland is voor een F Cursus los te laten.

 

Coach Bhania aan het woord. Coach Joske en scheids Eppe luisteren aandachtig. In het midden 'der Zauberflöte'

Coach Bhania aan het woord. Coach Joske en scheids Eppe luisteren aandachtig. In het midden ‘der Zauberflöte’

In de avond kwam de Duitse coach Michael Opitz praten over communicatie tussen coaches en scheidsrechters, en over de mogelijkheden die hij als coach voor scheidsrechters ziet om meer wederzijds begrip voor elkaar te krijgen. Een interessante lezing, met een prikkelende slotstelling: een technische fout voor floppen? Onzin. Je kan wel zeggen dat het niet fair is, maar wat is er nou fair in het leven?

Op zaterdag en zondag werden, mede doordat het programma voor twee hallen eigenlijk te druk was, door de arbiters van de clinic in slechts één zaal gefloten. De Nederlandse deelnemers Eppe van der Bij, Rob Bos en Merve Aslan onderscheidden zich op positieve wijze, zodat de coaches van der Bij al op de eerste avond nomineerden voor de damesfinale. Rob Bos kreeg een dag later de jongens U21 finale. Dit nadat scheidsrechterscoach Bob Bhania aan de hand van een fles cola gedemonstreerd had hoe om te gaan met wedstrijden die uit de klauwen dreigden te lopen. Niet dat daar veel sprake van was, want de meeste teams gedroegen zich prima, en waar dat niet gebeurde traden de arbiters goed op.

Op maandag hadden alle deelnemers nog één keer een wedstrijd, allen finales, en bleek eens te meer weer de groei die alle deelnemers doorgemaakt hadden. De Berlijnse arbiter Stefen Klang: ‘De manier waarop er gecoacht werd was veel prettiger dan wat we in Duitsland meemaken. Ik heb verschillende camps meegemaakt waar de coaching heel strak één kant op moest, en waar dingen meer opgelegd werden. Van ‘die Holländer’ heb ik feedback gehad waar ik in Duitsland nog nooit van gehoord heb, al zou ik 20 camps volgen’   Na de laatste finale kwam de groep nog even bij elkaar om afscheid van elkaar te nemen en een grote veer op de fluit te krijgen van de campcoaches. ‘Iedereen heeft vandaag zijn beste wedstrijd gefloten, en dat komt doordat jullie op een goede manier omgegaan zijn met de feedback die je gehad hebt. We zijn als staff trots op jullie, en hopen jullie ergens weer terug te zien op de velden.’

De coaches waren het er in de auto terug over eens: Zo iets moeten we in Nederland ook maar eens gaan organiseren. Voor tips,aanvragen of inlichtingen: [email protected]

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.