CP3 by Basketball Totaal

Rara wie ben ik?

 

Gisteren ontmoette ik iemand die ik al lang ken. Ik houd zielsveel van haar. Maar met haar gesproken had ik nog nooit….

‘Rara wie ben ik? Ik ben overal en altijd, als je maar wilt. Je kunt me niet pakken, maar ik ben er wel. Vooral kun je van me genieten, kun je opgaan in mij. Je kunt me dromen, spelen en zelfs jezelf leren kennen via mij.

Afhankelijk ben ik niet per se van jou persoonlijk, maar zonder jullie mensen stel ik niets voor.

Ik ben ongrijpbaar. Mijn naamgenoot echter kun je wel pakken en gooien. Al zegt dat nog niet direct iets over mijn hoedanigheid. Rara?

Ik ben er vooral in de middag en avond, maar niets let je om mij ’s ochtends of ’s nachts te bedrijven.

Wanneer dan ook, ik laat je springen, rennen, draaien, uitboxen en passen. Je geniet van me, je komt in de flow. Je komt in beweging, je springt op uit je stoel! Je gaat weer stralen, dat is mijn doel.

Jaja wie ben ik? Liever, wie zijn jij en ik samen? Je kent me goed. Soms maak jij je hier in Nederland zorgen om mij. Of er wel genoeg aandacht is voor mij. En of er wel genoeg geld is voor mij. Die zorgen zijn heus niet nodig. Ik ben veel sterker dan je dunkt, dan je denkt. Geld heb ik in essentie niet nodig. En ik voel me eeuwig jong, ook al ben ik 128 jaar. Wereldwijd ben ik aanwezig. En ver daarbuiten, nietwaar mooie All star van me?

Zal ik het zeggen? Ik ben Basketball. Juist, de hele sport, maar ik zeg liever: het spelletje zelf, dat ben ik. Mijn naamgenoot, dat is de oranje bal. Spelen zonder hem, dat is lastig, al is niets onmogelijk met je fantasie.

Als je opgaat in mijn ritme, als je lol maakt, als je scoort en verdedigt, reboundt en passt…als je pivoteert, helpside geeft, als je screent…als je high fives geeft, yellt, de vuist balt, als je 40 minuten samenwerkt met je team…als jij in dat alles helemaal opgaat, als je mij werkelijk eert….dan leef ik extra op. Als je me beleeft zoals eb en vloed, het ritme van het leven… als je mijn spelregels respecteert en beheerst…als je de scheidsrechter ziet als facilitator van plezier… als je mij steeds opnieuw heruitvindt en nieuwe spelvormen geboren laat worden op scholen, in bedrijven en in de hele samenleving…als je lacht, uit jezelf en samen…als je je zorgen vergeet…als je uitstijgt boven de vraag wie er wint; kortom, als je mij met totale overgave speelt, dan heb je mij begrepen zoals ik werkelijk ben.

‘Let the game come to you’, zeggen NBA-toppers. Zij snappen wat ik bedoel: laat het gebeuren, laat het ontstaan, forceer niets, pak je kansen in de flow. Dan maak je die through-the-legs-windmill-dunk in de fastbreak vanzelf.

Dus ja, speel mij, volop, in zalen, zaaltjes, hallen, domes en arena’s, gymlokalen, en ook in woonkamers en op opritten, op pleintjes en zeker ook in je hoofd, je fantasie…speel met mij, ben mij. Speel met de bal, speel met de basket, speel met de aanval, speel met de verdediging en speel zo met jezelf en je vrienden. Ontmoet andere culturen. Speel met mij en máák vrienden.

Eén ding geef ik je nog mee. Iets wat je nooit mag vergeten: ik besta alleen fysiek. Digitaal, electronisch, virtueel besta ik niet echt. Jullie hebben mij ook in die vormen geperst, en dat kan blijkbaar, maar mijn ziel zit er niet in. In die gekke pixels leef ik niet echt. Ook al ben ik ongrijpbaar, ik ben wel voelbaar – anders besta ik niet. Mits je in je lijf bent, ervaar je mij. Diep van binnen weet je dat heel goed. Warm wordend in je botten, pezen en spieren, zwetend uit je poriën, stoom uitblazend, lopend met rode konen – dan ben ik er.

De rest is de beste shotfake die iemand ooit maakte: dat je je laat verleiden door de flitsende computergames en dat je steeds maar weer Youtube-hoogtepunten blijft aanklikken. Gefixeerd op een armzalig scherm, met beelden die alleen maar lijken op wat ik ben. Met de aandacht alleen vanuit je hoofd, met een bewegingsloos lijf. Dat is geen Game, maar Game Over. Dat kan een keuze zijn, ga je gang, maar herinner je dan mijn woorden….’

Marnix Lamers

Over de auteur:
‘Wat speelt er’ heet deze column van Marnix Lamers (1970), over de vele facetten en betekenissen die we in ons mooie spelletje kunnen ontdekken. Marnix groeide op met zelf basketballen en kijken naar Nashua Den Bosch in de hoogtijdagen. Hij werd dus hoopsjunkie en was op z’n 16e al basketballtrainer-coach. Nu werkt hij als trainer en inspirator aan het verbeteren van communicatie, samenwerking en waardecreatie in organisaties. Zijn websites zijn http://www.nieuwewaardecreaties.nl en http://www.wayra.nl

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.