CP3 by Basketball Totaal

‘Orange Angels hebben dit jaar echt wat neergezet’

Bitterzoet smaakt de vierde plaats van de Orange Angels op het FIBA EK 3×3 Basketball. Op de laatste dag had het Nederlands vrouwenteam maar één wedstrijd hoeven winnen voor een podiumplaats. Maar tegen zowel Slovenië als België werd verloren. Natuurlijk hebben speelsters en staf daar gruwelijk de pest in. Aan de andere kant zien ze in dat bij de beste vier van Europa horen én de basis van 3×3 Basketball verder verbreden een prestatie is om bijzonder trots op te zijn.

Voor een EK in de sport 3×3 Basketball ben je geen weken van huis. Sterker nog, Jinga Gosschalk, Karen Heinen, Lisa van den Adel, Sharon Beld en hun coaches Jeanine Tjin-A-Sioe en Mark Schuurman waren na amper vijf dagen Roemenië al weer terug in in Nederland. Het zegt wat over de snelheid van deze sport, die in een ziedend tempo de wereld aan het veroveren is. Beduidend sneller dan beachvolleybal een sport van naam werd. Steeds meer landen zetten, in navolging van bijvoorbeeld Rusland en China, hoog in op medailles op grote kampioenschappen. Het is dan ook mooi om te zien dat de Orange Angels ook op het FIBA EK 3×3 Basketball hebben aangetoond tot de top te behoren. De concurrentie is immers moordend. Coach Mark Schuurman: “In deze sport win je niet elke dag van elk team.”

Credits
Hoog inzetten betekent onder meer ervoor zorgen dat de basis van de nationale selectie alsmaar sterker wordt, zowel in kwaliteit als in getal. Dat gaat stapsgewijs. “Jinga en Karen spelen al jaren 3×3 Basketball op hoog niveau. Met hun team ST4R Diva’s hebben ze veel toernooien gewonnen en zijn ze meerdere keren Nederlands kampioen geworden. Zij hebben echt de kar getrokken. Dat geldt ook voor Sarah Mourik en Randall van der Lee, die ook een onmisbare bijdrage aan het huidige niveau van de Orange Angels hebben geleverd. En dan nu Lisa van den Adel en Sharon Beld, die ook aanwinsten zijn voor de nationale selectie. Alle credits voor deze vrouwen. Ze hebben deze zomer een mooi programma gedraaid. Het is een heel gretige groep. Ze halen de laatste zestien op het WK in Moskou, worden vierde op het EK-kwalificatietoernooi in Amsterdam en eindigen op het EK in Boekarest ook nog eens bij de beste vier. Met als bonus het recht op deelname aan de European Games van 2015 in Bakoe. De Orange Angels hebben dit jaar echt wat neergezet”, zegt coach Jeanine vol overtuiging.

Impact
Heel vanzelfsprekend zijn die mooie resultaten overigens niet, volgens Jeanine: “Vergeet niet dat je bij 3×3 Basketball met viertallen speelt. Het vervangen van een speler heeft een enorme impact. Dat je bij deze discipline maar één wissel hebt, betekent dat binnen het team normaal gesproken iedereen heel goed op elkaar is ingespeeld. In ons geval bleef Sarah Mourik thuis en moest Sharon Beld worden ingepast. Zij is een heel andere speelster. Voor de anderen betekent dit dat ze moeten gaan kijken hoe zij beweegt, waar ze het liefst de bal heeft, enzovoort. Dat kost tijd die je eigenlijk niet hebt. De Orange Angels hebben allemaal een drukke baan en er moet veel en hard worden getraind. Daardoor ontbrak de tijd om in de huidige samenstelling een toernooi te spelen. Dit EK speelden we dus voor het eerst met dit viertal. Je zag dat de meiden elkaar met de wedstrijd beter aanvoelden en begrepen. Voor Jinga en Karen is spelen op topniveau met zo’n hoge druk gesneden koek, maar Lisa en Sharon hadden die ervaring in mindere mate. In de kwartfinale tegen Litouwen, één van de topfavorieten, viel alles op z’n plek. Je zag veel afwisseling in de aanvallen en iedereen droeg bij aan de score. Alle meiden kwamen goed uit de verf. Dat was echt onze beste wedstrijd.”

Ervaring
Niet alleen Litouwen was een sterke ploeg. Het hele deelnemersveld wist van wanten. Het plaatst de prestatie van Orange Angels Jinga, Karen, Lisa en Sharon nog meer in perspectief. “Al met al waren het heel intensieve dagen met veel goede energie”, vertelt Mark. “Maar ook met teleurstelling. In de euforie van goede prestaties blijf je streven naar het hoogst haalbare. Na zo’n fantastische kwartfinale ga je natuurlijk voor eremetaal. Als het dan niet lukt, terwijl je er keihard voor knokt, is dat bitter – normaal als je topsporter bent. Bovendien loert in 3×3 Basketball teleurstelling altijd om de hoek. Voor veel teams geldt dat een wedstrijd net wél of net níét is. De verschillen tussen de ploegen zijn doorgaans klein en die tien minuten zuivere speeltijd zijn voorbij voordat je het weet. Ervaring speelt dan ook een grote rol. Kijk maar naar België, dat zowel op het WK als nu op het EK derde is geworden. Dat team speelt al lang in dezelfde samenstelling, al was Ann Wauters er dit keer niet bij. Maar door hun ervaring kennen ze precies de grenzen van de sport. Tegen ons gooiden ze direct de beuk erin. Fysiek heel sterke speelsters. Ze wisten wat mocht van de scheidsrechters en bluften ons op die manier af.”

Uitdaging
Van de Belgen werd in de vooronde verloren. De eerste twee duels, met Israël en Slowakijë, werden daarentegen overtuigend gewonnen. Mark: “De aanloop was voor ons fantastisch. Toen waren we al zeker van de kwartfinale. Litouwen had in de afgelopen tijd al wereldtoppers als Frankrijk en Rusland verslagen, dus zij waren voor iedereen de favoriet. Alsof die horde al niet hoog genoeg was, speelde er bij hen ook nog een vrouw van 2.05 meter mee. Een enorme uitdaging. Maar we wonnen deze knokwedstrijd door als team te blijven spelen. Karen (zie foto boven) beleefde haar wellicht beste 3×3-wedstrijd ooit. Slovenië, in de halve finale, speelde lang niet zo hard als de Belgen en de Litouwers en eigenlijk hebben we ons daar wat door laten verrassen. Voor we het wisten stonden we drie punten achter. In 3×3 Basketball is het heel lastig het momentum alsnog naar je toe te trekken. Daarvoor maakten we ook niet genoeg punten. En denk eraan dat je na een score niet even een time-out aan kunt vragen. Het spel gaat door. Sowieso moeten de sporters veel zelf oplossen. Coaches zijn er voor de voorbereiding. In de wedstrijd bepalen de spelers het zelf. Een van de charmes van de sport, vind ik. België, met ook nog eens een zeer ervaren coach, was in de strijd om het brons gewoon de betere ploeg. Zij wonnen verdiend. Ook al zijn we zonder medaille naar huis gekomen, de Orange Angels hebben een bijzondere prestatie geleverd. Ze hebben het maximale uit de voorbereiding gehaald.”

Azerbeidzjan
Nederland legt zich echter niet neer bij die vierde plek. Volgens Jeanine is de rek er bij de Orange Angels nog lang niet uit. “We kunnen echt een podiumplek op een groot kampioenschap halen”, zegt Jeanine. “Na het zilver van de U18-meiden op de Jeugd Olympische Spelen heeft ook deze vierde plaats op het EK 3×3 Basketball dat aangetoond, én voor een verdere verbreding van de sport gezorgd. 3×3 Basketball groeit écht in Nederland. Dat zie je niet alleen aan de prestaties op grote internationale toernooien, maar ook aan de Streetball Masters Tour. Mij verbaast dat niet. De sport is spraakmakend, snel, dynamisch en omdat een wedstrijd inclusief onderbrekingen maar twintig minuten duurt is er geen drempel om te komen kijken. Bovendien is er doorlopend actie en zitten de toeschouwers vaak op het puntje van hun stoel. Zit je als speler eenmaal in je flow, dan is de wedstrijd zo afgelopen. Helaas was dat voor ons in de laatste twee duels een nadeel in plaats van een voordeel. We waren er dichtbij. Jinga en Karen zeiden al dat wanneer we maar even langer in deze samenstelling hadden kunnen trainen en spelen we zeker een medaille hadden gehaald. Ondanks de teleurstelling van dit moment blijven de meiden hongerig. Nu willen ze straks op de European Games in Azerbeidzjan alsnog die plak pakken.”

Bron: NBB

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.