CP3 by Basketball Totaal

Open Brief: ‘Beste Esther’ …

Een vernieuwde site, waar nog meer mensen gezamenlijk de schouders onder zetten dan ik op het moment van schrijven van mijn vorige column dacht… Zo’n heugelijk feit, op precies het thema dat de dikste rode lijn was door mijn verhalen in mijn eerste decennium als columnist… Heel even schoot de gedachte door mijn hoofd ‘dat ik nu wel kon stoppen, nu het toch blijkt te kunnen:            Samenwerken met heel veel mensen ten behoeve van ‘een betere toekomst voor het Nederlandse basketball. ‘Doel bereikt’, zoiets, maar dat is natuurlijk onzin. Juist op zo’n moment, als er puzzelstukjes gaan samenvallen, moet je er met hernieuwde inzet, energie en enthousiasme tegenaan. Ik ga dus gewoon door.

Ook bij de NBB nogal wat veranderingen: vooral op het gebied van topsport en daar vallen mijn thema’s ‘Jeugd en Toekomst’ natuurlijk samen.

Op ALV gaf ik, als afgevaardigde van Rayon West, het geluid door ‘…dat er ook mensen zijn die het wrang en oneerlijk vinden, dat (een deel van) het NBB-personeel nu zwaar moet betalen voor fouten en tekortkomingen, die toch niet primair hun verantwoording waren…’ Dat biedt meteen een passend aanknopingspunt om (ook) hier dank voor alle inzet uit te spreken naar de mensen die buiten de boot zijn gevallen: Jan Willem Jansen, Mark Schuurman en Marianne Jongsma van Topsport, en José van Daal (ook ooit op Topsport, laatstelijk op Marketing).

Mee eens of niet, met het drastisch snijden in de afdeling topsport en het aanstellen van Esther Wender als technisch directeur, kun je spreken van een ‘nieuwe start’ en dus van ‘nieuwe ronde, nieuwe kansen’. Een mooi moment dus om wat gedachten over het organiseren van dit aspect binnen de NBB te spuien.

Een vraag op Bijzondere ALV luidde dan ook: ‘Wat worden ‘Profiel en Missie’ van de technisch directeur?’ Het antwoord was, dat het profiel zou worden gebaseerd op het model dat NOC*NSF hanteert en dat doelstellingen en missie nog moesten worden op- en vastgesteld.

Hoe dan ook, de nieuwe situatie is dat Esther Wender als technisch directeur verantwoordelijk wordt voor alle topsport binnen de NBB en dat daaronder ook de talentontwikkeling van onze jeugd valt.

Daarbij is het veilig te stellen dat Esther (in haar eentje) niet al het werk zal kunnen verzetten dat voorheen door bovengenoemden (en Esther zelf) werd verricht. De crux voor een succesvolle afgeslankte NBB zal dan ook, meer dan ooit, het ‘samenspel’ tussen bestuur, professioneel apparaat en een (nog veel) grotere groep vrijwilligers zijn.

Esther Wender is dus verantwoordelijk voor vrouwen, mannen, rolstoel mannen/vrouwen en jeugd. Dan hebben we het over vele honderden spelers en speelsters, minimaal 80-100 man staf, kandidaat stafleden, evaluaties, selecties, etc, etc… En dan heb ik nog niet eens de ouders’ van onze talenten genoemd, gezamenlijk met afstand de grootste sponsor van onze jeugd’. Nederlandse ouders zijn niet de gemakkelijkste categorie mensen om mee om te gaan, maar vormen tegelijkertijd een groot potentieel aan enthousiasme, netwerk, (mogelijk) ideeën en menskracht, mits natuurlijk op de juiste wijze aangeboord en gemanaged…

Dat alles kan alleen maar goed gaan functioneren als er onze nieuwe technisch directeur ondersteund zal worden door een (of meer) brede en stevige commissie(s) topsport die, onder haar beleid, sturing en begeleiding, dit alles gaan voorbereiden, begeleiden en evalueren.

Alleen dat al is voorwaar geen lichte taak!

Al vele jaren zie ik, soms knarsetandend, aan dat wij (als Nederlands basketball) te veel kansen missen. Dat mensen (het NBB-bestuur in de eerste plaats – maar zeker niet alleen die mensen – ) overbelast worden met de hen toegemeten verantwoordelijkheden en problemen en dat we er maar niet in slagen ons te ontworstelen aan een sfeer van eilandenrijk, waar kinnesinne, afgunst, moddergooien en (de schijn van) vriendjespolitiek hoogtij vieren.

Daarom voelde ik mij geroepen op de Voorjaars-ALV, nogal ongebruikelijk, een lange speech te houden, in eerste instantie gericht aan het NBB-Bestuur. In het kort samengevat herhaal ik die boodschap nu als aanbeveling aan Esther Wender, maar betreft natuurlijk niet alleen Esther):

Veel aandacht voor de volgende aspecten:

a) COMMUNICATIE

Dat is soms best lastig. Het kost veel tijd en het valt niet altijd mee buiten het eigen denkraam te kijken en denken, laat staan daarbuiten te HANDELEN…MAAR HET MOET!

b) TRANSPARANTIE

Er is (relatief) best veel potentieel en talent. Op vele functies moeten de beste en meest veelbelovende mensen terecht komen. Niet degenen die we ‘toevallig’ kennen, of waar we het best mee op kunnen schieten. Dus: heldere criteria en procedures. En functies die in principe open staan voor iedereen.

c) HULP uit het veld AANVAARDEN

Er zijn veel (meer) mensen in het veld die zouden willen/kunnen helpen!

Nu is het aan Esther (en algemeen directeur Frank Berteling) om veel rond de topsport en vrijwel alles rond de nationale jeugdopleiding, opnieuw op te zetten. Daarbij mag de rest van de piramide van het jeugdbasketball niet vergeten worden. Uiteindelijk komt er (maar) zo veel talent het Nederlandse basketball binnen als de clubs/coaches aan de basis binnen weten te halen en houden!

Ik ben bereid een helpende hand te bieden en met mij – weet ik zeker! – vele anderen.

Ik hoop dat er van die bereidheid gebruik gemaakt zal gaan worden…

Esther, veel succes (en dat schrijf ik uit de grond van mijn hart)!

 

Meer basketball van Aart Dekker op zijn weblog

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.