CP3 by Basketball Totaal

(Niet) Roomser dan de Paus (willen) zijn

Er zijn tegenwoordig (nogal wat) mensen (en dan schrijf ik ‘in het algemeen’ -begrijp me niet verkeerd; ik heb het niet specifiek over ‘het basketball-wereldje’-) die mensen zoals Mohamed Kherazi liever zien gaan dan komen. Ik ben blij dat hij een Nederlander is, en basketballt als de besten, en dat geldt ook voor zijn clubgenoot Sean Cunninham. Net zoals ik blij ben dat er in ons wereldje mensen rondlopen als Sid Bruinsma, en ik neem aan de directeur van de school in California waar Jan Dekker werkt blij is met Jan. Ik bedoel maar: mensen leven hun leven, verhuizen weleens, en sommigen doen dat over grenzen heen. Het mooiste, zo denk ik weleens als ik in een wat diepzinniger stemming ben, zou een wereld zonder grenzen zijn -een waar iedereen zou kunnen gaan en staan waar hij /zij wil, en zou kunnen worden wat hij/zij wil-, maar ik kan dan ook weleens dromen, als ik wakker word ziet de wereld er heel anders uit.

Dit verhaal zit al twee jaar ‘in de pen’. Ik dacht er voor het eerst over om het te gaan schrijven toen ik bij EuroBasket 2011 in Litouwen was, en mij opviel dat er wel heel veel landen waren die met overduidelijk geïmporteerde spelers speelden. Veelal zwarte Amerikaanse PG’s , die dan uitkwamen voor landen die ik als grotendeels ‘Lelie-blanke Naties’ kende.

Eenmaal thuis ben ik toen wel begonnen aan de ‘research’ die zo’n artikel vergde, en toen bleek al snel dat het een nog verder verbreid fenomeen was dan ik al dacht. Maar de directe aanleiding om zo’n verhaal te schrijven ontbrak, ik had het druk met andere zaken -andere verhalen-, en dus liet ik het toen liggen. Wel met de bedoeling het ter gelegenheid van EuroBasket 2013 (eventueel) weer op te pakken.

Nu, na de Nederlandse ‘sof’ met de twee verloren verklaarde wedstrijden, en sommige commentaren daarop op de diverse fora, is die aanleiding natuurlijk weer volledig aanwezig. Zeker omdat het bij de twee betreffende Nederlandse Spelers (Sean Cunningham en Mo Kherazi) natuurlijk helemaal niet gaat om ‘voor het Basketball geïmporteerde personen’; Cunningham is gewoon een geboren Nederlander -al zitten er in relatie met Fiba-Europe blijkbaar de nodige haken en ogen aan zijn dossier-, en Kherazi, ook al begrijp ik dat hij dan volgens Fiba-Europe-regels twee  maanden te laat zijn Nederlandse paspoort heeft gekregen, is dan weliswaar ‘genaturaliseerd’, met Basketball had dat (vermoed ik) niets te maken. Als je dus twee jongens zoals hij zou hebben, dan staat er al altijd een naast, waarschijnlijk alle twee; niet de bedoeling van  deze regel, zo lijkt me.

Het jammere van dit soort regels is, dat degene die er bewust mee bezig is -en waarvan de Overheid ‘meewerkt’-, dus nooit in dit soort toestanden verzeild raakt. Dit terwijl ‘de naïeve’, en degene die ‘Roomser is dan de Paus’, dus vaak aan het kortste eind trekt. Waarschijnlijk zijn beide termen op het Nederlandse Basketball van toepassing, en dan is een gemiste Kwalificatie (als eerste voor 2015 nog wel!), na 20+jaar ‘in de Woestijn’ wel een heel hard gelag… Maar uiteindelijk gaat het erom om je zaakjes zelf voor elkaar te hebben, en dat was hier dus niet het geval.

Nu de kern van de zaak. Waar het in die kern om gaat, is dat het in de Topsport uiteindelijk om smalle marges gaat. Ieder land dat er serieus mee bezig is zich in die Top te manifesteren, of naar die Top toe te werken (waar bijvoorbeeld België en Finland, beiden toch kleinere landen dan Nederland, al over een langere periode mee bezig zijn -maar daarover misschien een andere keer meer-), probeert die marges zoveel mogelijk te dichten. En ieder land doet dat op zijn eigen manier.

Ik schreef het hierboven al, mij viel dus twee jaar geleden op dat wel erg veel landen met ‘Geïmporteerde Spelers’, met name PG’s, speelden.

 

Laat ik de rosters/lijsten van 2013 een langs lopen:

 

Belgium                             – Matt Lojeskie SF, Ken Wukubu G/F (in eerdere jaren andere spelers)
Bosnia and Herzegovina      – Zackary Wright, PG  (in eerdere jaren andere spelers)
Croatia                               – Dantay Draper, PG
Czech Republic                   – NVT
F.Y.R. of Macedonia            – Bo McCalebb PG/OG
Finland                               – NVT
France                                – NVT
Georgia                             – Ricky Hickman, PG (in eerdere jaren andere spelers)
Germany                            – NVT
Great Britain                       – Kyle Johnson, PG/OG (deze lijst is eindeloos te maken, maar vereist ‘diepgaande’ studie)
Greece                                – Michael Bramos (Loukas Mavrokefalidis? ook Griekenland is een lastig geval voor deze lijst)
Israel                                  – Alexander Tyus (ook Israël kan lastig zijn, vroeger scoorde het enorm op lijsten als deze)
Italy                                    – Travis Diener, PG/OG (in eerdere jaren andere spelers)
Latvia                                  – NVT
Lithuania                             – NVT
Montenegro                          – Nikola Vucevic? (ook een lastig land om in beeld te krijgen)
Poland                                  – Thomas Kelati (SF), Majiec Lampe,
Russia                                   – op dit moment niemand, maar remember J.R. Holden!
Serbia                                   – Djordje Gagic? (maar i.h.a. NVT)
Slovenia                                – Mirza Begic?  (maar i.h.a. NVT)
Spain                                    – German Gabriel (Ibaka, etc, etc. )
Sweden                                 – NVT (Maar Zweden had bijna een ‘All NBA-team op kunnen stellen als alle mogelijke

allochtonen opgesteld zouden (kunnen) worden, zie Lampe)

Turkey                                   – Emir Preldzic  (ook een lastig land om in beeld te krijgen)
Ukraine                                  – Eugene Jeter, PG (in eerdere jaren andere spelers)

 

Ik heb ook de lijsten van 2011 er nog even bij gepakt en kom ook daar zo op minimaal 12-13 man die zijn ‘Geïmporteerd, puur en alleen vanwege hun kwaliteiten als basketballer’.

Het is zomaar even een grof overzicht. Ik pretendeer niet dat de lijst volledig is, en er zal in sommige gevallen best iets op af te dingen -of te nuanceren- zijn, maar in vogelvlucht lijkt het me duidelijk: er zijn nogal wat landen die als ze ergens een goede speler nodig hebben voor hun NT, en die in de eigen opgeleide vijver aan spelers niet kunnen vinden, ze dan wel ‘Halen en Naturaliseren’. En daarbij binnen de reglementen blijven die Fiba hanteert, zelfs als ‘wij’ daar de nodige vraagtekens bij zetten.

 

Ik las ergens, ik heb er geloof ik ook op gereageerd: “…dat wij daar in Nederland niet aan meedoen, en dat dat complimenten zou verdienen…”, of iets van soortgelijke strekking. Nou dat ‘wij’ daar niet aan meedoen is natuurlijk feitelijk onjuist; ik hoef alleen maar Chris McGuthrie, Chris Mimms en Sam Jones te noemen… Joe Spinks dan weer niet, en oh wat had ik die indertijd graag in ons NT willen zien spelen! Maar ja, die kwam vlak na McGuthrie, en in het klimaat dat onder de toenmalige minister Verdonk (wie kent haar nog?) was een overijverige pennenlikker voldoende om een streep door zijn Nederlandse paspoort te halen. De man trad op in verkiezingsspots voor de ‘Oer-Hollandse’ CU! Ben je dan geïntegreerd…of niet!?

Door ASML wordt, met het oog op de toekomst, de komende jaren voor 6 Miljard (heb ik begrepen) geïnvesteerd in ‘Research en Development’ van de volgende generatie ASML-machines. De benodigde hooggeschoolde ingenieurs zijn echter voor een heel klein deel op Nederlandse bodem te vinden. Dus wat doet men? Ze worden gezocht en gerekruteerd uit de hele wereld. Nodig, want anders verdwijnt weer een belangrijk stuk economische bedrijvigheid uit Nederland.

Iemand wat op tegen?

 

Waarom ligt dat dan anders als het om sporters gaat?

 

In 2015 organiseert de Ukraïne EuroBasket. Een evenement dat tegenwoordig toch al snel 25-35 Miljoen Euro omzet. Waarschijnlijk indirect nog veel meer –daarover hopelijk binnenkort wat meer–. Daar hoort natuurlijk wel een team bij dat serieus mee kan doen, anders is de lol er (te) snel af. Dus is de Ukraïnse Bond, onder leiding van ‘Legende’ Alexander Volkov -trouwens geloof ik ook voorzitter van hun NOC en IOC-lid, dat helpt natuurlijk!-, al jaren bezig een sterk team te bouwen. Dat lukt inmiddels heel aardig; een staf met o.a. Mike Fratello en Bob Hill en eigen opgeleide spelers. Maar men was er toch niet helemaal zeker van dat dat alles volstond; een Top-PG? Nee, die zat er nog niet bij… ‘Dus’ werd er gezocht naar een ‘Leider’ die het team een stap verder kon helpen.

‘Enter Eugene -Pooh- Jeter’; een kleine man met een groot hart en, volgens coach Mike Fratello, een fantastisch karakter en groot begrip voor wat er van hem verlangd wordt.

 

Even kort wat ik to nu toe, in drie wedstrijden dus, van hem zag:

-G1, hij beslist de wedstrijd solo, 3 seconden voor tijd -W1-

-G2, hij zet de toon met een driepunter aan het begin van de wedstrijd, en is ook aan het eind weer zijn gewicht in goud waard -W2-

-G3, eind 1e kwart bij 13-4 achter: 2x 3ptr, dan volgt een score uit een OR en hij sluit kwart met een DR en splijtende ASS onder boord voor eerste voorsprong (13-14), en daar bleef het echt niet bij -W2-

Een perfect voorbeeld van hoe een speler een heel team beter kan laten spelen, en op sleeptouw kan nemen. Kijk ook eens wat Bo McGaleb doet voor Macedonië! En zo zijn er meer voorbeelden.

 

Onze wetgeving, en hal helemaal het heersende populistische sentiment, zorgen er vast en zeker voor dat e.e.a. een stuk ingewikkelder ligt dan in Ukraïne en Macedonië. Dus als je hier mee aan de gang wilt, dan moet je eigenlijk nog veel verder vooruit denken. Om nog maar eens Lucien van Kerschaver aan te halen: “Ik you fail to prepare, you prepare to fail.”

 

En natuurlijk gaan er nu weer mensen gillen ‘dat we eerst maar eens zelf onze zaakjes op orde moeten zien te krijgen’, dat ‘we zelf voldoende goede spelers op moeten leiden’, enzovoort.

 

Dat is OOK allemaal waar. Maar ik zie dat juist een aantal landen die al heel lang zelf goed opleiden, en/of landen die al lange tijd consciëntieus bezig zijn met het bouwen aan een goed NT, JUIST OOK het middel van het binnenhalen van Buitenlanders voor hun NT hanteren om op sommige momenten verder te kunnen groeien.

 

Dit verhaal is dan ook geen pleidooi voor het een (wel buitenlandse spelers rekruteren en op tijd speelgerechtigd krijgen voor je NT’s), of voor het ander (dat juist niet doen).

Wel probeer ik met dit (wellicht wat prikkelende) verhaal duidelijk te maken dat de wereld groter is dan Nederland, en dat het nodig is om tijdig over dingen na te denken en keuzes te maken. Beleid en professionaliteit dus; ook als het gaat om politiek -en wat sentiment betreft- gevoelige zaken gaat.

 

In ieder geval heeft ‘Roomser dan de Paus willen zijn’ uiteindelijk nog nooit blijvend resultaat opgeleverd…

 

 

 

AART DEKKER, meer van Aart Dekker op zijn Weblog

 

 

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.