CP3 by Basketball Totaal

Mooie kampioen

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Voor de eerste keer kampioen worden is iets heel bijzonders. Wennen zal het nooit, maar die eerste maal smaakt toch het zoetst.

Daar kunnen ze, sinds de invoering  van de play-offs, van meepraten in Leiden, Den Bosch, Groningen, Den Helder, Weert, Amsterdam, Nijmegen, en nu dus Zwolle.

Gefeliciteerd daar mensen. Heel knap gedaan. Gezien mijn werk en mijn wooonplaats vind ik het wel prettig als de titel naar Leiden gaat, maar als dat niet kan, dan vind ik Zwolle Zonder Dolle een heel leuk alternatief.

Coach Van den Belt is behalve een leuke kerel ook echt een vakman, en het is mooi om te zien dat zijn aanpak nu vruchten afwerpt in de vorm van eremetaal. Waar de overige teams (mini-, mini-, mini-, nee echt miniscule) miniatuurversies van NBA-teams zijn, daar heeft Zwolle altijd iets van een collegeteam. Veel nadruk op het collectief en iets minder op het individu. Met coach Herman, in dienst van de school, als constante factor door de jaren heen, en ‘klassen’ die  een paar jaartjes bij elkaar zijn en na hun ‘afstuderen’ zich verspreiden over het basketballandschap.

Om elk oneerlijk voordeel weg te nemen, sta ik er wel op dat ook Zwolle Europa in gaat volgend seizoen. Donar en ZZ speelden zestien extra wedstrijden deze jaargang en Den Bosch volgens mij acht, en het lijkt me mooi om te zien hoe Zwolle zich houdt met een dergelijke extra belasting.

Heel knap vond ik dat Leiden, toch een ‘nieuw’ team, met dat extra programma van bijna een half seizoen, erin slaagde om de competitie als eerste te eindigen en ook het volk vaak nog te vermaken. Maar waar ik ergens voor vreesde, werd waarheid. Hoe veel mooie resultaten er ook zijn bereikt, de ploeg bleek eigenlijk niet gebouwd voor de play-offs. Ik laat nu de kwartfinale buiten beschouwing en raad de DBL aan om dat ook zo snel mogelijk te doen.

Van de topteams had ZZ, vond ik, de minst effectieve set offense. In transitie heeft Leiden zijn gelijke niet, maar het is soms moeilijk rennen als je om de dag met een kleine rotatie tegen een toptegenstander speelt, die bovendien de rebounds weet te pakken die je zo nodig hebt daarvoor.

Dit is geen kritiek op coach Franke, die het heel goed heeft gedaan. Gewoon een constatering dat teams als Zwolle en Groningen, met coaches die er respectievelijk 72 en 31 jaar zitten (zo voelt het soms, natuurlijk zijn ze nog jonge goden), langer dingen hebben kunnen inslijpen. Leiden had misschien wel het meeste pure talent, maar het speelde nog niet altijd makkelijk als het tempo omlaag ging. Wat het onvermijdelijk doet in de play-offs.

Ik ben geen Nostradamus en ik heb ook geen groene broek die mij goed staat, toch zag ik de bui een beetje hangen toen duidelijk werd dat Donar de opponent zou zijn in de halve finale. Donar, dat zich al maanden had kunnen voorbereiden op die halve finale, dat weliswaar de nodige strubbelingen kende maar dat wel is gebouwd op dat soort series en dat, als de heren hun ego’s even parkeren, natuurlijk bomvol kwaliteit zit. Net als die hardloopster die te veel mannelijke hormonen aanmaakt, heeft ook Teddy Gipson een oneerlijk voordeel want hij wordt niet ouder. Misschien moeten de fans van de tegenpartij met knoflook, wijwater en kruizen naar de wedstrijd komen om hem af te remmen. Samen met Jeter was hij een plaag voor ZZ.

Buiten dat alles implodeerde Leiden ook nog. Je hoefde geen gedragspsycholoog zijn om de lichaamstaal juist te interpreteren. Het dieptepunt was natuurlijk het conflict tussen Franke en Mohamed Kherrazi, met de schorsing voor Kherrazi als gevolg.

Het cliché van ‘er zijn alleen maar verliezers’ gaat hier zeker op. De supporters kozen meteen de kant van de speler en dat was begrijpelijk. Kherrazi geeft al acht jaar alles wat hij heeft voor de club. Ik maak hem die tijd ook al mee en ik vind hem een even fijn mens als een goede basketballer. Toch wil dat niet zeggen dat ik het met hem eens ben. Als ergens de term met alle respect opgaat, is het in dit geval, maar hij had wat mij betreft zijn klachten bewaard tot na de laatste wedstrijd. Want hier werd ZZ niet wijzer van.

Je kunt Franke verwijten dat hij de situatie niet in een eerder stadium heeft geprobeerd op te lossen (iemand zei me dat Meneer Paul even buiten een sigaretje was gaan roken) maar ik geloof wel dat hij naar eer en geweten heeft gecoacht, en het is alleen maar jammer dat deze twee ‘fanatieke honden’ (ik bedoel dit uitsluitend positief) met elkaar in conflict zijn gekomen. Het bestuur van ZZ heeft het nu lastig. Het lijkt door te willen met Franke en Kherrazi heeft nog een contract. Hopelijk komt er toch een positieve oplossing uit.

Donar speelde ZZ op een hoopje, en de ‘kenners’ (ja, ik ook) dachten dat de Groningers door zouden gaan voor de titel.

Er bleek toch te veel mis, of te veel goed bij Zwolle. Het niveau van tegen Leiden haalde Donar, dat zeker Mast miste in de finale, in ieder geval niet meer. Het werd weer afhankelijk van de vorm van de dag (als in: schieten we 17 driepunters raak dan winnen we) en de eenheid die het even was, verdween weer.

Zwolle intussen speelde hard-nosed basketbal, verdedigde uitstekend, was creatief in zijn sets, had de leukste cheerleaders (zei ik dat hardop?) en was mentaal sterk.

Zeker geen kampioen van de armoede, want de titel winnen tegen het altijd sterke Donar en in een jaar waarin ZZ zo’n ploeg heeft, is gewoon heel goed. Ik heb alweer zin in volgend seizoen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.