CP3 by Basketball Totaal

Meneer Paul

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Hij was de eerste om te benadrukken dat het de spelers zijn die het moeten doen. Toch kan ik het niet laten om Paul Vervaeck de zeerverdiende credits te geven.

Meneer Paul (met goedvinden van Triggerfinger hopelijk), het zal u niet ontgaan zijn, won met Nederland U18 een historische titel in de B-divisie. Dat had ik sowieso al heel prettig gevonden, maar dat deze Belgische vakman aan het roer stond van het ‘Ollandse talentenschip, maakte het voor mij nog leuker.

Ze zijn vrienden, en uit respect daarvoor wil ik niet teveel ingaan op zijn voorganger bij ZZ Leiden, maar laat ik het erop houden dat Vervaeck veel beter in het Leidse plaatje paste. Vanaf dag één toonde Meneer Paul zich toegankelijk, voor persmuskieten zoals uw scribent bijvoorbeeld, en hoewel dat alleen niet iemand een goede coach maakt, helpt het wel. Ik laat liever de coach aan het woord over wat we net hebben gezien dan dat ik zelf ga gissen (hoewel ik wel een mening heb natuurlijk). Coach Toon kon en kan het ook altijd goed uitleggen en wat dat betreft zit Vervaeck in die lijn.

Class
Meneer Paul bracht ‘a touch of class’ binnen de organisatie, en wat ook leuk was, je kon zien dat hij, samen met zijn charmante vrouw, genoot van het werken in de mooie stad die Leiden natuurlijk is (http://www.leiden-toerisme.nl).
Laten we niet vergeten dat hij ook op sportief gebied wat heeft bereikt. Vooral in zijn tweede jaar, toen de selectie, durf ik te zeggen, iets meer zijn signatuur droeg, waren de resultaten prima en het spel bij vlagen ook. De wedstrijden in de halve finale tegen Zwolle zal ik niet licht vergeten.
Uiteraard geldt ook hier dat de coach afhankelijk is van het ‘materiaal’, maar ik waag te stellen dat het omgekeerd ook zo is. Daarbij bleef hij immer correct naar spelers en officials, zelfs op momenten dat ik in zijn plaats een paar stevige F-bombs had losgelaten. ‘De kleine’, zoals hij Carrington Love steevast noemde, zal de aanpak ook hebben gewaardeerd, want die volgt Meneer Paul naar Mechelen, diens thuisbasis.

Eervol
Dat ‘we’ in Leiden beide heren aan Mechelen verliezen, is jammer, maar het is ze van harte gegund. Zeker Vervaeck, die op tien minuten van zijn huis een ambitieuze club mag gaan leiden (Leiden?). In de businessclub van ZZ was er gelukkig gelegenheid afscheid te nemen. “Paul die is een Leienaar”, scandeerden de aanwezigen, waarbij mevrouw Vervaeck op mooie wijze emotioneel werd. De titel Eervolle Leienaarrrj komt beide toe.
Maar nu dus ook Eervolle Nederlander, want wat leverde coach Paul (plus coach Jeroen van Vugt) en zijn kleine neefjes een kunststukje af in Skopje. Het was dan ‘maar’ de B-divisie maar er werd een aantal A-landen stevig de oren gewassen. Bij zijn aanstelling al zei Vervaeck dat dit een goede lichting was en dat bleek te kloppen. Ik vond het ook opvallend dat de Nederlanders fysiek sterker oogden dan de (meeste) opponenten, iets wat lang niet altijd het geval is bij jeugdteams.

Honger
Dat had wellicht ook te maken met de aanwezigheid onder de borden van het beest (met alle respect gezegd) dat Kuta heet. Professor Smeets had deze krachtpatser een ‘eenmansdestructiebedrijf’ genoemd waarschijnlijk, en als iemand mij vertelt dat hij een verre neef van Moses Malone is, geloof ik het ook. Die honger naar rebounds kun je niet leren.
En er was meer te genieten, van guard Keye bijvoorbeeld, zeker in de finale. Maar zoals die zelf zei: ‘we hebben het samen gedaan.’ Deze ploeg was echt een team. Daar heb je jongens voor nodig ‘met een goeie kop erop’, en die hebben ze, maar ook hier zag je de hand van Meneer Paul, vond ik. Je wegcijferen ter meerdere eer en glorie van het team doet hij zelf ook al jaren – op borstklopperij of andere dramatische uitbarstingen heb ik hem nog niet betrapt – en hij heeft dat aan die gasten uitstekend overgebracht.

Toekomst
Over zijn toekomst als jeugdbondscoach van Nederland was Vervaeck nogal laconiek. Hij zou de evaluatie nog wel afwachten, en de ontwikkelingen bij de OLA (Orange Lions Academy). Ook die reactie past bij de gentleman die hij is. Gelukkig hebben schrijvertjes zoals ik tegenwoordig ook toegang tot het Internet.
Ik zou de NBB, het NMT, de OLA of welke afkorting dan ook willen adviseren om hem nu al vast te leggen voor 2019, om de zelf afgedwongen promotie naar de A-divisie vorm te geven. Mannen als Coach Toon en Meneer Paul zijn goud waard voor het Nederlandse basketbal, zelfs als een van hen Belg is.
Bovendien wil ik nog wel een beetje Paul Vervaeck in mijn basketballeven. Op zeker ga ik straks een keer in Mechelen kijken hoe De Kleine en hij het er van af brengen, maar dat is nog niet genoeg. Dit soort coaches moet je koesteren.

Laat een reactie achter