CP3 by Basketball Totaal

Marlou de Kleijn: “Spanje heeft me niet alleen verrijkt met basketball”

We hadden een gesprek met Marlou de Kleijn na de eerste oefenstage van de Orange Angels ter voorbereiding op de zware kwalificatiewedstrijden tegen Rusland en Zweden. Marlou de Kleijn heeft zich in drie jaar Spanje sterk ontwikkeld en groeide uit naar een bepalende speelster voor Cádiz in de Spaanse LFB. Ondanks haar jonge leeftijd is ze nu al een vaste waarde voor het Nederlandse dames team onder leiding van bondscoach Meindert van der Veen.

Marlou, wanneer en waar ben je begonnen met basketballen?
‘Op mijn eerste verjaardag kreeg ik een basketball voor mijn verjaardag van mijn ouders, dus eigenlijk al heel vroeg haha. Officieel ben ik begonnen toen ik een jaar of 8 was. Bij de, toen nog ‘welpen’, van WSC Waalwijk in de oude Taxandriahal (die er nu niet meer is).’

Op vrij jonge leeftijd (17 jaar) ben je bij CTO Amsterdam gaan spelen, wat waren de redenen om deze beslissing te nemen?
‘Ik wilde op dat moment echt een stap maken in mijn carrière, zien waar ik stond en kijken tot hoe ver ik kon gaan. Toen ik naar het CTO ging wilde ik eigenlijk helemaal niet naar het buitenland, ook omdat het allemaal zo ver weg leek en ik niet wist wat er mogelijk was.’

In december 2011 verliet je het CTO om na een maandje een contract te tekenen bij het Spaanse Palacio de Congresos de Ibiza uitkomende, in de LFB.  Je speelde je daar direct in de picture. Hoe kijk je hier nu op terug?
‘Ibiza was echt geweldig! Het basketball in Spanje was zo goed en snel en zo gaaf om tegen al die supersterren te spelen. Ik heb daar enorm veel geleerd maar ook echt de kans gekregen van mijn coach daar om mezelf te ontwikkelen. Tot mijn verbazing kreeg ik veel speeltijd van hem en het ging eigenlijk boven verwachting goed, gelukkig! Daarnaast is Ibiza een prachtig eiland met hele chille mensen. De trainingen op het strand waren natuurlijk ook niet verkeerd haha.’

Na dat seizoen stond je volop in de belangstelling van een aantal teams, wat was de redenen te kiezen voor Cadi?
‘Bij deze club voelde ik me het beste op dat moment om heel veel verschillende redenen. Ik heb samen met mijn agent alles op een rijtje gezet en gekeken wat voor mij het beste was. Ik ben een gevoelsmens dus voor mij is het belangrijkste dat ik me er op mijn gemak voel, dan presteer ik het beste. En dat voel ik me daar zeker, nog steeds!’

In je tweede seizoen bij Cadi ICG Software heb je een grote stap gezet in je ontwikkeling en was je een belangrijke speelster in het concept  van coach Andreu Bou Viñuales. Jullie bereikten de halve finale van de LFB. Hoe heb jij dit seizoen beleefd?
‘Ik heb het heel erg naar mijn zin in Spanje. Mijn team dit jaar was echt enorm leuk, daar begint het natuurlijk allemaal mee. Dit jaar hebben we erg veel getraind (soms iets te veel) en daar heb ik heel veel van geleerd. Ik heb meer vertrouwen in mezelf gekregen en probeer mijn eigen kansen nu te pakken in plaats van een doorgeefluik van de bal te zijn. De combinatie van al die dingen denk ik dat ik dit seizoen wel als geslaagd mag bestempelen voor mijzelf, maar ook zeker voor mijn team.’

Vooruitkijkend, blijf je bij Cadi of heb je al gesprekken met andere teams gevoerd?
‘Ik ben nu met mijn agent aan het kijken naar wat er volgend jaar allemaal mogelijk is, zodra het bekend is horen jullie het vast wel via de social media! ‘

Marlou, even een zijsprongetje. Wat was het eerste wat je deed toen je terugkeerde in Spanje?
‘Mijn vriendinnetjes van vorig seizoen die er ook weer waren een hele dikke knuffel geven en heel erg genieten van de ZON!’

Was er, laten we zeggen een groot cultuur verschil?
‘Ja, dat is er zeker. Spaanse mensen zijn veel relaxter en chiller, soms iets te. Waar we in Nederland altijd gehaast zijn, is dat daar totaal anders. Je kunt daar echt tot rust komen. Natuurlijk zit er ook verschil in eet- en slaapgewoontes, winkels, normen en waarden etc. Maar ondanks de vele verschillen trekt Spanje mij enorm, aanrader voor all the upcoming talents!’

Is er iets wat je hebt gemist zover weg van huis?
‘Familie en vrienden en stiekem ook wel alle lekkere dingen die wij in Nederland hebben in de supermarkt. Ik geniet nu veel meer van de kleine dingen in het leven. Als ik terug ben uit Spanje is een van de eerste dingen die ik doe op mijn fiets springen en lekker gaan fietsen. Je gaat kleine dingen waarderen die je misschien eerste niet waardeerde.’

Terugkijkend op drie jaar Spanje. Wat komt het eerst bij je naar boven?
‘De mooie dingen die ik heb mogen meemaken en die mijn leven ECHT beter hebben gemaakt, niet alleen qua basketball.’

 

Heb je nog interesses buiten het basketball om?
‘Andere mensen en culturen ontdekken.’

Terug naar het basketball, je bent nu een vaste waarde voor het Nationale team. Hoe kijk jij tegen het team en de coaching staf aan? Hoe schat jij de kansen van het dames team in, en hoe gaat het met je knie blessure?
‘In Spanje kreeg ik last van mijn knie en daar is niet heel goed mee omgegaan. De eerste twee weken bij Oranje heb ik daarom wat rustig aan moeten doen, maar inmiddels doe ik weer alles mee. Het doet nog wel eens pijn, maar dat is niet erg. Na het traject heb ik tijd om te rusten en dan hoop ik dat het helemaal over gaat.
We hebben een jong, talentvol en enthousiast team en staf. We hebben de zwaarste loting van alle teams denk ik, maar so what? Wij zijn er klaar voor en als eerste gaan we die Zweden in de pan hakken!

Dus jullie gaan me zeker in actie zien! Allemaal komen 15 en 22 juni!!!! @Sporthallen Zuid te Amsterdam.’

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.