CP3 by Basketball Totaal

Ik dunk dus daarom ben ik

‘It’s over’, gebaarde Vince Carter ergens in de finale van de NBA dunkcontest in 2000. Die was ook voorbij op dat moment. Hij was oppermachtig. Superieur. Hoog springend, hard en ook gewoon heel mooi stijlvol dunkend. Ik genoot.

Iets met teugen die vol zijn, jeweet. En dacht terug aan een paar jaar tevoren. Haarlem Basketball Week, editie 1996/1997. Vince (met o.a. Antwan Jamison, Ed Cota en Serge Zwikker) mokerde enkele prachtexemplaren door de Kennemer. Ongelooflijk.

‘Vinsanity’. ‘Half man, half amazing’. Pracht-atleet. Ook een mooi mens, meen ik te zien in zijn ogen en in hoe hij praat en beweegt.

En nu… ’it’s over’. Dat vermoed ik sterk. Is ook niet zo moeilijk, gezien Corona. Dit seizoen, dat zijn laatste zou zijn, zal wel voorbij zijn. Dan heeft Vince een record neergezet: 22 NBA-seizoenen. Grappig overigens dat ook zijn eerste seizoen korter was, wegens een lock-out omdat de salarisonderhandelingen van NBA en spelersvakbond muurvast zaten.

Bij deze alvast: Vince, dank je wel. Je bracht dunken naar een nieuw niveau.

Ik kan dat bewijzen 😉. Eerst deze fantastische alley-oop-windmill (na 2m05s) toen hij meedeed op Rucker-park in New York (binnen vanwege regen):

Deze uit de Tarheel-tijd zijn leuk, zoals een gruwelijke over Tim Duncan, en… meerdere uit de HBW die ik bedoel! Kijk maar ‘ns goed of je een Nederlandse zaal herkent als  decor…

En hier wat minder bekende highlights:

Nee Vince, je bent zeker niet alleen een dunker…. je raison d’être hangt in elk geval wel sterk samen met de circa 1 miljoen dunks die je gemaakt hebt in je leven…

Vince, ik bedank, dus ik ben!

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.