CP3 by Basketball Totaal

Hoogmis

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Het voelt een beetje alsof ik naar de kerk ga, zondagochtend. De Vijf Meihal is voor Leidse basketbaldieren immers ook heilige grond. De hoogmis wordt verzorgd door de Orange Lions, die sinds het weekend weer in training zijn.

,,Biemond!’’, buldert Peter van Noord mijn goede collega toe die de trap al aan het bestijgen is. ,,Besloten training!’’ De vette grijns waarmee Oranjes teammanager uit het beheerdershok komt is mooi. De Amsterdammer leidt ons via de catacomben de zaal in, nadat we van de zaalwacht ook nog koffie hebben gekregen.

Tijdens de ochtendsessies traint de helft van de selectie in de sportschool en de andere helft in de zaal, waarna de rollen worden omgedraaid. Als wij aankomen zetten de perimeterspelers koers richting het krachthonk. Een paar kijken druk op hun telefoons, klaarblijkelijk op zoek naar Pokémon. Mijn aanvankelijke weerzin tegen deze hype maakt snel plaats voor oneindige vrolijkheid, als ik me voorstel hoe de internationals aan de bondscoach uitleggen wat voor spelletje ze aan het doen zijn.

Vlaggenschip

Binnen treffen we de bondscoach, die een hand komt geven (ik zou een hele column kunnen schrijven over hoe prettig het is om zo welkom te zijn op de training van het nationale vlaggenschip). ,,Hey coach’’, begroet ik hem en ik vind het prettig hem weer in deze setting te zien. Hij geniet er duidelijk van om weer zijn ding te kunnen doen, maar heeft ook wat zorgen. Liepen met het EK in aantocht de aspirant-internationals de schuifdeur van de Vijf Meihal vorig jaar bijna plat, in 2016 lijkt het wel 2014: afzeggingen alom. Geen Smeulders, die heeft helaas zijn carrière moeten beëindigen door een nare blessure. Vooral voor hemzelf vervelend, kan niemand wat aan doen.

Geen Akerboom, ook geen Norel. Geen collegespelers, want die moeten te snel al weer in Amerika zijn. En geen Williams en Kok, die in Litouwen zo’n sterke indruk maakte. Zij hebben net hun eerste buitenlandse contracten getekend en moeten de volledige voorbereiding van hun nieuwe clubs meemaken. Alsof trainingen van Van Helfteren en Jones, oefenduels tegen Europese topteams en kwalificatiewedstrijden op het scherp van de snede ze niet goed zouden voorbereiden op hun clubseizoen. ,,Me dunkt’’, zegt Toon met een schamper lachje.

Charlon Kloof is er wel. Toch ook een Europese topspeler wat mij betreft. Kloof is ‘between clubs’ maar heeft geen moment getwijfeld om naar Leiden af te reizen. ,,Ik kom graag’’, zegt hij met een mooie glimlach. De Nederlandse speler van wie ik het meeste heb genoten op het EK. Überatletisch en ook nog spelinzicht. Duitsland, Oostenrijk en Denemarken hebben zijn gelijke niet op de 1.

Stempeltje

Sam leidt de trainingssessie voor de bigs van Oranje, en ik vind dat ik na anderhalf uur buitengewoon leuke oefeningen een stempeltje op mijn coachlicentie heb verdiend. De oefenstof is uitdagend en vermoeiend, zonder ooit vervelend te worden. De associate head coach van Nederland oefent het scoren vanuit de low post en laat de mannen ook een serie jumpertjes nemen van de bucketrand. De moderne inside-speler moet ook met de bal kunnen omgaan en dus krijgen de grote mannen daar ook les in. ,,Ik heb die positie gespeeld maar ik heb nooit gedacht dat je met twee ballen tegelijk moet kunnen dribbelen’’, zegt Toon lachend.

De huidige bondscoach was vroeger een fijnbesnaarde passer met het inzicht van een guard, maar hij kon ook snoeihard zijn onder de basket. Grappig is te zien hoe hij geniet van de hardheid die zijn spelers ten toon spreiden als ze een tegen een moeten gaan vanuit de low post. Een hook shot met een elleboog die rakelings langs het gezicht gaat? Toon lacht en ziet dat het goed is. Van der Mars, Nico de Jong, Kherrazi, De Pagter en Koenis spannen zich in, terwijl Schaftenaar in aantocht is. Tegen Thomas Koenis zeg ik dat hij er fit uitziet. De center van Leiden bevestigt dat hij zich ook zo voelt. ,,Ik ben een paar kilo spieren aangekomen.’’ Hij heeft de zomer duidelijk gebruikt om zichzelf te verbeteren. ,,Ik hoop dat ik er dit jaar wel bij zit’’, zegt Koenis. Ik antwoord dat het me zou verbazen als dat niet het geval zou zijn.

’s Middags stop ik, onderweg naar de krant, opnieuw bij de hal. ‘The House That Toon Built’, schiet er door mijn hoofd. Ik begrijp nog steeds niet waarom hij niet de nieuwe hoofdcoach van ZZ is geworden. ,,Een van de internationals zei dat hij ook niet wist waarom Sam en ik nog geen club hadden’’, had hij ’s ochtends gezegd. ,,Ze hadden zo de halve begeleidingsstaf van Oranje in Leiden neer kunnen zetten’’, antwoordde ik. ,,Haha, tja …’’

Herhaling

Clubbasketbal terzijde, geniet ik van het nieuwe Oranje. Worthy, Kloof, Voorn, Slagter, Van der Horst, Franke en Alberts completeren de lange mannen van de ochtendsessie. Nu weet ik wel dat die afzeggingen vervelend zijn. Maar een slecht gevoel houd ik bepaald niet over aan dit Nederland. Ik denk zelfs dat een herhaling van 2014 goed mogelijk is. Dan gaan we dit keer wél met degenen die het mogelijk hebben gemaakt naar het EK, oké?

 

 

 

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.