CP3 by Basketball Totaal

Hoe is het met: Niels Meijer

Vandaag blikken wij terug op de basketballcarrière van Niels Meijer. Niels maakte zijn eredivisie debuut op jonge leeftijd. Won 3 keer het landskampioenschap met Amsterdam en is nu directeur/CEO van de Johan Cruyff Foundation.
Kim Hermens ging in gesprek met Niels.

Hoe gaat het met je?
Het gaat goed met mij, in deze gekke tijd is gezondheid misschien wel het belangrijkste gemeengoed. Ik ben gezond en gelukkig met mijn vrouw en 2 kinderen. Daarnaast net terug van vakantie en ik geniet volop van deze sportzomer. 

Je bent begonnen bij Akrides IJmuiden, hoe ben je daar begonnen?
Ik kom uit een echte basketballfamilie. Ouders, broer, zus, neefjes, nichtjes, iedereen speelde bij Akrides. Daarnaast zijn mijn vader en ooms allemaal lang wat basketball een logische sport maakt om te beoefenen. Het is een fijne vereniging, die vroeger op het hoogte niveau speelde in nagenoeg alle divisies. Daar zijn ook mijn dromen begonnen om ook zelf zo goed mogelijk te worden.

In 1998 begon je professionele carrière; kun je je eerste minuut op het veld als profbasketballer nog herinneren?
Ik kon kiezen om naar college te gaan in de USA of naar een nieuwe professionele basketballclub in Nederland genaamd Omniworld Almere. Nu ik ouder ben zou ik kiezen voor Amerika. Destijds voelde Almere beter. Onder coach Jan Eggens speelde ik mijn eerste minuten. Ik was toen 17. Ik had het idee dat ik met name fysiek nog veel te kort kwam. Alles ging sneller en harder. Ook kwam er meer druk bij kijken wat soms ten koste ging van het plezier. Mijn tweede jaar bij Almere ging dat al een stuk beter. 

In 2000 maakte je de overstap naar Amsterdam, waar je in 6 jaar tijd 3 keer kampioen bent geworden; hoe was dat moment?  Denk je nog wel eens aan die tijd?
Doordat ik het tweede jaar bij Almere beter speelde werd ik ineens gevraagd om bij Amsterdam te spelen. De club o.l.v. Ton Boot was destijds landskampioen. Mijn droom ging de volgende fase in. Echter klapte deze al vrij snel uiteen toen ik op een training nagenoeg alles in mijn knie afscheurde. In totaal ben ik er 6 keer aan geopereerd en heeft die blessure altijd invloed gehad op mijn spel. Toch heb ik inderdaad nog mooie successen mogen beleven bij Amsterdam. Met name het kampioenschap met Arik Shivek was een bijzondere. Ik heb toen het hele jaar gespeeld als basisspeler en voelde voor mij als een overwinning op mijn blessure.

Wat is het mooiste moment in je basketballcarrière? 
Ik heb er meerdere. Soms is het proces richting succes nog mooier. Dus de eindeloze trainingen richting de play offs. Of de eerste wedstrijd spelen na een blessure.  Maar ook heb ik genoten van de wedstrijden die ik voor het Nederlands team mocht spelen. Of tegen grote ploegen als Joventut Badelona of Real Madrid. Of in Moskou winnen met 1 punt verschil in de laatste seconde. Het geluid van het publiek in Groningen of Leiden. De vriendschappen die ik over heb gehouden aan die tijd.

Welke speler/coach heeft de meeste indruk op je gemaakt? 
Qua coach hebben Ton Boot en Arik Shivek mij gevormd. Ton op het gebied van work ethics, mentale weerbaarheid, fundamentals. Shivek was vooral tactisch ijzersterk. Maar ook Toon van Helfteren heeft mij inzichten gegeven. Over vrijheid, zelfsturing en plezier.  Qua spelers was ik altijd zeer gecharmeerd van Joe Spinks. Een harde werker, altijd voorop in de strijd. Maar ook Arvin Slachter vond ik als jeugdspeler al een mega talent.

Wat heb  je gedaan nadat je bent gestopt met basketbal? 
Al tijdens mijn carrière heb ik gestudeerd. Ook door mijn blessure zag ik het belang van een studie. Eerst Fysiotherapie daarna de Master Sports Management aan het Cruyff Institute. Mijn laatste eredivisie club ZZ Leiden bood mij de kans om wat eerste werkervaring op te doen als ‘niet basketballer’. Dat was heel prettig want in zo’n periode moest ik mezelf weer herontdekken. Vervolgens ben ik aan de slag gegaan bij het Cruyff Institute en heb daar mijn stappen gemaakt van programma coördinator tot uiteindelijk manager. En daarna de overstap gemaakt naar een andere organisatie binnen de World of Johan Cruyff namelijk de Johan Cruyff Foundation. 

Vanaf 2015 ben je  directeur van de Johan Cruyff Foundation. Hoe ben je daar terecht gekomen en wat houdt dat precies in? 
De Johan Cruyff Foundation creëert de ruimte voor kinderen en jongeren om te ontwikkelen door sport en spel. Dit gaat om kwetsbare kinderen en jongeren wat voor ons betekend in aandachtswijken, vluchtelingen of kinderen met een beperking. We zijn een goed doel en ondersteunen verschillende projecten voor kinderen met een beperking. Daarnaast hebben we onze eigen projecten zoals Schoolplein14 en de Cruyff Courts. Meet laatst genoemde zijn we inmiddels in 20 landen actief. Met name in de UK, Spanje, Zuid Afrika, Maleisië en China groeien we hard.  Ik ben in 2014 gevraagd door mijn voorganger en door Johan zelf. Een enorme eer en een functie die ik tot de dag van vandaag met veel plezier invul.

Volg je de basketballcompetitie nog steeds?
Ik volg de competitie nog altijd. Helaas nog te vaak van afstand maar ik kom nog graag bij wedstrijden. Helemaal nu ik sinds een jaar ook bestuurslid ben geworden van de NBB. Ik wilde dat graag doen omdat ik geloof dat we basketball in Nederland nog groter en mooier kunnen maken. De BNXT competitie zal ik ook zeker gaan volgen. Het lijkt me een mooie ontwikkeling waarbij de NL en Belgische eredivisie teams de handen in één slaan. Daar pleit ik sowieso voor. Meer samenwerken op een ambitieuze, professionele en positieve manier. Want met zijn allen kunnen we deze sport groots maken!