CP3 by Basketball Totaal

Hoe is het met? Joske Kuut

In 2008 maakte Joske haar scheidsrechterdebuut in de eredivisie. In die jaren werkte ze toe naar een nog hoger doel: Fiba scheidsrechter worden. In februari 2013 werd deze droom werkelijkheid. Tijdens haar , overigens korte, Fibatijd heeft zij in landen gefloten als: Gibraltar, Litouwen, Polen, Hongarije, Kroatië, Slovenië, Duitsland en België. Na ruim 200 wedstrijden op het hoogste niveau stopte Joske in 2018 met fluiten op het hoogste niveau.
Kim Hermens ging in gesprek met Joske Kuut

Hoe gaat het met je?
Het gaat heel goed. Ik werk als zzp’er: bied mezelf aan als trainer Hospitality in de horeca. Daarnaast is basketbal nog steeds een passie van me. Ik speel zelf basketbal en heb afgelopen seizoen de potential groep geleid. Dit zijn jonge, talentvolle scheidsrechters die graag hogerop willen.

Hoe was je begonnen met fluiten?
Toen ik 18 was floot ik voor de club (The Jugglers in Enschede) omdat die nou eenmaal scheidsrechters moest leveren. Dat fluiten vond ik wel eng, maar ergens ook heel leuk. Op een toernooi werd ik ontdekt door een bekende scheidsrechter (later collega!). Hij zei dat ik talent had en door moest gaan met fluiten. Toen ik ongeveer 22 was stopte ik dus met spelen en ging ik volledig voor het fluiten. Dat is de beste beslissing ooit geweest!

Hoe kijk je terug op je scheidsrechter carrière?
Heel goed. Ben trots op wat ik bereikt heb. Heb 9,5 seizoenen in de DBL gefloten en ben 3 jaar Fiba scheids geweest. Ik was net 26 toen ik als jonge vrouw bij de heren mocht fluiten. Ik vond mezelf er nog niet klaar voor. De eerste jaren was het vooral zoeken naar de juiste calls, de juiste communicatie, mentaal weerbaar worden, etc. Je krijgt te maken met een hoop gescheld vanuit het publiek en daar moet je ook mee leren omgaan. De laatste jaren behoorde ik tot de top in Nederland; ik floot elk jaar finale Play Offs. Dat was het allerleukste natuurlijk. Die adrenaline, die emoties, de opzwepende muziek, geweldig! Ik denk nog vaak terug aan het warmlopen voor de wedstrijd op bijvoorbeeld het nummer The Wild Boys bij Landstede. Of de bal opgooien in een vol Martiniplaza. En liefdevol opgevangen worden door Piet van Moorsel in Weert en daar na discussiëren met Henk Konings (R.I.P.). Hele fijne herinneringen.

Wat was meest mooiste wedstrijd wat je hebt mogen fluiten?
Dat was een Euroleague vrouwen wedstrijd bij de Supercup in België in 2015. Veel publiek en ik mocht fluiten met de beste vrouwelijke scheids van Europa!

Er zijn sinds afgelopen seizoen meer vrouwelijke scheidsrechters, volg je de Nederlandse scheidsrechters nog? En volg je de Dutch basketbal ?
De afgelopen jaren heb ik vrouwelijke scheidsrechters gecoacht (Stéphanie, Maxi, Sylwia, Mirjam, Lobke). Vind het stoer dat er steeds meer vrouwen fluiten. Dus ja, zeker volg ik die nog. En ook de DBL volg ik nog steeds. Als er een livestream te zien is, is er een grote kans dat ik zit te kijken. Ik vind het leuk om ex-collega’s te zien fluiten. Het begint dan wel weer te kriebelen.

Aankomend seizoen spelen de teams tegen Belgische teams, wat vind je van de nieuwe league?
Nou, daar ben ik écht benieuwd naar. Over het algemeen ligt het niveau van basketbal echt wel hoger in België, dus ik hoop maar dat Nederland een beetje kan meekomen. Ik laat me verrassen.
Wat zou er gedaan moeten worden om meer en betere scheidsrechters op te leiden?
Eerlijk gezegd is er wel geld nodig. Als je meer geld hebt kun je goede opleidingen geven (bijv iemand uit het buitenland halen), meer scheidsrechterscoaches inzetten (en die beter opleiden), de scheidsrechters meer betalen, waardoor ze niet meer fulltime ernaast hoeven te werken en dús meer dedicated tot he job zijn. Dan mag je ook meer van ze gaan verwachten natuurlijk.

Hoe word je een goede en respecterende scheidsrechter?
Om een goede scheidsrechter te worden moet je hard werken. Je conditie moet op peil zijn, je moet de spelregels door en door kennen, je moet jezelf goed kennen, goed kunnen communiceren met spelers, coaches én collega’s. Je moet je eigen wedstrijden terugkijken, reflecteren, maar ook naar andere wedstrijden kijken, evalueren met anderen. Veel clips kijken, veel praten met andere scheidsrechters over situaties. Maar wat voor mij geholpen heeft is vriendelijk zijn, eerlijk, neutraal en humor. En jezelf kwetsbaar opstellen levert vaak meer respect op dan die eigenwijze trut zijn.