CP3 by Basketball Totaal

Het jasje van Sam Jones, verlies SPM Shoeters tegen Dijon

Woedend gooide Sam Jones zijn colbert na het laatste fluitsignaal op de wedstrijdtafel van de Maaspoort. Zeg maar een Hans Kraaij’tje. Jones was woedend omdat hij in de ‘dying seconds’ tot twee maal toe zijn aangevraagde time-out niet kreeg.

Naar eigen zeggen had hij duidelijk aangegeven dat hij een time-out wilde na de eerste vrije worp van Harris (66-69). Toen hij die niet kreeg wilde Jones zijn time-out na de tweede vrije worp (66-70).

Waarschijnlijk was iedereen in de uitverkochte Maaspoort teveel opgegaan in de emotie van de meeslepende emotiezuigende partij van SPM Shoeters tegen Dijon. Want die time-out kwam er niet. De laatste 15 seconden van deze thriller eindigden zo evenzeer in een chaos als in een anticlimax (eindstand 66-70).

Chaos omdat SPM geen fatsoenlijke (snelle) aanval op het parket legde. Anti-climax omdat Den Bosch de duurbetaalde Fransen meer dan partij gaven. In feite controleerde SPM het zwaar verdedigende duel voor zover het kon.

Er was simpelweg nauwelijks verschil tussen beide teams. Helder was dat Dijon met hun begroting van 3,6 miljoen een selectie heeft van 10 gelijkwaardige spelers. Op de momenten dat de één niet functioneerde kwam daar gewoon een meer dan gelijkwaardige vervanger voor op het veld. De ondergrens kwam niet in gevaar.

Dat was bij SPM anders. Akerboom en Wessels waren grandioos. Gonzalvez was ondanks zijn nacht in het ziekenhuis degelijk. Verder was het in enkele gevallen matig, de rest was niet slecht, maar bracht ook weinig extra’s.

Dat had Den Bosch eigenlijk wel nodig in aanvallende zin, vooral in de laatste minuten van het duel. Dat het zover kwam is zonder meer knap. Want SPM verdedigde echt goed. Soms werd de Franse coach er zichtbaar tureluurs van. Na afloop complimenteerde hij Jones ook.

Met een gezicht als een oorwurm nam Jones de bedankjes aan, maar kopen doet hij er nu niets voor. Hij zal met zijn gedachten zijn geweest in de slotfase waarin Tai Wesley helaas, net als in Antwerpen, dingen deed die niet nodig waren. Ofwel onnodig balverlies leiden.

Nou had Wesley ook de zwaar ondankbare taak om telkens tegen twee van de drie Franse klerenkasten te moeten spelen (Harris, Moss en Prenom) die hem het leven meer dan zuur maakten. Dat deden ze fysiek en met verve. Op dit niveau, wat echt anders was dan de Eredivisie, bleek dat Wesley te vaak teveel tijd nodig had om de vrije man te vinden.

Nogmaals verdedigend was het in orde, maar aanvallend vielen enkele Bossche spelers in de zinderende slotfase enigszins door de mand omdat ze zich niet aan de afspraken hielden.

Al scheelt het voor de tegenstander dan wel om een diepe selectie te hebben zodat Andre Harris (2007 debuterend in Europa bij Bergen op Zoom, maar nu twee keer zo breed) relatief uitgerust de genadeklap kon uitbrengen aan SPM Shoeters. Die Harris was echt een geweldenaar in het laatste kwart onder grote druk met 12 punten, waaronder dus die twee beslissende vrije worpen.

Zoals gezegd in de voorbeschouwing. Met geld koop je geen overwinningen maar worden onzekerheden wel uitgesloten. Dat werd helaas voor Den Bosch, dat echt heel dicht bij de tweede ronde was, waarheid.

Hoe hard ook, het is wel een wijze les voor de coach en de spelers. Aangenomen mag worden dat later dit seizoen niet nog eens zulke fouten gemaakt zullen worden. Daardoor zal SPM niet tegen een domper aanlopen zoals vorig seizoen toen Aris Leeuwarden de ploeg uitschakelde in de halve finale van de play-offs. Leren dat was de reden van de Europese deelname. Winnen moet dan later komen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.