CP3 by Basketball Totaal

Genieten

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Bemmel, Zwolle, Bemmel, Leiden, Zwolle, Leiden. Zo zie je in korte tijd nog eens wat van het land. Nou ja, sporthallen en fastfoodtenten voornamelijk, maar overal was het genieten van basketbal.

In Bemmel mocht ik een kampioen knuffelen. Rick Driessen had met Grasshoppers zojuist de nationale titel veroverd en dat gunde ik hem zeer. Was ik op dat moment neutraal? Nee, maar ik schrijf ook niet voor een landelijk dagblad. Namens het LD volg ik Grasshoppers het hele jaar al, en onze lezers komen niet uit het overigens zeer sympathieke Bemmel noch werk ik voor de Gelderlander.

Stokpaardje
Als dat Bemmel opnieuw kampioen was geworden, had ik alle credits naar ze toegeschreven. Nu genoot ik van Grasshoppers, met zijn uitstekende jeugdopleiding. Wellicht als daar Amerikaanse profspeelsters de dienst hadden uitgemaakt, dat ik een tikje gereserveerder was geweest.
Juist doordat ze in Katwijk de jeugd belangrijk maken, en de Katwijkers, vond ik het mooi. Ingrid van der Plas vind ik bijvoorbeeld een schitterende atlete en haar komt de landstitel zeker toe, maar hoe mooi is het dat je met Ilse Kuijt, Noor Driessen en Mia Hordijk in belangrijke rollen kampioen wordt?
Ik laat mijn stokpaardje even op stal, maar mooi is het wel dat die jonge meiden zo veel gelegenheid kregen zich te ontwikkelen en het ook uit te voeren (probeert uit alle macht dat lelijke ‘shinen’ te vermijden) zonder dat ze naar een door de bond opgezette opleiding werden gelokt, zeg maar.

Nerveus
Al vaker heb ik gezegd dat ik best nerveus word van de methode-Driessen, met al die vrijheid en dat ‘ik word pas boos als je niet durft’, alleen kite-surft hij de hele zomer als coach van de kampioen dus heeft hij gelijk. Hij werd ook nog coach van het jaar, wat hij al een paar jaar achter elkaar had moeten worden, maar goed. Als ik in het management van een DBL-club zat, keek ik of er ergens een rol als individueel coach voor hem was.

Bijbels
In Zwolle voltooide ZZ Leiden een bijna bijbelse wederopstanding (Lazarus). Meneer Paul knuffelde ik dan weer niet maar ik was wel blij voor hem. Voor het eerst sinds de dagen van coach Toon, toont ZZ weer die onverzettelijke mentaliteit, en daar verdient coach Paul lof voor. Net als uiteraard die spelers. Mannen als Worthy de Jong en Mohamed Kherrazi vind ik wel vaker leuk om te zien spelen, maar als ze zo diep gaan als tegen Zwolle, is het pas echt genieten.

Kippenvel
Ik kreeg er kippenvel van. Het intereseert me namelijk niet of je mooi kan dunken of driepunters kunt schieten; als je je hele hebben en houwen bereid bent op te offeren, ben je pas een echte basketballer.
Ik vind het oprecht jammer voor Zwolle dat ze er met 4-0 af gingen tegen Leiden; ze speelden namelijk ongeveer drie en driekwart van de vier wedstrijden goed basketbal. Normaal gesproken was die serie nog bezig geweest.
Tegelijk genoot ik van Leiden. Vanwege die mentaliteit, het vermogen om er nog wat extra’s uit te halen wanneer je lichaam al heeft gezegd dat het genoeg is geweest. Het deed me denken aan de laatste dagen van de Bulls met Jordan. Dat ging ook niet meer op de macht, alleen waren MJ en Pip liever ter plekke doodgegaan dan dat ze opgaven.

Toegangskaartje
Voor het eerst dat ik me kon herinneren, sprong ik in Leiden op achter de perstafel toen Carrington Love die winnende bal maakte in game 4, zal ik maar bekennen. Niet omdat ik nou zo’n verstokte Leidenaar ben, meer omdat ik het dit Leiden na al dat harde werk zo gunde. Ook omdat het gewoon een prachtig basketbalmoment was, zo eentje dat lijkt uit een filmscipt te komen. 0,1 seconde? Tss. En omdat ik Love in z’n eentje de prijs van een toegangskaartje waard vind. ZZ moet er alles aan doen om hem te behouden, al zal dat heel lastig worden.
Grasshoppers kampioen en ZZ in de finale, uw regionale correspondent dankt u. Het zijn eigenlijk twee hoofdprijzen, want het magnifieke Donar zal waarschijnlijk de titel gaan claimen.

Feestje
Toch. Toen ik hoorde dat het feestje van mijn dochter op 3 juni zou zijn, schoot het door mijn hoofd dat dan wedstrijd 7 van de finale is. Zij is veel belangrijker dan welk basketbal dan ook, en waarschijnlijk komt het niet tot zeven wedstrijden. Maar toen bleek dat haar feestje alsnog een week later wordt gevierd, vond ik dat wel prettig. Ik sluit namelijk niets meer uit.

Laat een reactie achter