CP3 by Basketball Totaal

EuroBasket 2013 Dag-5 in Groep A: G1 Ukraïne – Groot Brittannië verslag

Het waren maar drie wedstrijden, gisteren in Groep-A, een dag maar. Maar na afloop zg alles er anders uit; Groot Brittannië en Israël wonnen, en dat maakte het verschil van dag (deze twee winnaars) en nacht (vooral België en Duitsland). Ik sloot er al mee af: “(zowat) alles is nog mogelijk op de laatste dag van deze poule.

 

De eerste wedstrijd, Ukraïne  – Groot Brittannië, is daar wel al gelijk flink bepalend in;

-wint Ukraïne, dan zijn zij door, en verlengen daarmee de kansen van Israël

-verliest Ukraïne daarentegen, dan is Israël eruit en ontstaat een potentieel ingewikkeld scenario, waar bij zelf vier teams gelijk op de Eerste Plaats zouden kunnen eindigen.

 

Dus eerst maar eens deze wedstrijd.

 

Groot Brittannië verrast tot dusver vriend en vijand. Weinigen, zelfs in het Britse Basketball, hadden gedacht dat ze tot de laatste dag mee zouden doen om een plaats in de volgende fase van EuroBasket. Het is trouwens meer dan welkom bij de Britse Bond, want daar speelt hetzelfde als afgelopen jaar in Nederland; hun NOC wilde het Basketball afvoeren van de lijst van financieel gesteunde sporten. Er ontstond een storm van protest, en (in ieder geval voor een jaar) kreeg Brittish Basketball zijn financiering terug. Het bedrag is wel een ietsie-pietsie anders; kostte de Nederlandse Herenploeg de laatste jaren rond de 100K per seizoen, Brittish Basketball mocht het doen met een bedrag van tussen de 3-4M Engelse Ponden, zeg maar 4M Euro…

Dus dat het Herenteam nu, ondanks de afwezigheid van veel grote namen, goed presteert, levert BB twee sterke kaarten op in de voortdurende discussie om de centen; 1) er wordt gepresteerd, en 2) blijkbaar is de vijver aan talent en goede spelers zo groot dat ook een ‘B-team’ (beetje gechargeerd) nog heel behoorlijk mee kan doen op een Mega-Event als EuroBasket. De TD van de Bond vertelde mij wel met verontwaardiging dat (ook daar) de Media, op zijn zachtst gezegd, niet erg cooperatief zijn; zo stond in de BBC-Guide een vette kop waarin werd medegedeeld dat BB geen geld meer zou krijgen, terwijl dit feitelijk niet waar is -de discussie loopt nog wel even, en het is heel wel mogelijk dat de uitkomst positief zal zijn-. Maar ondertussen is de toon weer gezet, waardoor BB continu in de verdediging moet, steeds maar weer moet uitleggen wat de feitelijke situatie is…

 

Coach Joe Prunty had trouwens genoeg gezien, de laatste wedstrijden; Daniel Clark was de dragende man, dus hij stond in de basis. En dat vertrouwen werd bevestigd; de eerste driepunter was van diezelfde Clark. Maar in de minuten daarna was het vooral Ukraïne, zoals we dat hebben gezien in de eerste vier wedstrijden (na 5 minuten 8-15). Toch was Alexander Volkov, de letterlijk en figuurlijk ‘Grote Man’ van de Ukraïnse Sport, er niet erg tevreden mee, hij was als een soort Assistent coach op de tribune (vijf plaatsen achter mij, en hooguit een meter of tien achter de bank van zijn team) vocaal zeer nadrukkelijk aanwezig. En dat bleek al snel terecht; ook bij Ukraïne wordt de sleet een beetje zichtbaar. Wat blijkt uit kleine dingetjes, zoals net een stapje te laat bij het uitblokken, net iets te laat naar de Loose Ball gaan. De Britten ogen, gek genoeg, nog steeds wel fit en ‘cool’. Ook deze wedstrijd komen ze dus ‘gewoon’ weer terug: na een Kwart-1 van 18-21, zijn ze 1 minuut in Kwart-2 weer bij (21-23).

 

Ondanks de slordigheidjes, die blijven, neemt Ukraïne met scores die verdeeld worden door veel spelers, toch opnieuw een mooie voorsprong: 25-36 halverwege Kwart-2. Een Britse Time-Out, maar de eerste score na die onderbreking is toch weer voor…wie anders dan Jeter! En ook daarna blijven de Britten lang zonder score; ze spelen wel ‘gewoon’ door, maar de fysieke kracht van Ukraïne, zonder twijfel opgepookt door Volkov van de tribune en ingezet in een agressieve Zoneverdediging, begint ze parten te spelen. Pas met 2:14 te gaan, scoort Groot Brittannië weer een puntje (26-43), maar dan is de schade al groot. Mochten de Ukraïners hun benen inmiddels voelen, dan blijkt dat niet uit hun schot-accuratesse; bij Rust (31-48) liggen er alweer 7(!)-op-12 Driepunters in…

 

Je merkt (en hoort) hier om je heen dat het basketball van Groot Brittannië niet erg populair is. Natuurlijk zijn er Britse fans, die zijn natuurlijk positief, maar neutrale toeschouwers zijn zeker geen fan, en nogal wat aan een van de deelnemende teams gebonden volgers zijn vaak zelfs uitgesproken negatief, al schreeuwen ze dat niet van de daken. Ook ikzelf was tijdens de eerste wedstrijden niet erg enthousiast. Maar gaande weg het toernooi vordert, heb ik toch wel bewondering voor het team gekregen. Nu heb ik meestal wel bevoel bij ‘Underdogs’, en dat waren ze natuurlijk bij aanvang, maar mijn bewondering komt toch ook echt wel (deels) voort uit hoe het Britse team hier speelt en presteert. Ze zijn echt niet slecht! Vanwaar dan toch die beperkte sympathie? Onbekend maakt onbemind, en bij een groter (internationaal) publiek zijn weinig van deze spelers ook maar een beetje bekend. Daarnaast spelen ze een soort van Basketball, een beetje tussen ‘Street’ en ‘Fundamenteel’ in, waar blijkbaar niet veel mensen warm voor lopen. Ze spelen ook behoorlijk ‘Stoïcijns’, wel veel inzet, maar weinig emoties, een beetje vlak. Vandaar ook het patroon van ‘Achterkomen-Terugkomen-Achterkomen, etc.’; de meeste tegenstanders zijn echt wel wat beter, en als die op hun top spelen komt Groot Brittannië achter, maar als die tegenstander dan wat gas terugneemt, dan komen ze ‘gewoon’ weer terug.

 

Maar van terugkomen is in Kwart-3 in ieder geval geen sprake; het verschil blijft schommelen rond de twintig punten. En alhoewel er voor de eerste wedstrijd redelijk publiek zit, ebt de sfeer (veel Slovenen lijken in Groep-A in principe op de hand van Ukraïne te zijn) langzaam weg, en wordt het een weinig interessante wedstrijd. Kwart-3: 51-70 ‘Onze Devon van Oostrum’ krijgt trouwens weer veel speeltijd, en speelt bij vlagen gewoon goed (12p in de eerste 30 minuten, waarvan hij er 17 speelt).

 

Kwart-4 hetzelfde beeld: bewonderenswaardig hard door blijvend spelende Britten, die zelfs nog wel wat terugpakken (60-74 na 4 minuten, 68-81 met nog 4), maar een Ukraïne dat echt niet van zins is deze pot nog weg te laten slippen. En op de tribune? Stilte (en geroezemoes) voor de (Israëlische) Storm?

 

Ukraïne heeft trouwens negen scorers op het bord, waarvan er acht man er zes of meer maken; dan heb je dus een diep team, zeker als je ploeg gemiddeld 25 jaar oud is!

 

Ook opvallend: de grote, atletische en aggressieve Ukraïners houden Clark onder de tien, terwijl hij de vorige drie wedstrijden respectievelijk 16 (FRA), 19 (BEL) en 17 (GER) punten maakte.

 

Eindstand: 68-87

Eindelijk komt er duidelijkheid in Groep-A; Groot Brittannië eruit.

De volgende wedstrijd zal ook een afvaller opleveren (Duitsland of Israël).

 

 

 

AART DEKKER, meer van Aart Dekker op zijn Weblog

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.