CP3 by Basketball Totaal

Duurzaam bouwen in je sportvereniging

FaizalEen mooie week was het laatst. Vanzelfsprekend heb ik mij ontzettend jarig gevoeld door de vele felicitaties uit binnen- en buitenland. Het mooie weer deed natuurlijk wonderen, maar afgezien daarvan weer ontzettend fijn en hard gewerkt. Aan het eind van de week – in het kader van Finish Strong – de bijscholing voor Functionele Training. Deze werd gegeven door Jürgen Maaßmann, de coach die we vorig seizoen hadden aangesteld voor onze heren 1 en ik bijzonder blij mee ben.

In het verleden heeft hij 2e en 1e Bundesliga gespeeld. Met zijn 2.05 m. een opvallende verschijning. Maar deze coach valt nog meer op in zijn beroep als bewegingswetenschapper. Zijn grote kennis op het gebied van het lichaam ten aanzien van bewegen, is voor ons als club een werkelijke aanwinst. Hij is geen coach die op korte termijn succes wil boeken en derhalve staan zijn X´s en O´s weinig op de voorgrond. Hij heeft dan ook niet voor niets een handtekening gezet voor de begeleiding van ons eerste mannenteam dat in de een na laagste liga speelt. Het is een bewuste keuze, zoals ik die ook heb gemaakt. Met hem hebben we volgens mij binnen een straal van 100 km de beste trainer rondlopen. Het mag gezegd worden, applaus voor mijn voorzitter Petra. Sinds mijn komst hebben we gehamerd op de lange adem. En ook de aanstelling van coach Jürgen is er daar een van. Duurzame inzet van vakbekwame coaches. Zoals het zou moeten in de sport. Naast het basketball – of eigenlijk is basketball een nevenactiviteit – is Jürgen werkzaam in de sector bewegen met kinderen en begeleidt hij atleten in de sportmedische sector. Daarnaast is hij ook nog de Bezirkstrainer voor de omgeving Heidenheim-Ulm, waar sinds vorig jaar meerdere meisjes van onze vereniging hun vaardigheden mogen laten zien. We kunnen met recht zeggen dat hij past in onze clubcultuur.

Ik als hoofdtrainer ben zoals gezegd ontzettend blij met Jürgen als coach. Niet in de laatste plaats als het gaat om specifieke trainingsonderdelen voor mijn big players, waar ik als voormalig 1.73 m kleine pointguard minder in thuis ben dan hij. Je belemmeringen kennen! Ik zie namelijk ook dat we in heel veel dingen op een lijn zitten. Waarbij ik veel emotioneler reageer en hij meer relativeert. Maar we zien de versterking heel sterk terug in ons trainingmodel. We hebben het functionele trainen als uitgangspunt genomen en hangen daar onze bouwstenen kracht, snelheid en uithoudingsvermogen aan op. Petra heeft het voor elkaar gekregen dat we met de jeugd vijf keer in de week in de hal terecht kunnen. Dat is een luxe, dat weet ik. Maar als een stad Sport verkoopt als hun paradepaardje, dan moet je ook Sport bieden. Dat doet de stad Heidenheim dan ook. Het probleem voorheen was namelijk dat er zo een groot aanbod van Sport is, dat de ruimte letterlijk afneemt. Het is dringen geblazen voor de verschillende afdelingen voor zaalsport. Het niveau waarop je speelt, bepaalt dan hoeveel trainingsuren je toebedeeld krijgt. Maar goed, wij trainen dus vijf keer in de week met de jeugd. Dat betekent overigens niet dat elke speler vijf keer in de week komt. Maar ze hebben wel de mogelijkheid.

Hieraan hebben we als club super hard gewerkt. En op deze basis gaan we onze – naar de woorden van de Basketball Bond in Baden-Württemberg – onze aanvoerderspositie op het gebied van ledenaanwas nog sterker vergroten. Want wij zien ook dat de maatschappij verandert. En dat daarmee sportdeelname over de gehele Sportbund in Heidenheim had afgenomen in de laatste vijf jaar voor mijn komst. Hoe we dat getackled hebben? Zeer simpel: doordat wij 1 hoofdtrainer hebben (ik dus) die eenvoudigweg als werknemer staat genoteerd, zijn we in staat om direct na schooltijd de training te verzorgen. Kids komen dan direct uit school naar de hal en worden daarna opgehaald door de ouders. De scholen verzorgen namelijk met hun uitstekend georganiseerde Menza´s (schoolkantine) dat de kinderen goed eten. En die energie, die zetten wij om met ons trainingsprogramma.

En leuk dat die kinderen het vinden! Want bij ons werken ze altijd aan het inspanningsgedeelte, maar daarna gaan ze in niveaugroepen verder binnen de basketballonderdelen. Zowel de functionele training als het basketballgedeelte zijn zo ingedeeld, dat de kinderen heterogeen trainen (verschillende leeftijdsgroepen), maar met naaste ontwikkelingsniveaus. De groep is dan ingedeeld in de kleuren geel, blauw en rood, waarbij geel de kinderen heeft die meer instructie nodig hebben. We willen namelijk dat wat ze leren goed leren. Niets is slechter dan goed zijn in de verkeerde dingen. De blauwe groep is de grootste groep. Daarin zitten kinderen die de basisvaardigheden al deels onder de knie hebben, maar veel herhaling vragen. In de rode groep kunnen de kinderen het aanbod al aan. Voor hen is het belangrijk om uitgedaagd te worden en aan hen worden dan ook verschillende opdrachten gegeven. Ik ben degene die de trainingen voorbereid en uitvoert. Maar tijdens de training heb ik assistentie van trainers. Deze zijn allemaal opgeleid, omdat we vinden dat trainers opgeleid moeten zijn. Daarnaast begeleid ik die trainers in de club, omdat de bondsopleidingen nog veel te orthodox aangeboden worden. Ja, ook daar zal de stap gemaakt moeten worden naar de moderne vereniging. Mijn trainers deden voorheen uren ballhandling. Maar het bracht ze niks, omdat de pijler kracht ontbrak.

Dat heeft tot gevolg dat we goed op weg zijn met onze vereniging. Onze kinderen in de categorie t/m u12 trainen in de Ballschule. Daar worden kinderen getraind op verschillende vormen van bewegen, met verschillende ballen en met als doel de a-symmetrische ontwikkeling te ondersteunen. De trainer heeft een affiniteit met turnen, zodat er veel op balans en coordinatie gefocussed wordt. Wanneer de kinderen dan meer de doelbewuste fase bereiken (deliberate play), dan komen ze in de trainingsgroep voor oudere jeugd. Dit is in feite de opstap naar deliberate practice, waar we dus in een grote groep trainen. Dat betekent dat we met 3 leidende trainers in de jeugd werkzaam zijn, geholpen door vrijwillige trainers. Gaan we verder naar boven, dan komen we pas onze teamcoaches tegen. Maar die staan onder auspicien van Jürgen, zodat daar ook getraind wordt naar heren 1 toe. Als eindverantwoordelijke zal ik dan in de gaten houden of er binnen de kaders van ons systeem gewerkt wordt: Read and React en pressure man to man defense, waarbij het spel een onderdeel is van onze cultuur, het nemen beslissingen en verantwoordelijkheid voor deze beslissingen.

Wat wij heel sterk merken, is dat de jeugd plezier heeft en houdt aan deze manier van sport. Ze zijn ingedeeld op ontwikkelingsniveau en hebben niet de druk om te presteren in wedstrijden. Succesvol leren in bewegen geeft ze dat wat ze nodig hebben: het aanspreken van instincten van binnen uit. Onze ouders zijn daar erg blij mee, omdat ze de uitwerking ervan zien op school en thuis, zoals concentreren, sociale vaardigheden benutten en zich willen verbeteren. Onze wedstrijden worden dan ook enkel gebruikt om aangeleerde vaardigheden te uiten in een wedstrijdvorm. Niet om eerste te eindigen in de competitie. En natuurlijk het samenzijn is belangrijk, getuige de vrijwillige inzet van de vele ouders. Ik zal eerlijk zeggen dat ik het een genot vind om de hal binnen te lopen en dan de tafel te zien waar moeders Pfannküchen bakken, brownies en muffins verkopen en nieuwe ouders welkom heten en op hun gemak stellen. Maar de werkelijke wedstrijdjes, die worden gespeeld tijdens trainingsdagen waarin we veel 1-1, 2-2, 3-3 en4-4 vormen hanteren. Zodat ze dus ook veel balcontacten hebben en vaardigheden uitvoeren in wedijver.

Het is zoals ik het me had voorgesteld in mijn tijd als Community Manager Basketball voor de Stedelijke Basketball Visie in Den Bosch. Maar toen ik eenmaal de contacten en plannen op de rails had, werd afgezien van een voortzetting. Jammer is dat. Zeker gezien de uitwerking dat het heeft op de Duitse club. Ik denk dat die Bossche clubs nog niet zo ver waren dat ze hervormingen wilden teneinde te groeien. Die Duitsers hebben het goed gezien en zijn ook spekkoper. Ze moeten wel, want als we op de traditionele manier blijven pappen en nathouden, dan is het een kwestie van tijd dat de vereniging ophoudt te bestaan. Het ís namelijk moeilijk om vrijwilligers te krijgen. Maar je moet het omdraaien. Mensen moeten zich willen committeren aan dat wat jij doet. De vereniging moet zeggen: „wij hebben een visionaire hoofdcoach, we bieden een allesomvattend trainingsprogramma. Wil je erbij horen?“ Alleen dan heb je als vereniging kans op committment. En dát is lange termijn, lange adem en een plan. En dat begint bij het aanstellen van de juiste mensen bij de juiste wens.

Voor nu hebben we de mensen die in staat zijn te werken aan de toekomst. Ik denk dat de vereniging ook heel blij is dat Jürgen zijn contract heeft verlengd. Ik heb nog een contract tot april 2016. Maar grote kans dat ik dit ook voortzet. Want wie wil dat nu niet, een moderne vereniging zijn en elke dag blijven leren. Kan jij dat als coach ook zeggen over jouw situatie?

Coach Faizal (o.a. ex Black Eagles) heeft van zijn hobby zijn werk kunnen maken en blogt op coachfaizalpasaribu.wordpress.com over zaken die hem interessant voorkomen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.