CP3 by Basketball Totaal

De Toekomst van het DBL ALL*STAR Gala

Ik heb de laatste jaren niet alle DBL ALL*STAR Gala’s bijgewoond. Na even peinzen: “Ja, vorig jaar wel; dat was die gedenkwaardige bijeenkomst in de Bossche Maaspoort, met talloze Ex-Internationals, met een ‘Echt Oranje’ – voor het eerst met Charlon Kloof die even uit Turkije heen en weer kwam vliegen, met Rik Smits die ‘Live uit de States’ een donatie deed, en nog vele andere bijzondere momenten.

Ik moest er even over denken, want eigenlijk heb ik van wat er op het veld gebeurde niet eens zoveel meegekregen – een stukje wedstrijd, wat flarden van de andere gebeurtenissen; er waren zoveel mensen om mee te praten, zoveel momenten om naar iemand te luisteren.

Daarvoor dan?
Ik weet het niet echt precies meer. Misschien als ik diep ga graven, maar dat heeft op dit moment weinig nut. Het gaat namelijk om de ‘Toekomst’!
Ik ben van plan om de komende tijd wat meer te focussen op dat aspect van het Nederlandse Basketball, al zullen er best nog spontane oprispingen uit de actualiteit opborrelen, die neem ik als het even kan natuurlijk ook gewoon mee.
Ik ben dus een lijst columns aan het opstellen onder de gemeenschappelijke noemer: “Met het Oog op de Toekomst”.
En omdat je zonder verleden geen toekomst kunt bouwen, zal ik ook best nog weleens teruggrijpen naar gebeurtenissen uit het verleden, maar dan vooral omdat dat verleden het perspectief voor de toekomst mede bepaalt.

Goed het ‘DBL ALL*STAR Gala’ dus.
Vorig jaar een historische gebeurtenis waar iedereen die kon bij wilde zijn, omdat ‘we’ ineens weer een toekomst zagen, terwijl die niet lang daarvoor kopje onder leek te gaan door het besluit van de NBB om te stoppen met het Nationale Heren Team. Na de bizarre zomer van 2013, en de wonderbaarlijk goed verlopen ‘Zomer van 2014’, hadden we bij het Gala van vorig jaar het lonkende uitzicht van Oranje op EuroBasket 2015. Dat bracht golven van enthousiasme en positiviteit met zich mee, die in 2015 de sfeer bepaalden.

De DBL zal zich best eens achter het oor hebben gekrabt bij de vraag: “En wat nu met het Gala?”
Waarom? Omdat het ALL*STAR Gala dan weliswaar een traditie is geworden, en ‘dus’ net als in de NBA en vele andere landen in Europa zo eind februari op de agenda staat, maar tegelijk een bij velen niet erg geliefd onderdeel is. Een extra dag/weekend, in een overvolle agenda, met dun bezette teams, vlak voor de fase waarin de reguliere competitie beslist wordt, en daarmee de uitgangspositie voor de Play-Offs, en daar weer mee de kansen op een eventueel Kampioenschap – of ander tevredenstellend resultaat – dat is iets waar weinig coaches, niet alle spelers en evenmin diverse clubs eigenlijk op zitten te wachten.

En dat leidt dan weer tot vele – al dan niet last-minute – afzeggingen, op de valreep opgeroepen spelers, spelers die er wel zijn maar niet voluit mogen, of willen gaan. En dat doet weer afbreuk aan het idee van ‘ALL*STAR Weekend’; alle sterren in goede sfeer bij elkaar, even uit de sleur van de competitie, nog een keer even gek doen en uitspatten in spectaculaire acties, vlak voordat met het mes tussen de tanden wordt begonnen aan de laatste serie wedstrijden voor de Bekerfinale en Play-Offs.

Dat bijzondere moment van vorig jaar – toen iedereen alle bezwaren even liet voor wat ze waren – dat was er nu niet. Maar er moest wel wat worden bedacht…

Ook afgelopen zondag waren er weer veel oud-gedienden, ook nu weer heb ik veel mensen gesproken, en vaak maar met een half oog – en soms geen – de gebeurtenissen op het veld gevolgd. Alleen voor de wedstrijd ben ik even goed gaan zitten, daarover later meer.

Maar toch durf ik de stelling wel aan, dat dit een van de betere ALL*STAR Gala’s in de recente geschiedenis was.

De eis dat alle teams volledig op moesten komen draven, was de juiste. Het verbinden van de Top – alle spelers en coaches – met de (Jongste) Jeugd is heel belangrijk. Dus dat handtekeningenjagen, dat is hartstikke goed; het geeft de spelers ook een idee van waar ze het eigenlijk allemaal voor doen.

Ik zag een kleurplatentafel voor de allerkleinsten: uitstekend!

De zaal zat bommetje vol, en dan is het in Leiden goed toeven, met dat betrokken en luidruchtige publiek. En het programma was behoorlijk compact. De combinatie van de vaste Speaker met MC Vincent Krieger; ook een goede keuze.
De vijf mascottes kleedden het gebeuren mooi aan – maar waar blijven die resterende drie ‘levende poppen’? – en ik geloof dat de diverse onderdelen – Skills, Driepuntcontest en Dunken -, de Cheerleaders, het verdere randgebeuren, allemaal goed werkten.

De inval van New York Pizza was een leuke, en zo ging het door tot het einde.

Zelfs de ‘wedstrijd’ – die nogal slordig begon – pakte door het op uiteindelijke winst coachen van de staf van de Orange Lions ook goed uit; een spannend en vrij spectaculair einde, en winst voor het team dat ‘Wat te winnen had’.

Ze zijn in Leiden goed in het met relatief kleine dingen aankleden van de zaal en het spektakel, en de samenwerking tussen DBL en Zorg en Zekerheid Leiden leek me goed te verlopen.

Tenslotte denk ik dat ook de aanwezigheid van Ziggo Sport – als Naamgever, maar vooral natuurlijk als club die een en ander op de buis bracht – iedereen toch net dat beetje meer laat doen. Alleen jammer dat sinds de fusie tussen UPC en Ziggo de ‘EPG’ regelmatig niet goed wordt bijgewerkt; dat zal zeker TV-kijkers schelen – want als je niet weet dat het wordt uitgezonden, kan je het ook niet kijken (of opnemen)…

Conclusie?

Een goede eerste uitvoering ‘Nieuwe Stijl’! Doorgaan op de ingeslagen weg dus!

AART DEKKER

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.