CP3 by Basketball Totaal

De eerste Nederlandse club actief op een Europees podium

DED Amsterdam was de eerste Nederlandse club die in 1947 acte de presence mocht geven op een groot internationaal toernooi, waaraan ook een aantal Europese topploegen deelnam. Er werd in de jaren veertig en vijftig nog geen Europa Cup georganiseerd. Die kwam pas in 1958. Deze internationale toernooien mogen dan ook worden gezien als de voorlopers van de latere Europa Cups.

Nadat het Nederlandse Heren team bij de Europese kampioenschappen van 1946 in Genève een goede indruk had achtergelaten – Nederland reikte tot de zesde plaats – werd de  kersverse Nederlandse kampioen DED uitgenodigd deel te nemen aan internationale wedstrijden in Nice. Acht landen waren hier vertegenwoordigd.

De club DED

Het clublogo van DED

Het clublogo van DED

De ‘Koninklijke’ DED werd in 1909 opgericht als korfbalvereniging. Als tenue werd gekozen voor een wit shirt en een zwarte broek: “Dit zijn de kleedingsonderdeelen die eenieder, rijk dan wel arm in den kast heeft liggen”.

De clubnaam is een afkorting van ‘De Eerste Driejarige’, een HBS-school die door de mannen van het eerste uur werd bezocht. Een aantal jaren vóór de Tweede Wereldoorlog kreeg de club een afdeling die zich op basketball ging richten. Tot dat moment beoefende alleen AMVJ die sport. DED is dus de op één na oudste basketballvereniging van Nederland.

DED had veel succes in de jaren veertig en vijftig. Ze wonnen in 1938 de door een Amsterdamse Basketball Commissie georganiseerde competitie (de eerste in Nederland). Daarna volgde in 1946 een kampioenschap in de ABB (de Amsterdamse Basketball Bond), waarna de club de Nederlandse titel binnenhaalde. Om het kampioenschap werd destijds nog in toernooivorm gespeeld.

DED ging verder met het verzamelen van kampioenschappen in de in 1947 opgerichte NBB. Het lukte DED om maar liefst acht maal het landskampioenschap binnen te halen; de laatste titel in het seizoen 1957-1958. Lange tijd was er geen club die zoveel titels voor zich had opgeëist.

In het seizoen 1973-1974 baarde de club opzien, omdat er zonder sponsor en zonder Amerikanen in de ere-divisie werd gespeeld. Volgens DED-coryfee Dick Rengers: “Die laatste jaren in de hoogste klasse waren echt het summum. Sponsors vonden wij kapitalistische onzin en we wilden bewijzen dat we goed genoeg waren om de buitenlandse sterren te trotseren.”

Het was overigens ook een tijd waarin nieuwe leden alleen werden toegelaten als ze met behulp van een test konden aantonen dat ze het socialisme een warm hart toedroegen.

DED leverde veel internationals, onder anderen Henk en Jan Aldenberg, Wim Kunnen, Berkhout, Freek en Cor Brandt, Cupido, De Jonge, Piet Ouderland, Ton Boot en Jan Sikking. Verder speelden er coryfeeën als Hennie Blom en Mart Smeets.

Het toernooi te Nice 1947

DED op het toernooi te Nice 1947 Staand van links naar rechts H. Aldenberg, W.van Someren, J. Aldenberg, E. Bakker, Heythekker – gehurkt C. Brandt, F. Brandt, Berkhout, W. Kunnen en B. Brandt

DED op het toernooi te Nice 1947 Staand van links naar rechts H. Aldenberg, W.van Someren, J. Aldenberg, E. Bakker, Heythekker – gehurkt C. Brandt, F. Brandt, Berkhout, W. Kunnen en B. Brandt

Ditmaal zwoegden er geen wielrenners door de straten van Nice maar bestreden de beste basketballers van Europa elkaar in het grootste en sterkste toernooi van Europa. Het toernooi werd gehouden in de open lucht met op de achtergrond de stranden van de Middellandse Zee.

De deelnemende teams waren: de Franse clubs Sainte Maria la Guillotlière en A.S. Monaco, het Italiaanse Virtus  Bologna, uit België Les Semailles de Bruxelles, de Zwitserse ploeg van Club Athlétique de Genève, Dolobran Athletique Club uit Engeland, Oost Europa was vertegenwoordigd door het Tsjechoslowaakse Sparta Praag en de Nederlandse kampioen het Amsterdamse DED.

DED zou in dit veld als zevende eindigen. Dat lijkt misschien weinig eervol maar de DED-ers hadden toch een goede indruk achtergelaten. Vooral in de eerste wedstrijd tegen het Franse topteam Sainte Maria la Guillotlière trokken de Amsterdammers goed van leer. Na aanvankelijk met 4-0 te hebben achtergestaan, wist DED terug te komen tot 8-8. De Fransen moesten alle zeilen bij zetten om bij de rust een 13-8 voorsprong te verkrijgen. Na de rust konden de Amsterdammers het tempo van de Fransen niet meer bijhouden en moesten dan ook met een 41-13 nederlaag het veld ruimen.

Toch hadden de DED-ers lering getrokken uit deze wedstrijd. Men ging zoals al de andere ploegen een zone-verdediging toepassen. In Nederland werd er in die tijd alleen man-to-man gespeeld. Wel werd van het Belgische Les Semailles de Bruxelles en het Franse A.S. Monaco verloren, doch het lukte DED beide ploegen onder de twintig punten te houden.

Henk Aldenberg vertelde: “Het Franse Sainte Maria la Guillotlière verraste ons met een prima spelletje, wat te vergelijken was met het superieure spel, dat wij vaak hebben gezien van de Amerikaanse militairen in ons land. St. Maria zou dan ook in de Amerikaanse competitie geen gek figuur slaan.”

Eindstanden
Poule A:
1. Sainte Maria la Guillotlière
2. Les Semailles de Bruxelles
3. A.S. Monaco
4. DED Amsterdam

Poule B:
1. Virtus Bologna
2. Sparta Praag
3. Club Athlétique de Genève
4. Dolobran Athletique Club.

Sainte Maria la Guillotlière en Virtus Bologna speelden de finale. De Italianen waren lang niet opgewassen tegen de Franse ploeg en verloren derhalve met 32-11 (rust 16-0). Doordat het Belgische Les Semailles de Bruxelles en de Tsjechen van Sparta Praag in hun poule de tweede plaats bezetten, moesten deze teams om de derde prijs spelen. Na een spannende wedstrijd trokken de Spartanen uit Praag aan het langste eind.

Hierna traden Club Athlétique de Genève uit Zwitserland en het Franse team van Monaco in het veld om uit te maken wie de vijfde zou bezetten. Dankzij de Franse scheidsrechters werd Monaco winnaar, daar het op een kritiek moment – toen de Zwitsers met één punt voorsprong de leiding hadden – drie vrije worpen ten onrechte toegewezen kreeg, die alle drie werden benut. Hierdoor werden de Zwitsers gedupeerd en uit hun spel gebracht. De 38-31 zege van de  Fransen is hiermee verklaard.

De laatste wedstrijd tussen het Engelse Dolobran Athletique Club en de Nederlandse ploeg van DED werd door DED met 25-21 gewonnen, nadat de Amsterdammers de rust ingingen met een 9-8 voorsprong.

Henk Aldenberg blikte nog even terug : “We hebben hier echt veel kunnen leren en zullen ook in Holland de zone-defence moeten gaan spelen, anders zullen de talenten die we hebben, zich nooit tot dit internationale peil kunnen opwerken. In de zone-defence ligt de toekomst van het Nederlandse basketball.”

Tot slot de uitslagen van de gespeelde wedstrijden.
Finale: Sainte Maria la Guillotlière -Virtus Bologna 32-11
Om de derde plaats: Sparta Praag – Les Semailles de Bruxelles 20-17
Om de vijfde plaats: A.S. Monaco – Club Athlétique de Genève 38-31
Om de zevende plaats: DED Amsterdam – Dolobran Athletique Club 25-21

Bronnen: Dagblad De Waarheid, De Tijd en de Telegraaf

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.