CP3 by Basketball Totaal

Column van Cees

cees met snor“Ook in 2015 ben ik weer ambassadeur voor het programma ‘Samen naar een veiliger sportklimaat’ van de NBB. Ik vind het leuk weer betrokken te zijn en me samen met verenigingen en de NBB in te zetten voor een veilige en prettige sportomgeving waarin ieder individu zichzelf kan zijn.

De laatste tijd heb ik wat jeugdbasketbalwedstrijden gekeken in Utrecht en twee dingen vielen me vooral op. Ten eerste het grote enthousiasme van de kids en ten tweede de ouders op de tribune. Er werd veel kritiek geuit op de veelal jeugdige en beginnende scheidsrechters, die hun best doen er een leuke wedstrijd van te maken.

Nu ben ik voorstander van betrokken, meelevende en aanwezige ouders, maar ik was verbaasd over de kritiek en ook het taalgebruik. Ik weet zeker dat kinderen er niet mee geholpen zijn als hun ouders zitten te schreeuwen tegen de scheidsrechters, ze vinden het ook niet fijn. Kinderen hebben er veel meer aan als ouders hen aanmoedigen, en niet alleen hen, ook de rest van het team en zelfs voor de tegenstander mag worden geklapt.

Dus…aanmoedigen – JA, betrokken – JA,  enthousiast – JA!
Maar…kritiek op scheidrechters – NEE, schreeuwen tegen de tegenstander –NEE, op de stoel van de coach gaan zitten – NEE.

Zit u wel eens op de tribune als ouder? En hoe zit u daar? Hebt u wel eens aan uw kind gevraagd wat hij/zij vindt van de manier waarop u aanwezig bent?

Een ouder een spiegel voor houden, kan helemaal geen kwaad. Dat is ook het concept van het programma ‘Heibel langs de lijn’, waarbij kinderen hun ouders opgeven om ze te laten filmen terwijl ze langs de lijn staan. Een paar jaar geleden kwam het programma ook op bezoek in Utrecht, bij Cangeroes. Wat vind u van deze moeder?


(klik op de foto voor het filmpje)

Uw eerste reactie is ongetwijfeld dat deze moeder wel meevalt. Ze scheldt niet, is enthousiast en gaat slechts af en toe op de stoel van de coach zitten. Dat is allemaal waar, maar de belangrijkste boodschap is natuurlijk dat het kind er last van heeft. Zij had het zelf niet door en deze spiegel heeft haar, en haar zoon, erg geholpen.

Het belangrijkste is dat kinderen zich veilig voelen op het veld, plezier hebben, zich kunnen ontwikkelen en fouten mogen maken. Dat geldt ook voor de scheidsrechter! Het is de taak van verenigingen, coaches, maar zeker ook ouders om dit veilige, plezierige klimaat te creëren en te bewaken!

Ik heb mezelf voorgenomen, als ik weer schreeuwende ouders zie, dat ik er als ambassadeur wat van ga zeggen. Ik zal de ouders vertellen wat voor impact het heeft op hun kind en ook de teamgenoten en de tegenstander.

Hopelijk hoef ik u niet aan te spreken langs de lijn!”
Cees van Rootselaar
Ambassadeur “Samen naar een veiliger sportklimaat”

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.