CP3 by Basketball Totaal

Blog Natalie van den Adel

Een blogje schrijven. Leuk, maar waar te beginnen is mij altijd de vraag. Op verzoek van iBasketball ga ik af en toe proberen mijn belevenissen bij te houden zodat jullie kunnen lezen wat ik zo al doe in mijn dagelijks leven.

Het verzoek van deze blog kwam al een aantal weken geleden en het is (voor de mensen die mij kennen) niet heel gek dat ik dus ook nu pas kom met mijn eerste verhaal. Ik vergeet nog wel eens wat. Oops.

De vraag was om alle avonturen op te schrijven, van mijn onwijs spannende leven. Dus….

Om even bij het begin te beginnen. Voor de mensen die niet weten wie ik ben: Natalie van den Adel. 24 jaar ondertussen. Basketballster. Opgeleid en opgegroeid bij CBV Binnenland (#bluenation jwz), maar elke zomer trotse drager van dat mooie Nederlandse Oranje.

Natalie van den Adel

Afgelopen seizoen begonnen in Nederland, uiteindelijk het seizoen kunnen afmaken in Frankrijk en op dit moment speelster bij Club Deportivo Zamarat, in het mooie, bruisende, onwijs drukke Zamora, Spanje (lees: klein, schattig stadje waar koffie drinken tussen trainingen door mijn meest spannende tijdverdrijf is).

Omdat dit mijn eerste Spanje-blog is hou ik het deze keer maar bij een kleine introductie. Grootse avonturen heb ik nog niet beleefd (12 uur in een bus naar La Seu, verliezen en dan nog 12 uur terug moeten vind ik niet echt het bloggen waard) en ik wil jullie zeker niet vervelen met mijn onwijs interessante eten-trainen-koffie drinken-lunchen-slapen-trainen-eten ritme (Ok ok om misverstanden te voorkomen: dat is niet helemaal hoe ik mijn dagen vul, ik maak mezelf echt nog wel nuttig bij bijv. Spaanse les en ik lig niet heel de dag in m’n bed, maar goed heel spannend is het allemaal niet).

Dus dan. CD Zamarat, Zamora, Spanje. Zoals gezegd is Zamora geen grote stad. Het ligt ongeveer 2.5 uur rijden van Madrid en een uurtje van Salamanca. De reis die je moet maken om hier te komen is geen pretje, maar ik ben gelukkig niet in het grootste gat van Spanje beland, dus ik klaag niet. We hebben een winkelstraat, een paar leuke koffie-tentjes (word ik vrolijk van), een klein beetje cultuur, leuke restaurants (word ik nog vrolijker van) en genoeg te doen om mijn dagen een beetje te vullen tussen de trainingen door.

Mocht ik me echt vervelen op een vrije dag is de shopping mall ook op een uurtje rijden, dus ik vermaak me hier prima.

Mijn schema bestaat doorgaans uit 2 keer per dag trainen + 2 keer per week fitness. Onze ”ochtend” training staat over het algemeen om 13.00 uur gepland dus ik heb ‘s ochtends ruim de tijd om rustig wakker te worden. De afgelopen maand hebben we 2 wedstrijden in de week gespeeld maar vanaf nu gaan we verder met een ”normaal” competitie schema van 1 wedstrijd per week.

Verder speel ik in een team dat meer internationaal is dan Spaans; met een Bosnische, Britse, Sloveense, Poolse, Amerikaanse, Portugese en ikzelf als Nederlandse heeft onze assistent-coach het alle trainingen en wedstrijden heel druk met vertalen van Spaans naar Engels. Naast de internationale mix hebben we een aantal Spaanse speelsters en worden we opgevuld met jeugd van de club. De sfeer in het team is goed, we kunnen het goed met elkaar vinden en ik heb het onwijs naar mijn zin. Niet geheel onbelangrijk ook dat we redelijk gebalanceerd zijn op het veld. We spelen tot nu toe nog niet naar onze kunnen, maar ik denk zeker dat we een aantal teams kunnen gaan verassen dit seizoen.

Verder is het ondertussen bijna halverwege November en mag ik dus over ruim een maandje lekker een weekje naar huis, heb ik al bezoek gehad van ouders + broer, zijn we met de competitie begonnen en begin ik goed mn draai te vinden in het team. Over die avonturen en belevenissen: geen spannende verhalen voor mij. Mijn dagelijks leven is niet zo bijzonder. Gewoon lekker basketballen, genieten. Mijn dagen vullen met iets wat ik het liefste doe. Hard knock life, right? 😉

IMG_5164

 

 

 

 

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.