CP3 by Basketball Totaal

Blog Natalie v.d Adel: J’ai faim et je vais manger

Basketball is leuk. Heb ik altijd al gevonden, maar het wordt (naar mijn mening) nog leuker als dat het enige is wat je mag doen. Ik sta op, ga trainen, doe wat huishoudelijke klusjes (niet teveel natuurlijk, want dat is dan weer niet leuk), kijk een aflevering Scandal, neem een welbekende ”nap”, ga rustig koken en vertrek voor de tweede training van de dag. Het leven van een topsporter is genieten, tenminste zo ervaar ik het. We hebben ondertussen 2 wedstrijden gehad. De eerste was tegen Bourges (de nummer 1 van Frankrijk, die ondertussen in de Euroleauge een knappe winst vs. Ekat op hun naam hebben staan).

tenue natalie van den adel

Voor mij de eerste wedstrijd in het UFAB-tenue en dat was toch wel een beetje spannend. Omdat het mijn eerste game was, verwachtte ik niet heel veel. Na een week trainen gaat het steeds beter maar ook in de wedstrijd merk ik dat ik echt nog zoekende ben: wat wil de coach, waar staan je mede-spelers op het veld etc. Het is allemaal wennen. Om dan gelijk tegen een team als Bourges te beginnen is niet de makkelijkste opgave, maar het ging. We verloren uiteindelijk met ruime cijfers, maar we wisten de hele eerste helft mee te spelen en we hebben zelfs nog voor gestaan.
Het publiek, ruim 3000 man, stond volledig achter ons en was ook na de wedstrijd nog positief over ons vertoonde spel. Waar ik gewend ben de papa’s en mama’s gedag te zeggen, stonden hier na de wedstrijd diezelfde 3000 man langs de kant voor een handtekening of foto. Super natuurlijk. Een weekje verder speelden we tegen Montpellier, die eveneens in de Euroleauge uitkomen. Wederom een moeilijke wedstrijd en als team wisten we elkaar maar met vlagen te vinden. Eindstand… verliezen met een hele hoop. De wedstrijd tegen Montpellier was een tripje van vrijdag tot en met zondag. Vliegen vanaf Nantes, zaterdagochtend trainen, ‘s avonds spelen en zondag chillen totdat je weer naar het vliegveld moet. Ondanks het verlies vond ik het zelf een leuk tripje: je leert je teamgenoten beter kennen en mijn Franse vocabulaire is iets uitgebreid (mijn roomie sprak nauwelijks Engels, ik bijna geen Frans…dus we hebben onze woordenschat wat kunnen verrijken dit weekend).

J’ai faim (ik heb honger) en Je vais manger (ik ga eten) zijn het beste blijven hangen. Typisch. Haha. Ook de Franse versie van het Hartenjagen is aan mij geïntroduceerd. Qua spelregels iets anders, maar ook hier moet je zoveel mogelijk kaarten zien te winnen. Tot nu toe ben ik natuurlijk de onwijze loser in dit spel, maar ik hoop met een beetje oefening toch nog wat te onthouden van het spel en wat te onthouden van het tactische aspect van het kaarten. (Om even een plaatje te schetsen: Ik vind kaart-spelletjes leuk en speel graag mee, maar ik ben de persoon die gewoon een kaart opgooit zonder na te denken. Jeweetwel…in het kader van ”ik ben vergeten welke kaarten er al langs zijn gekomen in het spel”. Tijdens de NT-zomers tot groot vermaak van teamgenoten Maaike en Karin…en Meindert, die van kaarten tellen een sport gemaakt heeft haha).

natalie van den adel blog

Door het reizen is onze vrije zondag in het water gevallen en krijgen we de maandag ook vrij. Voor de pro’s onder ons is dat ‘s ochtends rustig naar de fitness voor een sauna en wat zwemmen. ‘s Avonds hebben we helemaal geen trainen en ga ik eindelijk de stad een beetje verkennen. Met 6 meiden eten we wat in de stad en krijg ik een kleine rondleiding. Angers is een heel leuk, schattig stadje: oude gebouwen, terrasjes, winkels en een klein beetje cultuur. Ik kan me hier nog wel een  paar maandjes vermaken denk ik.

Aanstaande zaterdag staat de wedstrijd tegen Toulouse op het programma. Cup-game. Heeft, zoals ik het begrepen heb geen prioriteit, maar we willen wel winnen natuurlijk. As for me: ik ga gewoon genieten. Wat ik al zei…basketball is leuk. Heel leuk! Natalie

foto: Ann Dee McG

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.