CP3 by Basketball Totaal

Blog Marlou de Kleijn

Voor iBasketball zal Marlou de Kleijn haar verrichtingen in het warme Spanje gaan bijhouden. Marlou is één van Nederlands beste basketbalsters en speelt momenteel in Spanje. En Marlou gaat op voor het kampioenschap.

Buenos dias! Vanuit een bankje in het park met 25 graden (lang leve Spanje) begin ik aan deze blog.

Voor de mensen die me niet kennen zal ik me eerst even voorstellen. Ik ben Marlou de Kleijn, 22 jaartjes oud/jong (hoe je het wilt noemen πŸ˜‰ ). Geboren in de gezelligste provincie van Nederland; Brabant! en opgegroeid naast de Efteling. Vader Eric en moeder Jolande en één broertje Joep. Geen huisdieren maar die hond komt er zeker nog! Ben begonnen met basketball bij WSC Waalwijk. Via Almonte en daarna CTO naar Spanje gegaan en daar niet meer weggegaan.

Met deze blog geef ik jullie een klein kijkje in hoe het eraan toe gaat in Spanje als professioneel basketbalster.

Op mijn ticket terug naar Nederland stond de datum 30 maart. Dus wat doe ik dan nog in Spanje zou je denken? Nou, we hebben de play offs gehaald!! Alle teams zijn inmiddels naar huis en de 4 beste teams zijn overgebleven en strijden nu om de titel.

Begin september kwam ik dit jaar weer terug in Spanje, voor m’n 4de seizoen professioneel basketball alweer. Ik mag dit jaar de kleuren van Cadi la Seu weer vertegenwoordigen, net als het jaar daarvoor. Zelfde club, zelfde plaatsje. Andere coach, ander team.

Ons pre-season was enorm zwaar. Veel trainen, weinig rust. Elke dag berg op berg af rennen (ik woon in de PyreneeΓ«n dus dan weet je genoeg). Veel oefenwedstrijden gespeeld en er maar weinig gewonnen daarvan. Dus dat beloofde wat voor het seizoen..

Seizoen

Het doel van het seizoen werd vanaf dag 1 duidelijk gemaakt door de coach: play offs halen en kampioen worden. Ik heb me een paar keer achter m’n oren gekrabd, want met de feelings waarmee we het pre-season afsloten werd dat erg zwaar. Maar het tegendeel bleek waar!

We begonnen het seizoen met een paar verloren wedstrijden maar vanaf toen zijn we eigenlijk ‘unstoppable’ geworden. We wonnen wedstrijd op wedstrijd, zelfs als we dik achter kwamen wisten we ons terug te vechten. Het geloof in elkaar en in de groep begon te groeien en dat was terug te zien op het veld. We kregen vanuit heel Spanje complimenten dat ons basketball heel verfrissend was om te zien, dat geeft natuurlijk een enorme boost als team om door te gaan.

Voor kerst stonden we vierde dus dat betekende dat we ‘Copa de la Reina’ mochten gaan spelen. Dat is een toernooi voor de beker voor de 4 beste teams, een enorm groot evenement in Spanje waar minimaal een half miljoen mensen naar op tv kijken. Maar toen……… bedacht de Spaanse bond (na 20 jaar opeens!!) dat de organiserende stad een team moest afvaardigen en wij werden er dus gewoon uitgegooid! Een enorme domper..

Na 13 wedstrijden en het hele land te zijn doorgereisd met een bus (en vliegtuig helaas voor mij), was het even tijd voor 2 weekjes kerst in Nederland. Altijd een welkome afwisseling!

20132014-marlou-de-kleijn-spanje

Na kerst gingen we door waar we gebleven waren en zijn we niet meer van de 4de positie af gekomen. Zijn zelfs nog heel even derde geweest! Helaas verloren we een paar uit wedstrijden tegen laag gekwalificeerde teams waardoor we uiteindelijk geen derde zijn geworden, maar so what. We hebben 18 van de 26 wedstrijden gewonnen dus dat is enorm goed! Als we derde geΓ«indigd waren, zouden we tegen Girona spelen, maar nu spelen we tegen Salamanca, wat we liever hebben!

Mijn team heeft geen supersterren. We zijn jong en hebben enorm veel talent en werklust. We verdedigen enorm hard waardoor de andere teams fouten maken waarvan wij profiteren. Vanaf de eerste dag dat we begonnen te trainen werd de lat hoog gelegd en die is gedurende het seizoen alleen maar hoger komen te liggen. Ik heb nog nooit zoveel en zo hard getraind als dit seizoen. Vaak maak ik wel dagen van 6/7 uur training per dag! Een beetje veel van het goede haha, maar de play offs verzachten de pijn heel erg goed kan ik zeggen πŸ™‚

Als ik voor mezelf mag spreken draai ik een goed seizoen. Heb een mooie rol in het team en mag gelukkig veel minuten maken en krijg vertrouwen van de coach. Dat maakt het seizoen een stuk leuker dan maar op de bank zitten.

Play-offs

De play offs staan nu voor de deur en we zijn super gemotiveerd om Salamanca te verslaan. Er is een grote rivaliteit tussen ons en hun team, we hebben 2x nipt van ze verloren en daar waren ze op z’n zachtst gezegd niet blij mee. Mensen zien ons als de under dogs maar dat maakt me niks uit. Zij hebben goede speelsters, maar wij ook. Uiteindelijk gaat het erom wie er het hardste voor wil werken, niet alleen in de aanval πŸ˜‰

Wat er ook gebeurd, spelen in een bomvolle hal met 5000 man is een unieke ervaring die ik elk jaar weer mag meemaken. Zenuwen? Nee, vooral heel heel veel zin om te spelen!

Wordt vervolgd,

 

Marlou.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.