CP3 by Basketball Totaal

AART DEKKER & LEON KERSTEN: DBL & NBA Play-offs, Format en Spelstijl, Oranje Afscheid Henk Norel

Columnisten Leon Kersten en Aart Dekker wisselen via een Q&A van gedachten over de Play-offs in de DBL en de NBA; over het format van die Play-offs en over de veranderende manier van spelen. Volgt de DBL wat betreft speelstijl de NBA? Of lijkt het alleen maar zo? Wat te denken over het DBL-Play-offs-schema van 2018, en hoe moeten de Play-offs in 2019 eruit zien? Ten slotte hebben ze het ook over het afscheid van Henk Norel van de Orange Lions.

Hey Leon. Even adempauze gehad, maar nu barsten de Finales los; DBL, NBA en Oranje Basketball allemaal in de komende zes weken. En met de nieuwe DBL-club Dutch Windmills gaat de competitie, en dus ook het format van de Play-offs in 2019 veranderen. Veel te bespreken dus.

Seizoen 2018-2019

Q-Hey Leon: Ik ving ergens op dat -met de komst van de Dordtse Dutch Windmills volgend seizoen, en dus weer tien(10) DBL-clubs- er volgend seizoen weer acht(8) mee zouden mogen doen aan de DBL-Play-offs. Hoe kijk jij tegen dat nieuws aan?

A-Hey Aart: Ik vind het ronduit bezopen dat er volgend jaar een competitie is met 36 wedstrijden om dan acht ploegen naar de play-offs te sturen. Waar wordt dan de competitie voor gespeeld?

De eerste ronde is inderdaad best-of-3, de halve finale gaat om 5 de finale om 7. Dat is een stuk logischer. 

 

Overigens wat is het nut voor de topploegen van volgend jaar om vier keer tegen de kleine broeders te spelen? Behalve dat thuiswedstrijden recettes opleveren is er geen nut.

Speel een hele competitie en deel dan de competitie in tweeën. Top 5 en onderste 5. De top 5 houdt de punten en speelt een hele competitie. De onderste vijf beginnen op nul en strijden om de laatste play-offplek. Zou dat niet leuk zijn? Dat heeft als bijkomend voordeel dat er tijd over blijft. Dan kan de finale, zoals in Duitsland, in drie weken gespeeld worden. Zaterdag, woensdag, zaterdag, etc. Dan speelt kwaliteit ook een belangrijkere rol dat kwantiteit.

Q-Hey Aart: Wat vind jij zelf eigenlijk van het format voor 2018-2019?

A-Hey Leon:  Ik zeg: “Ja; het is OK als er acht teams meedoen aan de Play-offs. Maar het format moet worden gewijzigd naar ‘Best-of-5 in de Kwart-Finales’, over het Uit- en Thuis-schema kan je dan nog discussiëren. De twee ronden erna kan Best-of-7 blijven, maar zo’n lange pauze tussen Halve Finales en Finale moet zoveel mogelijk voorkomen worden.” En voor wat betreft het schema voor de reguliere competitie; zo’n tweedeling van de competitie in fase-2 is natuurlijk al (veel) vaker geprobeerd, en volgens mij zelden een daverend succes geweest. Ik zou daar wel voor zijn als de top van de Promotie-divisie er op een of andere manier bij zou worden betrokken, en we toch weer iets van een Promotie-/Degradatie-strijd zouden krijgen. Niet zozeer vanwege ‘de strijd’ maar wel vanwege het ‘Ingroeimodel’ wat je dan creëert.

Maar er is ook een heel andere formule mogelijk, ik schreef het al eerder, en het idee komt van Maarten van Gent; in Estland doen ze het namelijk zo: maak onderscheid tussen de Full-professionele Clubs met Internationale Ambities en de rest. Ik ga dat nu -wat betreft definities en regelingen- niet uitwerken, maar dat kan altijd later nog. Maar de essentie is deze: als clubs naast de Nationale League ook Internationaal actief zijn, dan spelen die clubs in plaats van een dubbele wedstrijd tegen de andere clubs slechts een keer uit en thuis, het resultaat telt dan dubbel mee. De rest van de clubs speelt wel dubbel. Dat schept enorm veel ruimte voor de Internationaal actieve clubs -het probleem met Donar aan het eind van de competitie dit seizoen speelt dan ineens niet meer- en dan is acht clubs in de Play-offs heel wel mogelijk, en Kwart-Finales Play-offs in minimaal een Best-of-5-format ook.

DBL Play-offs 2018 Format

Het komt veel mensen misschien wel goed uit -bijvoorbeeld vermoeide spelers (en volgers, waaronder ‘ik zei de gek’)- maar we beleven op dit moment een toch wel bizarre editie van de DBL-Play-offs; Forward Lease Rotterdam Basketball en Aris Leeuwarden -en tegenstanders New Heroes Den Bosch en Zorg&Zekerheid Leiden- voorkwamen dat de Eerste Ronde de farce werd die die ronde te vaak is -vanwege ‘te kort’ & ‘te snel voorbij’-, en de Halve Finales werden beiden 4-0.

Nu waren die vier wedstrijden tussen Leiden en Landstede Zwolle spannend van het begin tot het eind, en zeker aantrekkelijk, maar dan hoop je natuurlijk dat zo’n serie de volle Zeven Wedstrijden duurt.

Door de diepe Europese trip van 2017/18 van Donar werd de start van de Play-offs uitgesteld; puntje van aandacht voor de toekomst, maar verder niets mis mee. Maar nu liggen de Play-offs -waarschijnlijk door de onvoorziene 4-0 tussen Zwolle en Leiden- ineens een week stil…dat voelt raar…

Q-Hey Leon: Hoe beleef jij de DBL Play-offs van 2018?

A-Hey Aart: De week stilte. Ach ja. Voor mijn gevoel was het akelig stil. Wat mij betreft was men op zondag begonnen. Al snap ik maar al te goed dat Leiden dat niet wilde. Rust was vooral voor hen belangrijk. Commercieel gezien was een start op zondag met wie weet live basketbal op de NOS erg aantrekkelijk geweest en dan hadden we niet het domme laatste weekend gehad met game 6 op zaterdag en game 7 op zondag. Alleen in Nederland wordt een finale zo snel mogelijk afgewerkt.

Rotterdam hield de schade enigszins beperkt wat betreft uitslagen tegen Donar Groningen, ik heb er geen een van gezien, en voor de Rotterdammers was het voor het eerst in lange tijd dat ze zo ver kwamen, dus die zullen allang blij zijn…maar juist dit soort wedstrijden zouden een club dan ook wat betreft publiek-werven en -binden een stap verder moeten brengen, en ik waag het te betwijfelen of dat effect substantieel zal blijken te zijn… Maar goed, in Rotterdam staan er revolutionaire gebeurtenissen voor de deur, dus misschien komt het met dat publiek op een andere manier wel in orde in de nabije toekomst.

Q-Hey Leon: hoe zie de Rotterdammers nu en volgend seizoen?

 

A-Hey Aart: Qua Rotterdam hoop ik dat er meer publiek naar Feyenoord basketbal komt kijken. Ik moet het alleen nog zien. Denk dat ze daar ook een andere coach nodig hebben.

Waar ik wel een beetje van schrok was de opkomst van het publiek in Game-3 in Zwolle…daar is het toch wel tijd voor iets revolutionairs; anders voorzie ik dat de stabiele Nummer-2 van de DBL van de laatste seizoenen toch weer wat gaat wegzakken ten opzichte van de concurrentie in de nabije toekomst, en dat zou erg jammer zijn.

Q-Hey Leon: jij zat er beter voor dan ik -tegenover het publiek, terwijl ik ervoor zat- wat vond jij ervan?

A-Hey Aart: De publieke opkomst in Zwolle, ja dat viel mij ook heel erg tegen. Maar het was de afgelopen twee jaar in de finale tegen Donar ook al zo. De Groningers zorgden ervoor dat het Landstede Sportcentrum vol zat, het Zwolse publiek niet. Dat is inderdaad zorgwekkend. Gezien hoe Zwolle speelt, verdient de ploeg beter. Kan de Landstede-school vast oppakken.

DBL Play-offs 2018

Q-Hey Leon: Leiden had het erg moeilijk tegen Aris Leeuwarden, en knalde vervolgens het vrijwel even sterke Zwolle met 4-0 uit de Play-offs. Herman van den Belt zei na Game-3 nog: “Wij hadden ook met 3-0 voor kunnen staan.” Klinkt raar, maar was (m.i.) helemaal niet zo raar als je alle wedstrijden zag. Wat vond jij van de Halve Finales? Heb jij een verklaring voor de ineenstorting van Landstede na behoorlijke voorsprongen in meerdere wedstrijden?

A-Hey Aart: Wat ik zag is dat Herman van den Belt op de cruciale momenten koos voor de verkeerde mensen, of beter hij koos voor zijn Amerikanen. Die waren dus niet goed genoeg, zoals zovaak denken zij het zelf wel op te kunnen lossen, en de coach heeft dat niet goed ingeschat. Wijze les voor Herman.

Q-Hey Leon: En wat betekent de spectaculaire 4-0 van Leiden volgens jou voor de Finale? Is ZZ voor dit seizoen niet de best mogelijke Challenger voor Donar? In Leiden hoor je veelvuldig: “Wij zijn de enigen die dit seizoen twee keer tegen Donar hebben gewonnen…dus: hoezo geen kans?” Hebben ze een punt?

A-Hey Aart: Die 4-0 van Leiden zegt niets voor de finale. Wat het wel zegt is dat de ploeg karakter heeft en dat is altijd handig.

Spelstijl in de NBA; beïnvloed die het Nederlandse Basketball?

Ik weet dat het niet jouw hoogste prioriteit heeft om je echt te verdiepen in het Amerikaanse Basketball, en dan daar de NBA in het bijzonder, maar toch ik wil je toch een vraag stellen over de ontwikkelingsrichting van de stijl van spelen in de NBA. Of we diezelfde tendens ook in Europa/Nederland zien, of dat dat toeval is.

Ik heb het seizoen daar zeker niet diepgaand bestudeerd dit seizoen, maar met de Houston Rockets, de Boston Celtics, de Golden State Warriors en LeBron James…uhhh, sorry…de Cleveland Caveliers in de Conference Finals begint er toch wel een duidelijke trend zichtbaar te worden.

Mijn verschrijving ‘LeBron in plaats van zijn team’ was natuurlijk niet per ongeluk; ik vind hem echt een geweldenaar -waarschijnlijk de Beste Speler Ooit; op zijn Amerikaans the G.O.A.T, The Greatest Of All Times- maar de eerste twee wedstrijden -Uit bij Boston- maakten mij niet vrolijk wat betreft wedstrijdbeeld; de Cavs kunnen echt verdedigen, maar doen dat niet consistent, en aanvallend zijn er lange wedstrijdfases waarbij James compleet bepalend is; neemt dan de meeste schoten, sommige waarvan wij ‘Oude Scholers’ -tenminste voor mij gaat dat zeker op- toch echt als ‘Slecht Geselecteerd’ gelabeld zouden mogen worden. Soms valt alles -tegen de Toronto Raptors speelde hij op een moment echt buitenaards; ene Jordan zou het hem echt niet nadoen- soms komt hij ook met passes waar Earvin ‘Magic’ Johnson ook trots op zou mogen zijn, maar soms neemt hij teveel hooi op zijn vork en als dan zijn ‘Most Preferred Teammates’ ook niet thuis geven, dan is het gelijk een verloren zaak. Of -en dat sluit ik ook niet uit- laten ze wedstrijden na wat uitgeprobeerd te hebben wat dan niet werkt, gewoon lopen.

Nu is het al een wonder dat een club die zijn op een na grootste ster ‘gewoon’ laat gaan -zonder veel daar tegenover- en dan halverwege het seizoen de helft van het team inpakt en verhandeld, nog steeds ‘gewoon’ in de race is, dat zegt ook wat over de Kracht van LeBron, maar echt enthousiast kan ik er toch niet over zijn. Toch lijkt het een bewuste keuze; zelfs Tristan Thompson speelt bij tijden nauwelijks, en dat betekent dus: al helemaal geen traditionele Center, en zonder hem ook geen traditionele Power Forward.

En wat doen de Warriors? Die laten doodleuk Zaza Pachulia -lange tijd toch hun Starter en Enforcer die Inside de toon zette- en Javele McGee hele wedstrijden aan de kant; nu hebben zij wel extreem lange Guards en Forwards, maar ook hier: nauwelijks meer echte Inside-spelers, en zij zijn toch de norm op dit moment. Als er al een oorzaak voor deze tendens is te duiden, dan zijn de Warriors dat; zij zijn het te kloppen team, en alle anderen passen zich daarop aan. De Toronto Rapters deden dat niet; met Valanciunas en Poltl zelfs twee grote Centers in huis, en zie wat hen overkwam…

Houston heeft dan wel Capella als echte grote Inside-speler, maar dat is zo’n Freak Athlete; die rent en springt met de allerbesten mee en scoort al veel als ze alleen maar regelmatig de bal hoog boven de ring gooien voor hem…dus ‘Inside’…tsja…

De Boston Celtics lijken dan nog het meest op een ietwat ‘traditioneel’ team, maar ook daar geen klassieke ‘Back to the Basket-spelers meer’. Nestor en Grote Man Al Horford brengt daar tegenwoordig -liet NBA Action zien- ook al regelmatig de bal op als Point Guard…

Gemene deler: veel schutters, als het even kan veel rennen, universele spelers en geen ‘Echte PG, OG, SF, PF en C meer als Line-up’.

Vergelijk dit nu eens met onze eigen gedoodverfde favoriet voor het DBL-Kampioenschap; Donar…

Q-Hey Leon: Wat denk jij van deze tendens? Is het toeval? Is het een tijdelijk iets? Of wordt dit de stijl van spelen voor de komende jaren?

A-Hey Aart: Moeilijk Aart. De NBA is toch vooral gericht op het individu. Ik herken dat wel in de Eredivisie. Probleem is alleen dat de individuen hier niet goed genoeg zijn. Jammer genoeg zijn ze daar zelf niet altijd van doordrongen.

Ik heb de EuroLeague finale daarom met groot genoegen bekeken. Zowel Real Mardrid als Fenerbahce speelden echt teambasketbal. Geen herobal. Heerlijk. Amper rare driepunters, gewoon goed gedegen basketbal. En van daaruit kunnen individuen dan uitblinken. Doncic bijvoorbeeld bij winnaar Madrid. Melli van Fenerbahce is ook een voorbeeld van een speler die door het collectief sterk kan zijn. Madrid won trouwens omdat het 12 man liet spelen, alleen in dienst van het team. Echt knap.

Afscheid Henk Norel

Dat Henk -toch een van de ‘Ankers van Oranje’ gedurende ongeveer een decennium, en een van de Laatsten der Mohikanen voor wat betreft zijn generatie met Arvin Slagter en Nick Oudendag- niet meer heel lang voor de Orange Lions zou spelen was wel duidelijk. En dat hij al een adempauze inlaste voor het tweede ‘Fiba-window’ afgelopen winter was natuurlijk een teken aan de wand. Maar ik vind het toch heel erg jammer, dat hij niet tenminste nog die twee leuke potjes in een hopelijk vol MartiniPlaza meepikt, en daarna eventueel zijn team zou afzetten in de laatste WK-Qualifier-reeks van 2018-2019; ook dat zou weer een uniek wapenfeit zijn voor deze generatie Orange Lions en tegelijk een fraai afscheid voor toch een van de belangrijkste spelers van deze generatie.

Q-Hey Leon: Wat vind jij hiervan? Snap je zijn beweegredenen, en kan je die uitleggen aan onze lezers? En wat betekent deze beslissing voor de kansen van Oranje Basketball de komende jaren?

A-Hey Aart: Ik vind het jammer dat Henk stopt bij Oranje, zeker als je dan bijvoorbeeld Robin van Persie hoort die graag voor Oranje wil voetballen. Wel heb ik de laatste wedstrijden altijd het gevoel gehad dat Norel zich niet 100% op zijn gemak voelde, niet dat hij niet wilde, misschien dat het spelsysteem hem ook niet goed tot zijn recht liet komen. Hier wil ik het bij laten want ik ga binnenkort eens contact leggen met Henk in Spanje.

AART DEKKER & LEON KERSTEN

Laat een reactie achter