CP3 by Basketball Totaal

Zelfbeeld

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

In het Leidsch Dagblad, de krant die het meest en als ik niet de auteur ben het best over basketbal bericht, stond zaterdag een geweldig interview van de hand van Hielke Biemond.

De geïnterviewde was ZZ Leiden-rookie Rens Butter, en gezamenlijk kwamen Biemond en Butter tot een verhaal dat een uitstekend beeld geeft van de wereld van een jonge, talentvolle basketballer en misschien ook wel het Nederlandse basketballandschap.

U dient dit verhaal natuurlijk allemaal in zijn volledigheid te lezen (online is ook mogelijk) maar voor het gemak haal ik er wat opvallende citaten uit.

Tussen trainingen door of in de avonduren buigt Butter zich over zijn studieboeken, stiekem verlangend naar de bank en een film. Maar zijn studie afbreken zou zonde zijn in het derde jaar. Desnoods doet hij er een jaar langer over om zijn bachelor te halen.
Heel goed, als Nederlandse basketballer kun je ook maar beter zorgen dat je straks een maatschappelijke carrière hebt. Bijna ongeacht het niveau van je talent, tenzij je in een van ’s werelds topcompetities aan de slag kunt. Jongens als Okke te Velde en Rolf Franke, bepaald niet de minsten als het ging om de oranje bal, zijn volgens mij keurig afgestudeerd, wellicht met een jaartje vertraging. Nederlandse clubs zouden hun spelers in staat moeten stellen om ook dat gedeelte van hun leven op orde te krijgen. Anders moet er een nul voor de komma bij.

Veel van zijn generatiegenoten hebben volgens Butter (20) een slecht zelfbeeld. Het talent van Leiden begrijpt heel goed dat coach Paul Vervaeck liever voor vaste waarden kiest dan voor hem. Dat is voor de Rijswijker geen reden om te vertrekken, maar om nog harder te gaan trainen.
Ooit, eigenlijk niet zo heel lang geleden, zag ik een speler van ZZ het veld in komen met een houding alsof hij net naar het kantoor van de conrector was gestuurd. Een zogenaamd ‘talent uit de jeugdopleiding.’ Als je niet bereid bent om het werk te doen, en je vindt dat je toch ergens recht op hebt, lazer dan op. Het zou een eer moeten zijn het shirt van ZZ, of Donar, of Den Bosch, of enz. aan te mogen trekken.

Zijn schot laat bijvoorbeeld nog te wensen over. ,,Ik heb daar niet het gevoel voor wat mijn zus wel heeft. Ik moet het hebben van mijn inzicht en dribbels. Schieten is één van mijn zwakke punten. Daar werk ik keihard aan.’’
Zijn zus is Zera, een talent van de buitencategorie. Heeft de ‘god-given’ aanleg om de bal in de basket te gooien, zoals Akerboom senior vroeger. Wat een feest dat zij nog steeds haar kunsten tentoonstelt binnen onze landsgrenzen. En wat gek dat Rens nou juist dat fingerspitzengefühl niet heeft, qua lange afstand. Maar ik vind hem wel een meer dan behoorlijke guard hoor. Tegenwoordig wordt er zo veel nadruk gelegd op dat afstandsschot, terwijl ik twee jaar op rij heb moeten aanzien hoe de back-up guard van Oranje op zijn slechte hand de bal niet over de middenlijn gedribbeld kreeg. Hoe leuk is het dat Rens in zijn laatste paar wedstrijden er een of meerdere drietjes in gooide? Beetje extra trainen aan je verbeterpunten en voilá. Misschien zal hij nooit de netjes van de ring schieten, maar in ieder geval houdt hij de defensie eerlijk zo. Na de training werkt hij hard aan zijn tekortkomingen. Misschien ook iets voor de ‘gearriveerde’ eredivisiespelers? Mochten ze mij ooit betalen voor het spelen van een spelletje dan zou ik desnoods middenin de nacht mij nog proberen te verbeteren. Onze oercoach Jan Janbroers sprak ooit dat hongerige honden het hardst liepen. Aangezien wij in Nederland allemaal onderbetaald en dus hongerig zijn, zouden we heel hard moeten lopen.

,,Ik ben redelijk realistisch opgevoed. Dat heeft me heel erg geholpen. Met veel jeugdspelers heb ik gesproken over hoe zij de stap naar de eredivisie ervaren. Vaak hebben zij een slecht zelfbeeld. (…). Velen denken dat ze er klaar voor zijn om een grote impact op het team te hebben. Maar dat is niet zo. Je zult misschien mee kunnen hobbelen, maar een coach wil iemand hebben die het op dat moment kan brengen. Dat kunnen alleen absurd grote talenten.”
Rens Butter is een van de grote denkers van onze tijd! Echt, wat een geweldig zelfbeeld heeft hij, in deze selfie-tijd. Spreekt met anderen over de stap naar de eredivisie. Mocht het met de basketbalcarrière niet lukken dan voorzie ik zelfs een loopbaan in de journalistiek (mocht hij weinig geld willen verdienen).
Volstrekt logisch vindt hij het dat ZZ Leiden deze week in de persoon van Jonathan Michael Lee een vervanger heeft aangetrokken voor (…) Cashmere Wright. Wéér een concurrent erbij, natuurlijk. Maar een coach in Leiden is aangesteld om prijzen te winnen, niet om op te leiden, beseft hij.
Precies. Als je pretendeert om een topteam te zijn, is je eerste prioriteit niet het inzetten van jong talent. Mocht het inzetten van een Butter je verder helpen, zoveel te beter. Ik sluit het ook zeker niet uit. Hopelijk leest hij dit niet maar we hebben er weer een goeie bij. Ssst.

Laat een reactie achter