CP3 by Basketball Totaal

Spandauw: Groninger voelt zich thuis in Saarlouis (1/2)

 

Spandauw the teacher. Foto: Ralph Rupental

Spandauw the teacher. Foto: Ralph Rupental

Al enige tijd komt zijn naam hier in de kolommen voor. René Spandauw. Groninger van geboorte , maar al bijna een hele basketballcarriere in het buitenland actief. Oud bondscoach, assistent bondscoach van Meindert van Veen en vooral helemaal gek van basketball. In Saarlouis is hij al jaren actief als coach. Als meer dan coach eigenlijk, zo vonden we uit. Een gesprek met een coach die in Duitsland zéér hoog aangeschreven staat, en in Nederland misschien wel niet de credits krijgt die hij verdient. Vandaag deel 1 van een leuk interview wat we kortgeleden met hem hadden. 
‘Ik ben natuurlijk al een tijd weg uit Nederland. In 2001 ben ik na het EK met de U16 ploeg in Portugal begonnen bij Freiburg. Daar heb ik twee jaar gezeten en nu zit ik alweer elf jaar in Saarlouis.’ zo steekt de gewezen speler van BV Groningen en Celeritas-Donar van wal als we hem spreken.
Het Duitse leven bevalt hem goed, hij heeft een heel leven opgebouwd in het Saarland waar de liefde hem toelacht, en hij een belangrijke spil is in de plaatselijke trots, de TV Saarlouis Royals. ‘Het is wel grappig, vroeger als je op t.v. interviews zag van Nederlanders die in het buitenland leven, dan hoorde je vaak een dialect van het land er doorheen, en ik snapte dat nooit. Maar ik merk het zelf ook, je moederspreek..eeh moedertaal krijgt een andere zinsbouw. Soms gooi je er een Duits woord tegenaan wat niet helemaal juist is in het Nederlands, maar wel mooi klinkt’

Europacup
Een goed leven betekent naast een goed sociaal leven ook een ronkend palmares. ‘We hebben twee keer de Duitse titel gehaald, drie keer de beker gewonnen, en een keer de halve finale in de Europacup en dan word je wel iemand. Dat levert wel kleine voordeeltjes op. Het is niet zo dat als ik met mijn vriendin in een restaurant kom dat ze zeggen dat ik geen rekening krijg, maar wel dat er ook al is de tent vol altijd wel een tafeltje geregeld wordt. ‘

Na twee jaar Freiburg kwam het vertrek daar een beetje als een donderslag bij heldere hemel. ‘Tsja, we hadden in mijn eerste seizoen de bekerfinale gehaald, voor het eerst in de clubgeschiedenis, en waren in het tweede seizoen  hoger geeindigd dan in het eerste jaar dus dat leek positief. De manager had echter een goede vriend die aangesteld werd als hoofdcoach, dus ik was er met een titel waarscheinlich ook uitgevlogen.’ Het bleek een geluk bij een ongeluk, want Spandauw kreeg de mogelijkheid om in Amerika aan de slag te gaan. Hij werkte daar op de University of Southern Mississippi  onder meer met Lotte Hulshoff (ex-Perik, ex-Jugglers) en na een jaar werd hij benaderd door Saarlouis. ‘Men was onder de indruk geraakt van mijn prestaties in Freiburg en dus kreeg ik een aanbieding. Helemaal geen verkeerde weg voor de lange man die vroeger speelde met onder andere Ed Landman, Cees Snitjer, André Boekhoudt, Leo Wubbolt en Albert van der Ark. Martin de Vries en Rik Cremer heb ik nog bij Celeritas-Donar gecoacht daar.‘  aldus de man die met ondermeer Herman van de Belt, Marloes Driessen en Sybe Melis samen verantwoordelijk was voor de U16 en U18 selecties van Oranje in de jaargangen 1976-1984. ‘Daar waren wel een paar goeie groepen bij. Dan had je het over speelsters als Irene Sloof en Marte Linthout in de eerste groep, en op het eind speelsters als Romy Calderon, Sara Mourik, Karen Heinen, Tanya Bröring, Tahnee Vogelsang en Emmelie Geraedts.
Successen
‘In Saarlouis stond een ploeg van gevestigde namen die over het algemeen heel lui was. Na het eerste jaar zijn we er met de bezem doorheen gegaan. Met jonge Duitse speelsters zijn we gaan bouwen, en die wilden we ontwikkelen. Dat dragen we nog steeds uit: We willen jonge (Duitse) meiden ontwikkelen. Dat is niet altijd even makkelijk. Onze meiden U17 en U15 spelen competitie in Luxemburg omdat er in het Saarland amper meisjes zijn die basketball spelen. Luxemburg is een land waar goed en hard getraind wordt. Beter dan hier in Duitsland op veel plekken. ‘ zo vertelt de enthousiaste Saarlandse Groninger.

De eerste successen kwamen vanaf 2007, toen de jeugd goed aan het groeien sloeg.’ We hadden met Stina Barnert en Romy Bär goede jonge meiden in huis gehaald. In 2008 pakten we voor het eerst de beker en in 2009 werden we voor het eerst kampioen. Dat was een groot feest, met 3000 toeschouwers in de play off finale en het jaar erop gingen we Europa in. Dat deden we met een begroting van ongeveer 280.000 euro. Een schijntje als je het vergelijkt met de ploegen die we tegenover ons kregen.“
Hij spreekt het met verbazing uit: Tot ieders verbazing haalden we de halve finale. Als we toen niet met een blessure gezeten hadden bij een hele belangrijke speelster, dan hadden we nog kans gehad om de finale te halen. We verloren de eerste wedstrijd met zes, en stonden kort voor tijd in de tweede wedstrijd behoorlijk dichtbij. Maar omdat we het gat niet meer zouden overbruggen heb ik twee meiden van zestien van de bank laten komen om wat minuutjes te maken. We speelden tegen een ploeg met een aantal WNBA speelsters, die meiden van mij kunnen later als ze groot zijn mooi tegen hun kleinkinderen vertellen dat ze meegedaan hebben. Maar dan ben ik er al lang niet meer’ zo grapt Spandauw.

De Groninger spil in het web geniet van het werken bij Saarlouis. ‘Ik heb de drive om mensen beter te maken. Niet alleen als speelster, maar ook als mens. Bijvoorbeeld besteden we erg veel aandacht aan fundamentals en dat soort dingen. We hebben nu sinds een paar weken een nieuwe guard. Dat meisje komt van één van de allerbeste scholen in Amerika af, maar die doet hier op training dingen die ze in Amerika nog nooit gedaan heeft hoor! Die wordt gek van alle soorten dribbels en passes, of van aanvallend voetenwerk.‘
Drie speelsters die bij ons begonnen zijn, hebben Rookie of the Year gewonnen in de Bundesliga, en twee ervan zijn er later MVP geworden. Dat zijn dingen waar ik van geniet. Levke Brodersen is de derde Rookie die we hier hebben ontwikkeld. Helaas is die ernstig geblesseerd geraakt (gecompliceerde kruisbandblessure), maar anders was die ook heel groot geworden dit seizoen.’

Maandag deel 2 van het interview.

Laat een reactie achter