CP3 by Basketball Totaal

Spandauw: ‘De Royals liggen dit jaar voor op schema’ (2/2)

spandauw passie foto Stephan LangerwischZaterdag hadden we hier het eerste deel van het interview dat we hadden met Rene Spandauw. Kampioenenmaker uit Groningen, die in Saarlouis niet normaal over straat kann, maar die in Groningen niet herkend wordt. De man heeft in zijn tweede thuisland Duitsland een dusdanige reputatie dat alle insiders hopen dat hij de jeugdteams in de vrouwenlijn op will pakken, want “ Niemand anders heeft zo’n staat van dienst de laatste tien jaar als Spandauw“  Vandaag deel twee van de boeiende dialoog.

De organisatie van Saarlouis staat redelijk solide momenteel. ‘Het is een hele hechte gemeenschap. We hebben bij thuiswedstrijden ongeveer 60 vrijwilligers. Die doen dingen van stofzuigen tot kaartjesverkoop tot het ombouwen van de hal. Iedereen voelt zich hier verbonden, en komt zelf naar de club toe: Ik wil wel helpen, wat kan ik doen?? Het is aardig om te zien dat mensen hier heel amicaal zijn. Het is een beetje Franse flair, de grens is hier maar een kilometer vandaan. Na twee dagen noemen ze je al ‘Mein Freund’ terwijl je na twee dagen in Nederland bij wijze van spreken nog niet eens een kennis bent.

Russische Manager
Behalve jeugdteams van Nederland heeft Spandauw ook twee keer een jeugdselectie van Duitsland op het EK begeleid. Allereerst was daar de 1989 selectie. ‘Dat was met Stina Barnert onder andere. Die heb ik toen leren kennen en die is later naar ons toe gekomen. ‘ Daarna was het de 1993 selectie waar Spandauw mee aan het werk ging. ‘Dat was een beetje moeilijke missie. Heel weinig goeie speelsters, zoals Levke Brodersen, Laura Hebecker of Carla Bellscheidt, maar de ploeg was vooral niet lang genoeg. Er zat geen goede speelster boven de 1.80 meter in. ‘ Hoewel Spandauw lof oogstte van verschillende insiders op het toernooi voor het werk dat toonbaar in de ploeg zat, verloor de ploeg haar plek in de A divisie. ‘De Russische manager kwam na een wedstrijd naar mij toe. Hij zei: je doet goed werk René. Je hebt geen topploeg, maar ik zie wel dat er met beleid gewerkt wordt’ zo haalt Spandauw herinneringen op. Lachend: ’s avonds in het hotel liep die man onwijs amok te maken. Om elf uur ging de bar dicht, en toen wilde hij nog een biertje. De ober schudde zijn hoofd: Nee mijnheer we zijn gesloten. Die Rus legt 500 euro neer en zegt: Doe me een biertje en hou het wisselgeld maar. Even later lag er 1000 euro op de bar, en toen blikte of bloosde die barman nog steeds niet. ‘Nee mijnheer we zijn gesloten’ was het antwoord. Nou die Rus werd me toch kwaad, haha.’

rene spandauw 4

Na twee jaargangen Duitsland keerde Spandauw terug als bondscoach van Nederland als assistent bij de dames en daarna als head coach U20. ‘Ik ben toch een Nederlander. Dat betekent dat het Wilhelmus me meer doet dan het duitse volkslied voor een wedstrijd. Met de U20 hebben we het fantastisch gedaan. Een hele mooie vierde plek van Europa op het EK. Een deel van de ploeg kwam van CTO af, en daar is een goede basis gelegd, maar ik zie ook bij andere coaches en verenigingen goede dingen gebeuren. Na die vierde plaats konden we (mijn assistent Wim van Ek en ik) helaas niet door. Jammer, want we waren goed bezig, maar de reden van de bond was heel duidelijk. Het kon financieel niet meer. Jammer, want je land vertegenwoordigen is een grote eer.’ Zo vertelt de ervaren coach oprecht.

‘Er is een vacature in Nederland ja. Ik vind het afscheid van Meindert heel ongelukkig, laat ik het zo zeggen. Ik heb ontzettend veel waardering voor wat Meindert heeft gedaan, en als de bond mij zou vragen of ik geinteresseerd was dan zal ik ja zeggen, maar dan wil ik ook met Meindert praten. Je volgt wel een legende op hoor als je daar in stapt. Ik wil ook weten wat het perspectief is met de ploeg, waar werk je naar toe. Ik heb geen idee wat de bond wil, ze hebben bijvoorbeeld ook Remy de Wit in dienst. Ik heb nog niets van ze gehoord. ‘

Een terugkeer bij Oranje zou wel passen bij de hectische laatste jaren die Spandauw doorgemaakt heeft. In 2011 degradeerde de ploeg die kort daarvoor nog Europese top was. ‘Alles viel tegen dat jaar. Een dag voor de competitie viel onze beste speelster uit. De ene na de andere kwam in een andere rol te spelen omdat er weer mensen geblesseerd raakten. We kregen twee nieuwe Amerikanen, de ene kon niet aarden, de ander kon amper lopen. Ikzelf werd door een bij gestoken en was bijna dood, lag 24 uur op de intensive care. We hebben van alles geprobeerd maar gingen er uit, en zeiden gelijk: We willen in één jaar weer terugkomen. Dat hebben we op een goede manier kunnen doen, met zelfs een mooie stunt in het bekertoernooi ook toen we als tweede divisionist onder andere de latere landskampioen Wasserburg uitschakelden. Dat hoort wel bij één van de allermooiste dingen die ik in mijn carriere meegemaakt heb. Dit jaar staan we goed. We hebben een mentaal supersterke ploeg, en ondanks drie ´season ending´ blessures (2 gescheurde kruisbanden en 1 meniscus-kraakbeen) hebben we een plek aan de top weten te pakken. Het is ver voor op de planning, want pas volgend jaar zouden we weer mee moeten doen aan de echte strijd om de titel. We moeten zorgen dat we nu gezond blijven. Dan kunnen er nog hele mooie dingen gebeuren. We zijn ontzettend fit , en kunnen daardoor met een hele hoge intensiteit spelen. Door die intensiteit kregen we bijvoorbeeld vorige week Wasserburg bijna op de knieen. ‘

auszeit Podofoto

Auszeit!! Foto: Heinrich Podobienski

 

 

Bekerstunt
Spandauw geniet als hij vertelt over die bekerstunts in het genoemde seizoen. Het zet de man in Saarlouis wel in een bijzondere positie. ‘Het is veel meer dan basketball. Ik heb natuurlijk wel wat ervaring inmiddels hier en daar, en in het verleden ook nog eens een beetje sportmarketing en sportmanagement gestudeerd. Met die achtergrond hebben we een organisatie op kunnen bouwen waarin ik me nu steeds meer kan gaan focussen op het sportieve gedeelte. Natuurlijk ga ik soms nog mee naar sponsoren enzo, omdat ik een markante kop heb en ´iedereen´ mij kent. Maar dat wordt wel minder’ zo vertelt Rene, die moet lachen als we hem het idee aan de hand doen om de NBB te gaan besturen. ‘Nee dankje. Ik heb altijd gezegd dat ik na mijn carriere al mijn boeken pak die ik nog nooit gelezen heb en naar mijn eiland in Griekenland ga. Daar ga ik dan veel lezen en strandstoelen verhuren’ zo klinkt het monter. ‘Maar nu wil ik nog coachen. Dat is het allerleukste. ‘

Het hoogtepunt uit de carriere van de Nederlander ligt in 2010. ‘De kwartfinale met Saarlouis tegen Mondeville. Daar wonnen we in Frankrijk van een ploeg met WNBA-speelsters en Europese internationals, die meer dan 6 miljoen te besteden had per jaar, terwijl wij het met nog geen drie ton moesten doen. Dat is echt één van de allermooiste prestaties die mijn teams ooit geleverd hebben. Ook de bekeroverwinning tegen Wasserburg was een plaatje. Dat kon helemaal niet dat we die wedstrijd gingen winnen. Maar toch wonnen we. Ook de vierde plaats met U20 op het EK staat hoog. Maar het is moeilijk een lijstje te maken, want elke dag is er een andere herinnering aan toen, waarbij een bepaald aspect dan meer opvalt. Die Europacup is wel met voorsprong het mooiste moment geweest.

Is er nog wat dat je kwijt wilt aan het groot Nederlands publiek: in de loop van de jaren is een aantal mensen uit Nederland hier geweest in Saarlouis. Die hebben gezien wat er hier is opgebouwd. Als je hier niet bent geweest kan je je niet zo goed voorstellen hoe een andere dimensie is. Nederland is kwa damesbasketball veel beter bezig dan Duitsland, maar 1000 man , of live uitzendingen op radio maken het heel leuk om hier te werken. Laat Nederland vooral de weg ingeslagen doorgaan. Ik hoop dat we die weg kunnen vervolgen. We hebben enorm veel talent, goeie clubcoaches. We hebben in de vootbereiding met de Royals tegen Grasshopppers gespeeld. Daar zitten goeie meiden, met een coach met goeie ideeen. Het duitse damesbasketball ligt ver achter bij NL. Dat is voor mij wel te verklaren, er wordt niet goed genoeg, niet hard genoeg getraind. Mijn eerste wedstrijd in 1993 in Neuss tegen Duitsland met Sybe Melis samen; we verloren met 73-29. Dat is niet meer zo. Als wij met onze jeugdploegen tegen Duitsland spelen winnen we bijna alles.

„Ik ga je niet vertellen wie mijn favoriete speelster is. Want dan doe ik anderen wellicht tekort. Maar uit mijn duitse tijd kann ik Stina Barnert, Romy Bär, Levke Brodersen, Kayla Tetschlag, Desiré Almind, Julie Page, Dominika Nawrotek of Joana Meyer noemen. En dan is de lijst lang niet kompleet en ze staan allemaal heel dicht bij elkaar: En er is wel een parallel te trekken uit deze lijst: goede mensen, die het maximale uit hun soms beperkte talent weten te halen. Uit de Nederlandse tijd zijn Marte Linthout en Irene Sloof de eerste 2 meiden aan die ik denk. Dat waren echte toppers in hun tijd. Marte is zelfs nog even in beeld geweest om naar Saarlouis te komen. Maar dat ging uiteindelijk niet door.“

 

Laat een reactie achter