CP3 by Basketball Totaal

Records (2)

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

We schrijven 24 januari in het jaar 1979 en de plaats van handeling is de Haarlemse Beyneshal. Tony Parker – senior moet je er tegenwoordig bij zeggen – tekent voor 63 punten in de competitiewedstrijd van dan nog Flamingo’s tegen Nationale Nederlanden Donar.

Had de fijnbesnaarde Parker er maar 65 gemaakt, want zijn team verliest van de Groningers met 112-113, na twee verlengingen. Toch gaat TP de geschiedenisboeken in, want die 63 punten zijn de meeste ooit gescoord in een Nederlandse eredivisiewedstrijd.
Donar wist hem in die dagen blijkbaar niet te verdedigen. In november van dat jaar komt Parker in Groningen tot 46 punten. Ook Rotterdam-Zuid moet het in 1979 ontgelden, als hij die we nu kennen als ‘de vader van’ er 48 in gooit.

Nederlanders
Tony Parker is de recordhouder, op de voet gevolgd door Kees Smit. Hé leuk, meteen een Nederlander. Smit maakte op 20 februari 1960 er 62 namens DED tegen Zeemacht. Er hoefde net geen verlenging aan te pas te komen, de uitslag was 144 tegen 28. Andere Nederlanders die hoog in dit klassement staan, zijn Donars Ton Nederhoed, een high-flying guard als ik de foto’s van Donarmuseum mag geloven (en waarom zou ik dat niet doen?) met 52 en Ton Boot. Dat laatste wist ik eigenlijk niet. Wel dat Boot naast een wereldcoach ook een heel goede speler was, niet dat hij – wellicht bij tijd en wijle – ook een gewetenloze schutter was. Maar met 53, 47 en 46 punten staat Boot drie keer in de top 50.

Boomer
Als je aan een veelscorende Nederlander denkt, denk je volgens mij eerst aan Kees Akerboom, tegenwoordig ook senior. Dat was hij ook natuurlijk, en hoe, maar het viel mij mee hoe vaak hij in het klassement staat van meeste punten in een wedstrijd. Zijn grootste score is 46 punten namens Falcon Jeans Den Bosch, ik zou bijna zeggen uiteraard tegen Parker Leiden, maar net als Tony P. kwam hij eigenlijk twee punten tekort na twee overtimes, want het werd 122-123 in de Vinkenkamp. Namens Nashua gooide hij er ook nog eens 43 in, tegen het hulpeloze BV Groningen, en ook in zijn tijd bij Levi’s Flamingo’s kwam The Boomer nog wel eens over de 40. Toch vond ik het nog weinig. Misschien was hij daar net iets te flegmatiek voor, of kon een recordjacht tijdens een verder betekenisloze wedstrijd hem niet zo boeien.

Sentiment
Verder staat de top 100 met de meeste punten in een wedstrijd natuurlijk vol met Amerikaanse namen. Het lezen daarvan is al heel aangenaam, een prachtige trip door de geschiedenis van ons basketbal, een sentimental journey eigenlijk. Het hoogste aantal punten dat ik iemand live heb zien scoren, was de 52 van Mark Petteway van Doppel Douche Den Helder, in de Vijf Meihal tegen Elmex Leiden (ik vermeld expres alle sponsornamen, om sentimentele redenen). Petteway was een speler die qua talent in een veel grotere competitie thuishoorde, maar ook het toen nog levende bewijs dat talent alleen niet genoeg is. In 1989 kwam hij om het leven bij een schietpartij.

Boeken
In mijn vorige column over records, toen over de NBA, zette ik de beste prestaties ooit in een rijtje van meest tot minst waarschijnlijke om snel te worden verbroken. De 63 punten van Parker gaan volgens mij in Nederland nog heel lang mee. Ordane Kanda (wat een fijne speler trouwens!) van Rotterdam is de huidige topscorer van de DBL en hij maakt er nog geen 20 gemiddeld.
De toprebounder van de eredivisie is Leidenaar Clayton Vette en ook zijn gemiddelde is historisch gezien niet hoog: 8.21 per wedstrijd. Toch schat ik in dat het reboundrecord er ietsjes eerder aan zou kunnen gaan, puur en alleen omdat er tegenwoordig meer mis wordt geschoten, zei hij met een goedbedoelde knipoog. De enorme Ray Wingard pakte op 16 maart 1995 31 rebounds. Maar ook deze prestatie zal nog wel even in de boeken blijven. De beste Nederlander? Jan Loorbach met 21. Ik ga een volkomen random voorspelling doen dan wel uitdaging neerleggen, en zeg dat Mo Kherrazi er dit seizoen een keer meer dan 20 pakt.

De overige categorieën? Het geweldige werk van Jacob Bergsma en/of Albert de Vries ten spijt, wier cijfers ik hier schaamteloos maar onder dankzegging gebruik; het is niet voldoende in kaart gebracht om daar veel over te kunnen zeggen. Dat ligt zeker niet aan deze twee heren (een bezoek aan j-dus is bijvoorbeeld zeer de moeite waard), maar aan ons aller basketbalcultuurbesef in de afgelopen zes decennia.

Nater en Smits
Over records gesproken, de ‘game highs’ van de beste twee Nederlanders in de NBA, Rik Smits en Swen Nater, zijn 44 punten (Smits) en 33 rebounds (Nater, de enige speler ooit die toprebounder was in de ABA en NBA). Stel nou dat ze het seizoen na hun retirement in de NBA in Nederland waren komen spelen. Zouden ze dan nu bovenaan in die klassementen staan? Ja toch? Bij wie zouden ze hebben gespeeld, of draaf ik nu te ver door? Smits in Amsterdam of Den Bosch in 2001 en Nater in Den Helder of Den Bosch in 1985? Kan ik weer niet stoppen met al die vraagtekens?

Groenoordhallen
Oké, nog een record dan. In 1979 zaten er bij de finale om het landskampioenschap tussen Leiden en Den Bosch 10.000 mensen in de inmiddels afgebroken Groenoordhallen. Nooit keken er meer mensen in Nederland naar een basketbalwedstrijd. Het Leidse stadsbestuur vindt 2000 plaatsen in de nieuw te bouwen sporthal wel zat. De zoveelste teleurstelling in een lange serie, als je het de Leidse sportclubs vraagt. ‘If you build it, they will come’, zeggen ze in Field of Dreams.

Laat een reactie achter