CP3 by Basketball Totaal

Point guard

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

ZZ Leiden is er naar een op zoek, topteams Zwolle en Donar hebben goede exemplaren: een guard. Een echte, een spelverdeler. Een baas, om maar eens te doen of ik de moderne straattaal ook machtig ben.

Iemand met een onberispelijke balbehandeling, die de lijnen uitzet, scoort en laat scoren, de privécoach van zijn vier ploegmaats in het veld ook. Toen ik basketbal leerde kijken, ben ik enorm verwend op dat gebied. Mitchell Plaat was dé guard van Leiden en na hem (plus een jaartje samen) kwam Emill Hagens. Negen seizoenen dus hebben we in Leiden een masterclass in spelverdelerschap mogen genieten.

Freak
Isiah Thomas sprak ook zeer tot mijn verbeelding. Misschien wel de beste ‘kleine’ point guard ooit. Magic Johnson is volgens velen de beste aller tijden op die positie. Die was met zijn lengte echter zo’n freak op die plek dat je daar wel met bewondering naar kon kijken, maar je in hem proberen te verplaatsen was niet te doen. Isiah was, zullen we zeggen, toegankelijker. Een zeer dominante spelverdeler, misschien wel de laatste die zijn ploeg vanaf de ‘point’ kampioen wist te maken, al zou u mij nog kunnen overtuigen van Stephen Curry die ik echter meer een scorer dan een echte point guard vind.

Assist
Een goede guard beheerst natuurlijk vele facetten van het edele basketbalspel. Van de assist krijg ik het prettigste gevoel. De spelers van vandaag de dag zijn fysiek zo goed dat je al niet meer opkijkt wanneer ook de laatste man van de bank met een driedubbele rietberger kan dunken, driepunters zijn van uitzondering regel geworden, maar de bal zo precies passen dat de ontvanger hem alleen er nog maar in hoeft te leggen, vergt nog steeds een extra gen, of zoiets.
De assistgever heeft een hoogontwikkeld gevoel voor tijd en ruimte. De bal moet immers niet naar waar de medespeler nu is, maar over een, pakweg, halve seconde, precies op dat plekje zijn dat nu nog vacant is. Extra leuk is het wanneer de bofkont die de splijtende pass mocht ontvangen, het leer snoeihard door de ring jaagt. Maak in dat geval echter niet de fout om jezelf al te veel op de borst te kloppen, of, nog erger, een eeuwigheid aan de ring te blijven hangen; het was de pass die jou in staat stelde even te ‘shinen’ (om nog maar eens zo’n nieuwerwets jeukwoord te gebruiken). Wijs, indien je niet meteen moet omdraaien voor een press, op de passer – die terug zal wijzen – en blijf vooral stoïcijns.
Milos Teodosic, de Serviër van CSKA Moskou, is een geweldige passer, die er nog een duivels genoegen in schept om zijn medespelers de bal in hun handen te goochelen. Zo’n speler hebben we in Nederland niet. Wel hebben de twee topploegen hier te lande beide een goede, dominante guard. Lance Jeter runt Donar en JT Tiller staat opnieuw aan het roer van Zwolle. Die laatste besliste hun onderlinge duel in Zwols voordeel zondag door de laatste bal binnen te schieten.

Zoektocht
Leiden is op zoek naar ook zo’n Jeter of Tiller, en dat zal een moeizame zoektocht worden. De club nam een risico door de blessuregevoelige (maar zeer goede) Cash Wright een langdurig contract te geven. Helaas raakte Wright laatst opnieuw zwaar geblesseerd. Zijn seizoen is voorbij en gevreesd wordt, zelfs zijn carrière. Zie je wel, zeiden of dachten velen, maar ik begrijp de keuze van Leiden wel, al vond ik de contractduur wat aan de lange kant.
Als je een speler van dat kaliber wil binnenhalen en je moet budgettair creatief zijn, is enig risico niet uit te sluiten. Nu moet er dus een vervanger komen. Paul Vervaeck wil graag iemand met uitgesproken kwaliteiten, die fit is en Europese ervaring heeft. Lijkt me niet eenvoudig, vooral die ‘eis’ van de kennis van Europees basketbal. Volgens mij laat New Hero Antwan Scott zien dat zoiets geen absolute must is. Dat ZZ om mee te kunnen doen met de grote jongens deze cruciale positie in moet vullen met een topper, staat wel vast.

Laat een reactie achter