CP3 by Basketball Totaal

Play Off/Basketball

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

… is niet de correcte schrijfwijze van het fenomeen dat ik met u wilde bespreken, maar elke gelegenheid om dat fenomenale basketbalblad van weleer weer eens onder de aandacht te brengen, grijp ik aan.

Het play-offbasketbal is nu echt bezig; in Nederland op alle niveaus en in de NBA wordt het nu ook pas interessant. Ik weet dat we in de DBL al de kwartfinales hebben gehad. Amsterdam en Leiden maakten hun serietje nog enigszins interessant. Niet meer dan dat overigens, en voordat ze in Leiden erg hard gaan juichen (‘voor het eerst in drie jaar weer een ronde gewonnen’), de platte kar blijft nog even in de stalling als je de nummer zes van de acht weet te bedwingen.

Boeiend
De serie tussen ZZ Leiden en Zwolle is wel heel boeiend. Boeiender sowieso dan de andere halve finale, waar Donar eenvoudig met 4-0 won van Den Bosch. Geen schande, geen verrassing ook, Groningen is gewoon te goed. ‘Alleen Jordan kon het in zijn eentje’, klaagde Kees Akerboom over het klaarblijkelijke gebrek aan samenspel in het Bossche, maar ook de beste aller tijden ging pas winnen toen hij de waarde van zijn teamgenoten leerde appreciëren.

Verbazing
Met stijgende verbazing zag ik de eerste twee duels tussen Zwolle en Leiden aan. 343 punten maakten de teams gecombineerd in de eerste twee wedstrijden. Het leken bijna All*Star Games. Nu heb ik bepaald niks tegen wedstrijden waarin er lekker wordt gescoord, maar een dergelijke schiettent verwacht je niet in het naseizoen.
De San Antonio Spurs kregen er in hun eerste wedstrijd tegen Houston 126 om hun oren. Helaas, want ik zie de Spurs liever winnen dan de Rockets – en alle andere teams trouwens. De nederlaag kwam de godfather aller coaches, Gregg Popovich, op wat kritiek te staan, van de Washington Post maar liefst (met het schitterende motto Democracy Dies in Darkness). Waarom, vroeg de krant zich af, had Pop zijn line-ups niet aangepast aan het small-ball van Houston?

Gladiolen
Misschien omdat Houston daar sowieso beter in is? In de play-offs het door Mike D’Antoni bedachte en door James Harden uitgevoerde ‘de dood of de gladiolen’-basketbal proberen te kopiëren terwijl je als San Antonio het hele jaar al wat anders doet – en daarmee succes boekt – lijkt me lastig. Popovich zelf wees op het lage schotpercentage van zijn team tegen wat bepaald niet de beste defensie van de NBA is.
In de play-offs ga je ook niet je hele spelsysteem overhoop gooien. Uiteraard doe je wat aanpassingen, zelfs van wedstrijd tot wedstrijd. Toen de Chicago Bulls onder leiding van Michael Jordan hun eerste finalewedstrijd tegen de LA Lakers verloren, maakten ze een subtiele aanpassing.

Iconisch
Een beetje terzijde, maar toch: uit die wedstrijd herinneren we ons nog steeds die lay-up van Jordan waarbij hij van hand wisselt. Hij had voor de vierde of vijfde keer in die wedstrijd kunnen dunken, want alleen boven de ring. Toch maakte hij die – mooie – beweging en die bal staat in ons geheugen gegrift. Maar hij was dus volkomen onnodig. Ik denk dat in de play-offs pas echt reputaties worden gevestigd en MJ had een iconisch moment nodig. Het was alleen wel tijdens een nederlaag, en hoewel ik hem de GOAT vind, telt die actie niet zo voor mij. Maar who cares.

Tweak
De Bulls stuurden na Game 1 de ‘double teaming’ op de post (toen dat nog bestond in de NBA) vanaf de baseline. Dat zagen de Lakers letterlijk niet aankomen, en het is een mooi voorbeeld van een kleine ‘tweak’ met grote gevolgen. Hopelijk weet Pop ook nog zoiets en staat het als u deze column leest inmiddels 1-1.

Bloed
Leiden en Zwolle zijn inmiddels ook terug op aarde. Het werd in wedstrijd drie wat grimmiger en geheel volgens verwachtingen was dat in het voordeel van Zwolle. Ik denk zelfs dat Nick Oudendag geniet van de smaak van zijn eigen bloed. Mijn bewondering voor Clayton Vette wordt met de wedstrijd groter, tot aan het punt zelfs dat ik overweeg zijn handtekening op mijn notitieblok te krijgen bij wijze van overeenkomst voor volgend seizoen als Leidenaar, maar ik dwaal af.

Ballen
Tegen de verwachting van velen, en van mij ook geef ik toe, liet Leiden in game 4 zijn ballen zien (figuurlijk gelukkig). Ik zag Rogier Jansen niet alleen scoren, maar zelfs aanvalsrebounds pakken en dergelijke, constateerde tot mijn genoegen dat Jan Driessen – terecht – een rol in deze serie heeft gekregen en dat Leigh Enobakhare een factor kan zijn (ik moet altijd lachen om de kracht waarmee hij dunkt als hij vrijgespeeld wordt onder de ring). Zwolle – Leiden is een serie met echt play-offbasketbal geworden, en hoewel ik nog steeds Zwolle meer kans geef, is het nu pas echt leuk.

Laat een reactie achter