CP3 by Basketball Totaal

Margreet

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Lang geleden mocht ik als beginnend coachje een wijze basketbalprofessor assisteren. De club was Grasshoppers, de coach was Eddie Lee Strong, die wij allemaal kennen als Lace.

Over Lace zou ik moeiteloos een paar columns vol kunnen tikken, en wie weet doe ik dat nog wel eens, maar nu gaat het over iemand anders. Over iemand tegen wie we het in die dagen met het eerste damesteam van de Katwijkse club moesten opnemen.

Pitbull
Margreet Visscher heette de pitbullterriër die toen actief was voor Tonego, dat het door Den Helder gedomineerde basketballandschap overhoop gooide door brutaal een paar keer achtereen landskampioen te worden. Een team met goede Amerikanen, Nederlandse internationals en dus ook Visscher, die de ‘power’ in ‘power forward’ belichaamde.

Leidse
Margreet was een Leidse. Dochter van caféhouders in het centrum van de stad (die ooit nog eens neergeschoten zijn in hun zaak), en we hebben kortstondig op dezelfde school gezeten mocht dat u iets boeien. Ze speelde in Leiden, Amsterdam, Voorburg, Katwijk, Spanje en Haaksbergen, en deed dat overal met die tomeloze inzet die haar tegenstrevers van toen zich vast nog steeds helder kunnen herinneren.

Liefde
Om bij de bal of de basket te komen, ging Margreet niet langs maar door haar opponenten heen. Ze was zo’n speelster waar je liever niet tegen uitkwam, want je had gegarandeerd een zware avond. Met haar spelen, dat wilde iedereen wel. ‘Een speelster die iedere coach in zijn team wil hebben’, omschreef basketbalicoon Meindert van Veen haar. Wat dat betreft was de liefde niet wederzijds, want voor het Den Helder van Van Veen (die ze overigens nog wel is gaan waarderen) spelen, wilde ze niet. ‘Dan hadden ze me er meteen een psychiater bij moeten leveren’, zei ze in een interview. Ze wond er nooit doekjes om.

Voluit
Dat ik de hele tijd in de verleden tijd over haar schrijf, komt omdat ze twintig jaar geleden al kwam te overlijden, in wat de kracht van haar leven had moeten zijn. ‘We gaan allemaal dood. Ik heb de pech dat het bij mij een beetje eerder komt’, zei ze kort voor haar dood in dat afscheidsinterview dat op haar eigen verzoek plaatsvond. Het verhaal is online terug te vinden, maar u moet daar wel enigszins een sterke maag voor hebben want het is hartverscheurend. Maar ook mooi, en voluit, zoals zij leefde.

Verwachting
Met Grasshoppers speelden we ooit in de play-offs tegen het Tonego van Visscher, en een van de Katwijkse speelsters was in blijde verwachting. Toch wilde ze haar team niet in de steek laten, en deed ze gewoon mee. Op een bepaald moment ging Margreet er, in een duel om de bal, vol in, zoals gewoonlijk. Onmiddellijk sprongen er drie meiden van de bank op. ‘Ze is zwanger!’ ‘Dan moet ze niet gaan basketballen!’, riep Margreet terug en ze sprintte verder. Terecht.

Hulde
Twee weken geleden suggereerde ik op deze plaats dat er meer trofeeën naar Nederlandse basketballers vernoemd zouden moeten worden, en hoewel ik het erg prettig zou vinden dat de NBB meer van mijn suggesties zou overnemen, twijfel ik er niet aan dat het volkomen toevallig is dat er nu een prijs is vernoemd naar Margreet Visscher. Hulde voor de bond dus in dit geval.

Award
De Margreet Visscher Award is voor het eerst dit seizoen uitgereikt. ‘Best defender of the year’, stond erbij, maar dat vind ik eigenlijk niet de beste omschrijving. In het wielrennen heb je de prijs voor de strijdlustigste renner, zoiets klinkt beter. Eenvoudig laat zich het fenomeen-Visscher ook niet omschrijven.

Inzet
De winnares van de Award, Ingrid van der Plas van Grasshoppers, past dan wel weer helemaal in het beeld dat bij de prijs hoort. Ook een speelster met een niet-aflatende inzet die mooie statistieken kan neerzetten maar ook dingen doet die je niet in cijfertjes kunt uitdrukken. Een speelster die iedere coach in zijn team wil hebben dus. En eentje naar wie iedere basketballiefhebber bijna verplicht een avond zou moeten kijken.

Met het toen nog ongeboren kind is het trouwens helemaal goed gekomen. Net als haar zussen speelt ze in de vrouweneredivisie, en ze hoopt met Grasshoppers opnieuw de finale te halen.

Laat een reactie achter