CP3 by Basketball Totaal

Kop eraf

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Zoals ze zeiden bij het in gebruik nemen van de guillotine, de kop is eraf. De DBL is van start gegaan en dat ging gepaard met hoogte- en dieptepunten. Het grappige was dat ondanks alle mitsen, maren en bijna’s de ploegen die verondersteld werden te winnen, ook wonnen.

Aris – Weert 100-99
Vraag: wat maakt een wedstrijd aantrekkelijk voor publiek en spelers? Antwoord: run, gun and have fun. Simpel maar waar. Lekker rennen met zijn allen en de goede God verzoeken om 55 % van de schoten door de ring te laten gaan. Aldus schreef Mart Smeets in de Play-off in 1978 (ik ben weer de zolder op geweest) en het gaat nog steeds op.
Bijvoorbeeld bij Aris – Weert. In Leeuwarden hadden ze duidelijk begrepen hoe je basketbal in het rechterrijtje van de DBL leuk kan maken. Nog niet genoeg punten na 40 minuten? Gewoon twee keer verlengen en er staat een prachtige eindstand op het bord. Ik wil natuurlijk niets afdoen aan de uiteindelijke winst van de Friezen, maar ik – en ik gok nog wel wat mensen met mij – had het prachtig gevonden als Weert voor zijn positieve spelopvatting was beloond met een zege. Die Kasper Averink toch met zijn 22 punten en 12 rebounds. Daar trek je normaal een Amerikaan voor aan. Zoals Aris dat deed met Jordan Gregory die er eventjes 39 inlegde. Advies aan beide teams: blijf lekker dit soort eind-jaren-’70-uitslagen neerzetten.

Zwolle – Amsterdam 89-76
Yoho! J.T. Yoho in dit geval, die meteen tekent voor 32 punten. Welcome, sir! Samen met J.T. Tiller (hoe bestaat ‘t) beslist hij het duel met de hoofdstedelingen, die zoals verwacht goed partij bieden. Heb ik ze vorige week te laag ingeschaald? Afgaande op de wedstrijd van Rotterdam (zie onder) wel, maar toch kijk ik het nog even aan. Kan het echt waar zijn dat Apollo slechts 18 rebounds pakt? In money time slaat Zwolle hard toe.

Den Bosch – Groningen 52-73
Halverwege is het 28-27 en de sociale media spreken er schande van. Het lijkt er op dat het bouwen van een superteam (voor Nederlandse begrippen) iedereen buiten Groningen extra kritisch heeft gemaakt. Daar zal de god van de donder maar mee moeten leren leven in polderbasketballand. De Bosschenaren, nog zonder Akerboom en buitenlandse versterkingen, doen het natuurlijk aardig maar het is raar zoiets te schrijven over zo’n machtige club. Iets zegt mij dat we in 2017 een ander Den Bosch gaan zien, al hoop ik vurig dat dat niet weer ten koste gaat van allerlei financiële malversaties. Laten we er voorlopig vanuit gaan dat zoiets nooit meer aan de orde is. Intussen hoort Groningen dit soort duels inderdaad met groter machtsvertoon te beslissen, zelfs zonder Slagter en met Europese verplichtingen. Aan de andere kant: ze winnen uit met 21. Coach Braal lamenteerde onlangs (ten tijde van de Champions-Leaguekwalificatie)  het verlies van Bekkering. Ik miste zelf een low post scorer à la David Lawrence. Maar dat leek me geen goed nieuws voor meneer Smith. Haalt hij de tweede helft van het seizoen?

Rotterdam – Leiden 54-74
Leiden had met zeker 40 punten verschil moeten winnen. Zo soepel speelden de Leidenaars (shout-out to Floris V.) aanvankelijk en zo lamlendig de Rotterdammers. Sorry, maar de openingswedstrijd en dan 0-13 ..?  Alsof het Parker tegen Rotterdam-Zuid meer dan drie decennia geleden was, zo had Leiden lachend de 100 moeten halen. Over rollende koppen gesproken, Rotterdam nam na de wedstrijd snel afscheid van Peter Alexis. Goede Amerikaanse centers van 2.10 meter zijn ook gewoon niet beschikbaar voor Nederlandse clubs. Maar dit was pijnlijk. Ik wilde hem vergelijken met Jason Conrad, maar naast hem was onze getatoeëerde vriend een soort Bill Walton. Vervelend vond ik het wel voor Alexis, die er natuurlijk ook niets aan kan doen. Rotterdam tekende daarna heel snel Robert Krabbendam weer, die Amsterdam en Leiden even had laten hopen.
Uit het persbericht maakte ik op dat Rotterdam vooral de beste situatie voor hem was uit maatschappelijk oogpunt en daar is weinig mis mee. Hij roemde ook nog even de trouwe Rotterdamse fans. Dat zullen ze wel zijn maar talrijk zijn ze niet. Het was akelig rustig. Met een overdaad aan luide muziek probeerde de speaker/DJ dat te verbloemen. Mijn oren gingen er bijkans van bloeden. Mensen van de zaalsfeer: er is een reden dat er tijdens Europese wedstrijden geen muziek wordt gedraaid tijdens het spel; van de FIBA mag het niet. En zelfs in Nederland spelen we volgens hun regels. Hoe dan ook, Rotterdam was, zeker zonder La’Shard Anderson, niet in staat Leiden iets in de weg te leggen. ZZ speelde fris van de lever. Paul Vervaeck heeft leuke ideeën over basketbal, zoveel werd duidelijk. Gaandeweg konden de Leidenaars het niet meer opbrengen om de beste optie te zoeken, en gooiden ze maar wat. Zo leek het nog of Rotterdam in de wedstrijd was geweest. Na afloop repten verschillende Leidse hoofdrolspelers over het binnenhalen van een ‘beef brother’ voor Koenis. Krabbendam had al een keertje meegetraind, en in Leiden leken ze er van overtuigd dat hij zou tekenen. Dat deed-ie dus niet. Maakt niet uit toch? Er is vast een plan B …

Laat een reactie achter