CP3 by Basketball Totaal

Klap

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

De ergste klap ooit uitgedeeld op een basketbalveld, was niet die Jito Kok zondag moest incasseren tegen Italië. De stoot van Danilo Gallinari in het gelaat van onze landgenoot werd wel wereldnieuws.

Gallinari strafte zichzelf voor zijn dwaze actie, want bij het uitdelen van de rechtse directe brak de Italiaan zijn duim op het blijkbaar harde hoofd van Kok. Met als gevolg dat ‘Gallo’ het Europees Kampioenschap straks aan zich voorbij moet laten gaan. Lekker puh, zou je bijna zeggen.

Vloek
Verder had het voorval waarschijnlijk veel minder aandacht gekregen als Gallinari geen NBA-ster was geweest. De grote forward tekende een week of drie geleden een contract bij de LA Clippers; voor 65 miljoen dollar maar daar moet hij dan wel drie jaar voor werken. Er zijn er die geloven dat de Clippers voor eeuwig vervloekt zijn, en voor hen zal het bericht dat de nieuwste aankoop zijn vlerk breekt in een oefenpotje tegen Nederland nauwelijks als een verrassing komen.

Daad
Mag ik zeggen dat ik moet gniffelen dat juist Kok het slachtoffer was, en dat de Amerikaanse radio- en televisiemensen allemaal zijn naam moeten uitspreken? Hoe dan ook, het waarom van de daad is onduidelijk. Kok en Gallinari stonden een beetje te duwen en trekken in de rebound, zoals grote mannen wel eens doen. Ietsjes over de rand van het toelaatbare wellicht, maar een goede scheidsrechter had het met een stevige vermaning aan het adres van beiden af kunnen doen. Opeens echter haalde ‘Gallo’ vol in het gezicht van Kok uit.

Highlight
Een idiote actie, waarvoor de Italiaan zich later verontschuldigde. Alleen gek genoeg niet bij onze landgenoot, maar aan zijn ploegmaats die hij in de steek laat door zijn gebroken duim. Molto grazie Danilo, en ik heb net het Italiaans voor klootzak gegoogeld.
Kok, die in de wedstrijd tegen Oekraïne ook al voor een ongewilde highlight zorgde, door de bal in de spannende slotfase in zijn eigen basket te tippen, kwam er gelukkig af met slechts een blauw oog. Toen ik de beelden zag van de onverwachte uithaal, moest ik denken aan wat dus wel de hardste klap ooit tijdens een professionele basketbalwedstrijd was.

Vlam
Bijna veertig jaar geleden, in december 1977, sloeg de vlam in de pan tijdens een wedstrijd tussen de Los Angeles Lakers en de Houston Rockets. Nu waren schermutselingen op het veld in die tijd geen uitzondering. Een jaar of tien eerder had Willis Reed van de Knicks zelfs eens de hele bank van de Lakers op een hoopje getimmerd, en in de NBA van de jaren ’70 maakte een aantal fors uit de kluiten gewassen mannen naam als ‘enforcers’, een soort van bodyguards in het veld die de boel fysiek regelden als het technisch niet ging.
Zelfs Kareem deed mee. In de eerste wedstrijd van 1977 kreeg hij van Kent Benson een elleboog in zijn maag, en Abdul-Jabbar reageerde met een knal waarmee hij de kaak van Benson brak en zijn eigen hand. Net als bij Gallinari was er geen schorsing nodig, want ook hij was een paar maanden geblesseerd. In de finale van 1977 vochten de mastodonten Lucas en Dawkins een robbertje uit, in een gevecht dat het momentum naar Portland liet gaan.

Instinctief
Niets echter haalt het bij die bijna fatale avond in december 1977. Kermit Washington heeft het tijdens een fast break aan de stok gekregen met Kevin Kunnert, en er vallen over en weer wat tikken. Kareem komt tussenbeide en houdt Kunnert in bedwang. Intussen komt Rockets-ster Rudy Tomjanovich aangerend om, ogenschijnlijk, de boel te sussen. Dat weet Washington niet, die ziet, hoort en voelt alleen maar de bepaald niet kleine Rudy T. op zich af komen sprinten. Instinctief haalt Washington uit, en de beelden zijn misselijkmakend. Washington is groot en sterk en Tomjanovich rent in volle vaart de vuistslag in.

Meloen
Vergeet de heftigste stoot bij een gevecht om de wereldtitel in het zwaargewicht. Kareem zou later zeggen dat het klonk alsof er iemand een meloen op beton liet vallen. Je hoort het publiek verbaasd reageren en daarna muisstil worden. Washington slaat Tomjanovich bijna dood. Hij breekt het gezicht en de schedel van Rudy T., die zelfs ruggenmergvloeistof lekt.
De carrières van beiden zouden nooit meer hetzelfde zijn. Na ‘The Punch’ scherpte de NBA de straffen aan voor vechten op het veld (want waarom zou je ooit proactief zijn?), al mocht er nog wel een tijdje ‘mannelijk’ worden opgetreden. Dat is nu finaal voorbij. Natuurlijk houd ik ook niet van geweld (op het veld of daarbuiten), maar tegenwoordig mag je elkaar niet eens meer scheef aankijken, en dat is weer het andere uiterste.

Laag
De stomp die Gallinari uitdeelde, begreep ik dan weer niet en was ook laag. Een fysieke confrontatie moet kunnen, je tegenstander opeens op zijn gezicht slaan natuurlijk niet. En dat in een oefenwedstrijd. Misschien was de Italiaan wel zo gefrustreerd omdat die vervelende Olandesi zich maar niet gewonnen gaven.
Dat was namelijk een vervelend bijproduct van de klap, zoals eveneens aan deze column is af te lezen: de uitstekende prestatie van Oranje sneeuwt onder. De Nederlandse leeuwen deden het prima in Trento. Ze wonnen van Oekraïne en dwongen Italië om diep te gaan. Dat zou eigenlijk het nieuws van het weekend moeten zijn. Ik denk dat het de Nederlandse basketballiefhebbers niet is ontgaan. En NBA-speler Gallinari zou wel beter moeten weten dan zomaar uit te halen.

Over het incident tussen Tomjanovich en Washington is later deze indrukwekkende documentaire gemaakt.

 

Laat een reactie achter