CP3 by Basketball Totaal

INTERNATIONAAL TOPARBITER DEELT ERVARING MET NEDERLANDSE COLLEGA’S

Antio Sinterniklaas: ‘Natuurlijk hoop je altijd op meer wedstrijden’

Antio Sinterniklaas floot vorige maand op EuroBasket 2015. De Nederlandse toparbiter vond dat een hele eer. Hij is, net als de FIBA, tevreden over zijn prestaties. Bovendien is Antio een bijzondere ervaring rijker. Eentje die hij graag deelt met zijn collega-scheidsrechters.

Antio Sinterniklaas (43) ontving in februari van dit jaar een nominatie om ‘u’ tegen te zeggen: voor FIBA EuroBasket 2015 voor mannen. Na een pre-clinic in Frankfurt mocht de internationale toparbiter daadwerkelijk gaan fluiten op het EK. Antio: “Natuurlijk hoop je altijd op meer wedstrijden, maar ik ben heel blij met de drie die ik heb gefloten: Rusland tegen Polen, Bosnië-Herzegovina tegen Israël en Bosnië-Herzegovina tegen Finland.”

Hoogste niveau
Antio fluit al lang op het hoogste niveau van Nederland, maar ook internationaal heeft hij al veel ervaring. “In 2003 behaalde ik mijn FIBA-licentie”, vertelt de eigenaar van een bedrijf dat brandveiligheidsinspecties verricht. “Ik heb Europa Cupwedstrijden gefloten, maar ook grote zomertoernooien, zoals jeugd EK’s. Mijn voorlopige hoogtepunt was het 2012 FIBA WK voor Vrouwen Onder 17 in eigen land. Heel bijzonder om daar als scheidsrechter bij te mogen zijn. Net als op het mannen EK van dit jaar.”

Passie
Zijn passie voor het scheidsrechtersvak staat niet op zichzelf. Antio’s liefde voor basketbal uit zich namelijk op allerlei manieren. “Op mijn elfde meldde ik me bij BV Rebound in ‘s-Gravendeel om te gaan basketballen. Toen ik zeventien was begon ik met fluiten in de kern Rotterdam. Dat ging wel goed. In vijf jaar tijd was ik via het rayon opgeschoven naar het landelijke scheidsrechterskorps. Maar ik heb in het basketbal inmiddels zo’n beetje alles gedaan: zelf gespeeld, gecoacht, gefloten en in mijn studententijd ben ik bestuurslid geweest. Daarnaast heb ik mijn trainers A- en B-diploma gehaald. Allemaal goed voor je basketbal-knowhow in het algemeen.”

Bijzonder moment
Op zijn vijfentwintigste ging Antio zich meer op arbitrage richten. “Mijn kruisband was afgescheurd. Ik ben nog een beetje blijven spelen, ook nog coach gebleven, maar ik ging me meer op een loopbaan als scheidsrechter richten. Toen ik drie jaar later scheidsrechter in de manneneredivisie kon worden, ben ik me nog meer op het fluiten gaan concentreren. Alles wat ik naast zelf spelen doe, blijft voor mij een afgeleide ervan. Ook wanneer ik als ref die oranje bal in mijn hand houd, blijft dat een bijzonder moment.”

Plichtsbesef belangrijk
Ook al steekt de ervaren leidsman in Nederland boven het maaiveld uit, hij blijft bescheiden over zijn rol. “Je kunt als scheidsrechter je werk goed doen zonder dat het opvalt. Sterker nog, juist als je het goed doet val je niet op. Plichtsbesef is ook belangrijk. Soms is het jammer dat je even niet aardig kunt zijn, maar op zo’n moment is het gewoon even nodig. Dat geldt ook voor fouten maken als ref. Dat hoort er nu eenmaal bij. Er wordt wel eens gedacht dat dit lastig is, juist in een hal vol toeschouwers. Voor mij geldt dat echter niet. Als ik fluit ben ik samen met de spelers, de coaches en de jurytafel. Verder niet. Iedereen moet het maar doen met mijn waarneming, waar de beslissing op gebaseerd is. Spelers hebben sowieso hun eigen waarneming. Dat snap ik best”, aldus Antio.

Hard werken
Zijn loopbaan is de FIBA-ref niet aan komen waaien. Heeft Antio er tot nu toe uitgehaald wat erin zat? “Ik ben niet zo goed in het benoemen van ambities”, zo zegt hij. “Ik wil gewoon mijn ding doen en daar het maximale uit halen. Natuurlijk droomde ik als ref ook van de Olympische Spelen. Belangrijker is dat ik er nog steeds hard voor werk. Als je het goed doet, is scheidsrechter zijn ingebed in je leven. Ik sport er twee tot drie keer per week voor, let op wat ik eet en kijk video’s. Daarnaast moet je ook de spelregels bijhouden. Het kost veel tijd, maar het levert me ook wat op. Het was alweer een dikke twintig jaar geleden dat een Nederlandse arbiter een EK floot. Het FIBA-scheidsrechterschap levert me meer dan dat op. Ik ontmoet via de clinics ook collega’s uit andere landen. En vorige week zondag hebben we met elkaar in Lille op de tribune gezeten om naar het EK te kijken.”

Ervaringen delen
Hoe lang hij nog op het hoogste niveau blijft fluiten kan hij op dit moment niet zeggen. Antio Sinterniklaas tot slot: “Een eigen zaak en twee kinderen vragen ook veel aandacht. Maar voorlopig probeer ik de lijn van de afgelopen jaren door te trekken. Ook door wedstrijden te blijven kijken. Op het EK floot ik er drie, maar zag ik er vijftien. Als andere scheidsrechters terug naar het hotel gaan, blijf ik vaak zitten. Ik ben gewoon gek van basketbal en die passie wil ik uitdragen. Bijvoorbeeld door jonge talenten te begeleiden. Maar ook door mijn EK-ervaringen te delen met mijn Nederlandse collega’s. Ik hoop dat ik op die manier het basketbal verder help.”

Laat een reactie achter