CP3 by Basketball Totaal

Hup Donar

Joris_Zandbergen_Column_iBB_Fast-Break

Woensdagavond betrapte ik mezelf erop dat ik met meer dan gemiddelde belangstelling naar Donar zat te kijken. Ik werd gedurende de wedstrijd tegen Antwerpen zelfs een beetje fan.

Jawel, deze Leidenaar zat voor zijn computerscherm Donar aan te moedigen. Wat was het ook een heerlijke wedstrijd. Een echte Europa-Cupwedstrijd durf ik zelfs te zeggen. Het duel greep me al snel nadat ik inschakelde.
Meestal zit ik met enige reservering te kijken naar basketbalwedstrijden, zelfs als het bijvoorbeeld Leiden betreft. Op het EK van 2015 zag ik hoe het ook anders kan. Collega’s uit andere landen zaten onbeschaamd met shirtjes van hun nationale ploeg op de perstribune, en moedigden gewoon aan. Wij wat stijve Hollanders zijn daar niet zo van, maar die passie is wel mooi en we zouden er wel iets van kunnen gebruiken.

Vertegenwoordiging
Het goede voorbeeld gevend (aan niemand want ik was alleen) probeerde ik door het beeldscherm heen de Groningers mijn support door te stralen. En dat moet kunnen, lijkt me. Donar vertegenwoordigt ons land al twee jaar op uitstekende wijze in Europa.
De eerste helft was prachtig, toen de teams elkaar schot voor schot matchten, als u mij dit anglicisme vergeeft. De eerste twintig minuten waren van hoog niveau, waarbij de zelden opvallende Stephen Domingo (ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij geen happy camper is) ineens een paar fijne drietjes raak gooide.
In de tweede helft ging het met de precisie iets minder maar nam de strijd juist toe. Opvallend was dat Domingo naar de achtergrond verdween, net als Sean Cunningham, die volgens mij elk eredivisieteam beter zou maken. Voorzichtig zeg ik dat hij in Leiden nog wel eens wordt gemist. Ik ging op Curry letten, hoe je het ook wendt of keert de opvolger van Jeter daar. Hij had een paar missers, vooral een toen hij na een prachtige aanval door het midden kwam, maar ook een heel verre en belangrijke driepunter en mooie passes op eerst Slagter en aan het einde Pasalic, hij met het haar van een zakenman.

Yes!
Aan Slagter kon je zien dat hij fysiek nog niet top was, vooral bij een tweetal acties inside, alleen maakte hij dat ruimschoots goed met een corner 3 en een aanvallende rebound-tip die cruciaal waren.
Donar won dus, na een nagelbijter van een verlenging en in mijn huiskamer gooide ik er even een fist pump uit. Yes! Goed gecoacht ook van Braal en Van Veen, prima rustig gebleven in de tijden dat het vast dreigde te lopen. Ik moet altijd lachen als ik Meindert zo strak in pak zie, niet omdat het hem niet staat maar omdat ik hem de eerste bijna dertig jaar altijd zag in een trainingsbroek of desnoods wat ze in Amerika slacks noemen. Heel gaaf dat hij hierbij betrokken is, topcoach ook.

Live
Drie dagen later ging ik weer naar Donar kijken, nu live en tegen mijn stadgenoten. De Plaza was weer indrukwekkend, en het was mentaal even omschakelen. Ik gunde Donar opnieuw het beste maar nu de opponent zeker ook, en ik zou zeker kijken zonder allerlei vreugdegebaren.
Ook niet als Leiden onverhoopt mocht winnen. Dan zou ik wel een gloedvol verslag schrijven, want de wedstrijd van woensdag maakte de Groningers tot favoriet. En zoals ik misschien wel eens heb laten doorschemeren heb ik een zwak voor Leiden. Maar Donar was dus nog in Europa-mode en sloopte de Leidenaars.
Dat vond ik op zich wel jammer maar ik heb genoten van het spel van de noorderlingen. Evan Bruinsma was ontzettend goed, en ik pleit nogmaals voor een onmiddellijk Nederlands paspoort voor de neef van Sid. Aan wie hij mij echt doet denken, al is het gevaar er al snel dat je mensen met elkaar gaat vergelijken. Toch, die zelfde ‘losse gewrichten’, die schotfake, het inzicht waar te gaan staan, dat beetje positieloze (of bijna-overal-inzetbare). Fijne basketballer in ieder geval.

Jammer
Leiden had geen schijn van kans en dat was jammer. Ik grapte achter de perstafel dat de enige manier waarop Leiden kon winnen deze avond was als Groningen weer vijf buitenlanders zou opstellen (sorry, het enige grapje daarover). Het was wel mooi om Donar in de eerste helft op volle kracht te zien. Coach Braal sprak van een wanstaltige tweede helft en dat vond ik een toefje onrespectvol naar Leiden toe, maar wat een schitterende ploeg zo.
Ik hoop dat Donar heel ver komt in Europa. Ze hebben er het team voor. Bijkomend voordeel voor de rest van ons stervelingen is dat ze nationaal dan wel nog eens punten morsen, en dat maakt de competitie weer leuker. Intussen ga ik in Europees verband weer tegen mijn laptop Hup Donar roepen.

Laat een reactie achter